Środki dydaktyczne
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Środki dydaktyczne (środki kształcenia)[1] – to wszelkiego rodzaju przedmioty oddziałujące na zmysły uczniów, których zadaniem jest ułatwienie poznawania rzeczywistości. Skracają i urozmaicają proces nauczania, wywołując wrażenia i spostrzeżenia, będące tworzywem pozwalającym w krótszym czasie przekazać więcej wiadomości[2]. Najstarszym i najczęściej używanym środkiem dydaktycznym jest tablica szkolna[3].
Podział środków dydaktycznych:
- Środki naturalne takie jak okazy z otoczenia przyrodniczego, kulturowego, społecznego, które bezpośrednio przedstawiają rzeczywistość
- Środki techniczne, które pokazują rzeczywistość w sposób pośredni:
- wzrokowe:
- tablica szkolna
- przeźrocza
- film
- rysunki
- fotografie
- ilustracje z czasopism, folderów itp.
- słuchowe:
- wzrokowo słuchowe:
- programy telewizyjne
- multimedialne programy komputerowe
- automatyzujące:
- maszyny dydaktyczne
- komputery
- fantomy i modele (np. do wykonywania iniekcji, resuscytacji).
- wzrokowe:
- Środki symboliczne, przedstawiające rzeczywistość za pomocą słowa żywego i drukowanego (w tym podręcznik szkolny), znaków, rysunków technicznych, grafów, map.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dydaktyka - opracowane zagadnienia z ćwiczeń
- ↑ Dydaktyczne środki nauczania - Strona startowa
- ↑ Charakterystyka wybranych środków dydaktycznych, Tablice w: Środki dydaktyczne, opr.: podkom. mgr inż. Piotr Pawłowski, Wydawnictwo Szkoły Policji w Katowicach 2001.
[edytuj] Literatura
- Dostál, J. Education technology and senses in learning (Učební pomůcky a zásada názornosti.) Olomouc, EU: Votobia, 2008. 40 s. ISBN 978-80-7220-310-9.
