Álvaro Parente
| Álvaro Parente | |
Álvaro Parente podczas wyścigu serii GP2, na torze Circuit de Catalunya, w 2008 roku. |
|
| Imię, nazwisko | Álvaro Parente |
| Kraj | |
| Data urodzenia | 4 października 1984 |
| Sukcesy | |
|
2005 Brytyjska Formuła 3 (mistrz) |
|
Álvaro Parente (ur. 4 października 1984 w Porto) – portugalski kierowca wyścigowy.
Spis treści |
[edytuj] Kariera
[edytuj] Formuła 3
Karierę rozpoczął w roku 1994, od startów w kartingu. W 2001 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Hiszpańskiej Formule 3. Pierwszy sezon zakończył na 12. pozycji. W drugim przeszedł do mocniejszej ekipy Racing Engineering, dzięki czemu wygrał swój pierwszy wyścig i zdobył pole position. Uzyskane punkty pozwoliły mu na zajęcie 4. miejsca na koniec sezonu.
W roku 2003 awansował do Formuły 3 Euroseries, gdzie startował w barwach ekipy Team Ghinzani. W wyniku słabej dyspozycji zespołu, uzyskał jednak zaledwie jeden punkt, dający mu w ogólnej punktacji odległą 25. pozycję (dodatkowo nie ukończył prestiżowego wyścigu Masters of Formula 3). Poza udziałem w europejskiej F3, wystąpił również w dwóch rundach Włoskiej i Brytyjskiej edycji (w tej drugiej reprezentował Carlin Motorpsort). W narodowych seriach Portugalczyk spisał się lepiej (zwłaszcza we włoskim cyklu, w którym wygrał jeden wyścig), będąc w końcowej klasyfikacji na 9. i 22. miejscu. W brytyjskim zespole wziął też udział w dwóch prestiżowych wyścigach, w Azji - Grand Prix Makau (nie ukończył) oraz F3 Korea Super Prix (10 miejsce).
W sezonie 2004 przeniósł się do Brytyjskiej Formuły 3, w której zaliczył pełen etat startów. W tym czasie czterokrotnie stanął na podium, w tym raz zwyciężył oraz dwukrotnie sięgnął po pole position. Zdobyte punkty sklasyfikowały Parente na 7. miejscu w klasyfikacji końcowej. Ponownie wystąpił w wyścigach Masters at Zolder (34. miejsce) i Grand Prix Makau (nie ukończył) oraz dodatkowo w European Cup (8. miejsce). Drugi i ostatni pełny sezon w Wielkiej Brytanii był już dominujący w wykonaniu Alvaro. Wygrał w tym czasie jedenaście z osiemnastu wyścigów oraz zdobył dziewięć pole position, dzięki czemu szybko zapewnił sobie tytuł mistrzowski.
[edytuj] A1 Grand Prix
Po świetnym roku, postanowił zaangażować się w zimową serię A1 Grand Prix, w której reprezentował narodową ekipę Portugalii. W ciągu dwudziestu wyścigów, trzykrotnie stanął na podium, ostatecznie zajmując 9. lokatę w generalnej klasyfikacji. W kolejnym sezonie wziął udział w trzech rundach. Dwukrotnie zdobyte punkty, dały mu 17. miejsce na koniec sezonu.
[edytuj] World Series by Renault
W roku 2006 przeszedł do wyższej rangą World Series by Renault. We włoskiej ekipie Victory Engineering pięciokrotnie meldował się w pierwszej trójce, w tym trzykrotnie na najwyższym stopniu. Zebrane punkty pozwoliły Parente zająć w klasyfikacji końcowej 5. miejsce. W kolejnym sezonie reprezentował barwy francuskiego teamu Tech 1 Racing. Dobra współpraca zaowocowała tytułem mistrzowskim w obu klasyfikacjach, z dorobkiem dwóch zwycięstw i pole position.
[edytuj] Inne serie
W sezonie 2009 wystąpił w jednej rundzie serii Superleague Formula. W zespole Hitech Junior Team (pod szyldem FC Porto), już w drugim wyścigu sięgnął po zwycięstwo (pierwszego nie ukończył). Przyczynił się w ten sposób do zajęcia przez jego stajnię 5. pozycji. Jednorazowy sukces odniósł również w Hiszpańskich Mistrzostwach GT, w których w ekipie Aurora Racing Team, sięgnął po pole position. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 25. miejscu w ogólnej punktacji.
W roku 2010 ponownie reprezentował barwy drużyny piłkarskiej FC Porto, tym razem jednak w zespole Reid Motorsport. Portugalczyk wystąpił w całym sezonie (tylko w jednej rundzie zastąpił go Australijczyk Earl Bamber), osiągając łącznie dwa zwycięstwa, na torach w Niemczech oraz w Hiszpanii. Ostatecznie jego team zmagania ukończył na 7. lokacie.
[edytuj] GP2
Świetne wyniki otworzyły mu drogę do serii GP2, gdzie startował w brytyjskiej stajni Super Nova Racing. Od razu pokazał swój talent, wygrywając inauguracyjny wyścig na torze pod Barceloną, w Hiszpanii (po tym sukcesie stanął jeszcze trzykrotnie na podium). Pomimo, iż w kolejnych wyścigach nie szło mu już tak dobrze, debiut w tym serialu mógł zaliczyć do całkiem udanych, będąc sklasyfikowanym na przyzwoitej 8. pozycji. W przerwie zimowej zadebiutował w Azjatyckiej GP2, w malezyjskim zespole Qi-Meritus Mahara. Słabe osiągi bolidu nie pozwoliły mu jednak na uzyskanie premiowanych punktami rezultatów.
