Łączność satelitarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Łącze satelitarne jest rodzajem radiowego łącza telekomunikacyjnego. Połączenie odbywa się poprzez odpowiednią stację przekaźnikową, zwaną transponderem, umieszczoną na sztucznym satelicie Ziemi. Sygnały do i z transpondera wysyłane są dupleksowo, dwuczęstotliwościowo, nazywamy to odpowiednio uplink i downlink. W zależności od rodzaju i wielkości transmisji przewidzianych w systemie oraz ilości jednocześnie aktywnych terminali naziemnych, satelita wykorzystywany do celów telekomunikacyjnych może być wyposażony w kilka lub kilkadziesiąt transponderów (od około 10 – 110) - w zależności od wymaganej szerokości pasma (najczęściej 36 MHz lub 54 MHz) Zakres częstotliwości roboczych jest zależny od zastosowania i rodzaju zajmowanej orbity.

Satelity telekomunikacyjne są tanią alternatywą dla regionów o słabo rozwiniętej infrastrukturze telekomunikacyjnej, ponieważ dla dalekodystansowych połączeń o dużej prędkości przesyłu są korzystniejszą ekonomicznie opcją niż rozbudowa lub budowa naziemnych struktur telekomunikacyjnych.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty