Święty Gorazd
Gorazd – żyjący w IX wieku uczeń Cyryla i Metodego, arcybiskup, święty katolicki i prawosławny, apostoł Bułgarii[1][2].
Miał pochodzić z Moraw, ale nie ma dowodów na datę i miejsce urodzenia Gorazda[1]. Miał więc wywodzić się z możnego rodu i otrzymać staranne wykształcenie co przyniosło mu prócz znajomości języka słowiańskiego umiejętność posługiwania się łaciną i greką[1]. Dołączywszy około 862 roku do Braci Sołuńskich stale im odtąd towarzyszył[1]. Brał udział w ich podróży do Rzymu i przyjmuje się, iż wiosną 868 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk papieża Hadriana II[1]. Wobec sprzeciwu Stefana V wobec liturgii słowiańskiej nie mógł podjąć wyznaczonego mu na łożu śmierci przez abp. Metodego (885 r.) zadania kontynuowania jego dzieła na stolicy arcybiskupiej[1].
I. Dujčev przypuszczał, że Gorazd ukrywał się później w księstwie Polan, na co przytaczał jako dowody wspomnienia odnalezione w XIV wiecznym kalendarzu, jednak hipoteza ta nie znajduje potwierdzenia w innych źródłach tak jak i przypisywane mu autorstwo Vita Methodi[1]. Zmarł prawdopodobnie w więzieniu[1].
W Kościele katolickim wspominany w grupie Siedmiu Apostołów Bułgarii dawniej 17 lipca, a w nowym Martyrologium Rzymskim 22 listopada[2].
[edytuj] Zobacz też
- kult świętych
- modlitwa za wstawiennictwem świętego
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- święci prawosławni
- Gorazd – imię męskie
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 2: D-G. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 505/506 (szpalty). ISBN 83-7097-374-4.
- ↑ 2,0 2,1 Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 5: R-U. Kraków: WAM, Księża Jezuici, s. 267. ISBN 83-7318-376-0.
|
||||||||