W roku 2009 ponownie startował w GP2, tym razem jednak w debiutującej portugalskiej ekipie, Ocean Racing Technology, której współwłaścicielem jest były kierowca Formuły 1, Tiago Monteiro. Portugalczyk nie mógł poważnie walczyć o tytuł, ale po raz kolejny pokazywał się z dobrej strony, m.in. wygrywając główny wyścig na trudnym torze w Belgii, uprzednio zdobywając pole position. Świetne wyniki przeplatały się jednak z licznymi słabszymi rezultatami, wynikającymi ze słabszej dyspozycji pojazdu oraz jego awaryjności. Ostatecznie zmagania zakończył ponownie na 8. lokacie.
Na początku 2010 roku wziął udział w dwóch ostatnich rundach zimowej edycji przedsionka F1, w ekipie Scuderia Coloni. W ciągu czterech wyścigów, trzykrotnie dojechał na premiowanych pozycjach (w kończącym zmagania sprincie zajął trzecie miejsce). Zgromadzone punkty pozwoliły Portugalczykowi zająć 8. pozycję w ostatecznej klasyfikacji. W europejskim cyklu również wystąpił w kończących zmagania rundach, na torze Spa-Francorchamps i Monza. Swoje umiejętności zademonstrował podczas belgijskiej eliminacji, kończąc wyścigi na drugim i trzecim miejscu. Na włoskim obiekcie słabe osiągi pojazdu nie pozwoliły już na zdobycie punktów. Ostatecznie rywalizację ukończył na 15. miejscu.
[edytuj] Formuła 1
Portugalczyk dzięki wsparciu sponsorów oraz dobrym wynikom był jednym z kierowców wymienianych w gronie kandydatów do hiszpańskiego zespołu Campos Grand Prix, który ma zadebiutować w sezonie 2010 Formuły 1. Parente podpisał jednak kontrakt z innym debiutantem, brytyjskim Virgin Racing, u którego miał pełnić rolę kierowcy testowego, ale z powodu wycofania się sponsorów kontrakt nie doszedł do skutku[1][2].
[edytuj] Statystyki liczbowe
| Sezon | Seria | Zespół | Wyścigi | Zwycięstwa | PP | Punkty | Poz. koń. |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 2001 | Hiszpańska Formuła 3 | G-Tec | 9 | 0 | 0 | 50 | 12th |
| E. V. Racing | |||||||
| 2002 | Hiszpańska Formuła 3 | Racing Engineering | 13 | 1 | 1 | 139 | 4th |
| 2003 | Formuła 3 Euro Series | Team Ghinzani | 19 | 0 | 0 | 1 | 25th |
| Włoska Formuła 3 | 2 | 1 | 1 | 34 | 9th | ||
| Masters of Formula 3 | 1 | 0 | 0 | N/A | 22nd | ||
| Grand Prix Makau | Carlin Motorsport | 1 | 0 | 0 | N/A | NC | |
| F3 Korea Super Prix | 1 | 0 | 0 | N/A | 10th | ||
| Brytyjska Formuła 3 | 2 | 0 | 0 | 7 | 22nd | ||
| 2004 | Brytyjska Formuła 3 | Carlin Motorsport | 24 | 1 | 2 | 137 | 7th |
| Masters of Formula 3 | 1 | 0 | 0 | N/A | 34th | ||
| F3 European Cup | 1 | 0 | 0 | N/A | 8th | ||
| Grand Prix Makau | 1 | 0 | 0 | N/A | NC | ||
| 2005 | Brytyjska Formuła 3 | Carlin Motorsport | 18 | 11 | 9 | 289 | 1st |
| 2005–06 | A1 Grand Prix | A1 Team Portugal | 20 | 0 | 0 | 66† | 9th† |
| 2006 | Formuła Renault 3.5 | Victory Engineering | 15 | 3 | 0 | 94 | 5th |
| 2006–07 | A1 Grand Prix | A1 Team Portugal | 6 | 0 | 0 | 10† | 17th† |
| 2007 | Formuła Renault 3.5 | Tech 1 Racing | 17 | 2 | 2 | 129 | 1st |
| 2008 | Seria GP2 | Super Nova Racing | 20 | 1 | 0 | 34 | 8th |
| 2008–09 | Azjatycka Seria GP2 | Qi-Meritus Mahara | 6 | 0 | 0 | 1 | 21st |
| 2009 | Seria GP2 | Ocean Racing Technology | 20 | 1 | 1 | 30 | 8th |
| Hiszpańskie Mistrzostwa GT | Aurora Racing Team | 2 | 0 | 1 | 10 | 25th | |
| Superleague Formula | F.C. Porto | 2 | 1 | 0 | 302† | 5th† | |
| 2009–10 | Azjatycka Seria GP2 | Scuderia Coloni | 4 | 0 | 0 | 12 | 8th |
| 2010 | Seria GP2 - sezon 2010 | Scuderia Coloni | 4 | 0 | 0 | 13 | 15th |
† - Tylko zespół liczony do klasyfikacji.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Marek Roczniak: Parente i Razia kierowcami testowymi Virgin Racing. Wyprzedź mnie!, 2009-12-15. [dostęp 2009-12-15].
- ↑ Igor Szmidt: Parente stracił posadę kierowcy testowego. Wyprzedź mnie!, 2010-02-18. [dostęp 2010-02-18].
|
|||||||||||||||||