Łańcuch okołopacyficzny
Łańcuch okołopacyficzny - wielki system górski w Oceanii, wschodniej Azji, Ameryce Północnej i w Ameryce Południowej.
Łańcuch okołopacyficzny składa się z łańcuchów górskich powstałych w orogenezie alpejskiej, leżących w przybliżeniu wzdłuż brzegów Oceanu Spokojnego, o łącznej długości około 40 tys. km. Jego zarys przypomina gigantyczną podkowę otwartą na południe.
Do łańcucha okołopacyficznego należą:
- góry Nowej Zelandii,
- góry Nowej Gwinei,
- góry Moluków,
- góry Filipin,
- góry Wysp Japońskich,
- góry północno-wschodniej Azji:
- Sichote Aliń,
- Góry Wierchojańskie,
- Góry Czerskiego,
- Góry Środkowe na półwyspie Kamczatka,
- Kordyliery w Ameryce Północnej i Środkowej,
- Andy w Ameryce Południowej.
Subsystemy łańcucha okołopacyficznego leżą wokół płyty pacyficznej i przylegających do niej mniejszych płyt - filipińskiej, Juan de Fuca, kokosowej i Nazca, wzdłuż ich granic z innymi wielkimi płytami: indoaustralijską, eurazjatycką, północnoamerykańską i południowoamerykańską (od tego schematu odstają tylko tylko góry północno-wschodniej Azji, które leżą wzdłuż granicy płyt eurazjatyckiej i północnoamerykańskiej). Na obszarze Wysp Sundajskich łańcuch okołopacyficzny graniczy z podobnej skali systemem górskim - łańcuchem alpejsko-himalajskim.
Góry łańcucha okołopacyficznego, poza łańcuchami Sichote Aliń, Wierchojańskimi i Czerskiego (gdzie brak jakichkolwiek oznak wulkanizmu), wchodzą w skład wielkiej strefy sejsmicznej pacyficznego pierścienia ognia.
