Ład przestrzenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Ład przestrzenny – sposób ukształtowania przestrzeni, który tworzy harmonijną całość.

Ład przestrzenny uwzględnia w uporządkowanych relacjach uwarunkowania i wymagania[1]:

  • funkcjonalne,
  • społeczno-gospodarcze,
  • środowiskowe,
  • kulturowe,
  • kompozycyjno-estetyczne.

[edytuj] Czynniki ładu przestrzennego

  • odpowiednie rozmieszczenie przestrzenne funkcji (właściwe funkcje w optymalnych miejscach)
  • odpowiednie sąsiedztwo funkcji (bezkonfliktowe i dające najwięcej korzyści)
  • odpowiednia struktura pionowa (zachowanie proporcji wysokości, występowanie dominanty)
  • odpowiednia struktura pozioma (harmonijna struktura użytkowania i władania, odpowiedni kształt i wielkość działek, rozłogu, pól siewnych, gospodarstwa wiejskiego, odpowiednie oddalenie od podmiotów gospodarczych)

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Zgodnie z definicją zawartą w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty