Świadkowie Jehowy na Słowacji
| Świadkowie Jehowy na Słowacji | |
 |
|
| Kraj |  Słowacja |
| Liczebność (2011) |
11315 |
| Liczba zborów (2011) |
161 |
| Rozpoczęcie działalności | 1922 |
Świadkowie Jehowy na Słowacji – wspólnota 11 315 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) na Słowacji, należących do 161 zborach (słowacko- i węgierskojęzycznych oraz słowackiego języka migowego). Na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa obecne były 21 503 osoby (2011). Działalność w tym kraju koordynuje Biuro Oddziału w Bratysławie[1].
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki działalności
Działalność rozpoczęli węgierskojęzyczni współwyznawcy w 1922 roku na wschodnich terenach obecnej Słowacji. Michal Šalata przybył w 1923 roku z USA, aby zorganizować tutejszą działalność.
W 1930 roku podjęto starania, aby stworzyć prawne podstawy działalności Świadków Jehowy w ówczesnej Czechosłowacji. Pierwsza korporacja nazywała się Towarzystwo Biblijne i Traktatowe Strażnica (Oddział Czechosłowacki), która zajmowała się sprowadzaniem publikacji i ich dystrybucją oraz organizacją zebrań. Druga korporacja nazywała się Mezinárodní sdružení badatelů Bible, československá větev (Stowarzyszenie Międzynarodowych Badaczy Pisma Świętego, Oddział Czechosłowacki) z siedzibą w Pradze, służyła w nadzorowaniu działalności Świadków Jehowy w Czechosłowacji. Otwarto trzy biura tego Stowarzyszenia — każde w innej części republiki. Na terenie Słowacji w Koszycach. W 1932 roku wielkim bodźcem do działalności Świadków Jehowy, okazał się międzynarodowy kongres w Pradze, na który przybyło około 1500 osób z Czechosłowacji i państw sąsiednich. Prócz tego mnóstwo ludzi obejrzało czterogodzinną wersję Fotodramy stworzenia, pokazywaną w całym kraju. W ciągu zaledwie 10 lat wśród różnych grup językowych mieszkających w tym kraju rozpowszechniono ponad 2 700 000 publikacji tego wyznania[2]. W 1931 roku w Pozdišovcach spotkało się na zgromadzeniu około 100 osób[3]. W dniach 14 – 16 maja 1932 roku w praskim Teatrze Varieté odbył się międzynarodowy kongres. Program tłumaczono na języki: czeski, niemiecki, rosyjski, słowacki i węgierski. Zebrało się 1500 osób. W 1935 roku w Bratysławie odbył się kongres z udziałem Świadków Jehowy z Austrii. W sierpniu 1938 roku Świadkom Jehowy zakazano urządzania zebrań, więc zaczęli się spotykać w małych grupach. 1 kwietnia 1939 roku praskie Biuro Oddziału zostało zamknięte.
[edytuj] Okres II wojny światowej i wczesne lata powojenne
W roku 1939 gestapo zaczęło dokonywać aresztowań większości ówczesnych wyznawców tej religii. Wielu osadzono w obozach koncentracyjnych, co przyczyniło się do pozyskania nowych członków wśród więźniów obozowych. Inni pozostający na wolności w okresie II wojny światowej musieli działać w podziemiu. W roku 1945 nawiązywano kontakt ze wszystkimi zborami i z poszczególnymi głosicielami. Rozpoczęto wydawanie Strażnicy na większą skalę. 11 listopada 1945 roku w hali praskiej giełdy rolnej, odbył się kongres pod hasłem: Wolność w Nowym Świecie z udziałem 600 obecnych także ze Słowacji. W ciągu kolejnych 3 lat wygłoszono 1885 podobnych wykładów. Kraj podzielono na obwody; w każdym było około 20 zborów. W 1946 roku na zgromadzeniu w Brnie, z udziałem 1700 osób, przedstawiono wykłady. Z tej okazji przyjechał Franz Zürcher z Berna w Szwajcarii. W 1947 roku w programie zgromadzenia w Brnie uczestniczyło trzech przedstawicieli Biura Głównego — Nathan H. Knorr, Milton Henschel i Hayden C. Covington. Obecnych było 2300 osób, a wszystkich ówczesnych Świadków Jehowy na terenie Czechosłowacji ok. 1400.[4][5][6].
[edytuj] Okres prześladowań przez komunistów
Od 1948 roku rozpoczęła się akcja służby bezpieczeństwa wymierzona przeciw tej organizacji religijnej. Zamknięto Biuro Oddziału, skonfiskowano publikacje religijne, aresztowano wielu wyznawców. Dopiero 4 kwietnia 1949 roku oficjalnie wydano dekret Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o zesłaniu Świadków Jehowy do obozów pracy i konfiskacie mienia. Działalność ponownie zeszła do podziemia: organizowano spotkania religijne w mieszkaniach prywatnych i w lasach.
Kiedy na początku 1950 roku wszyscy Świadkowie Jehowy zostali wypuszczeni z obozów pracy, okazało się, że ich liczba w całym kraju wzrosła w ciągu dwóch lat o 52% — z 1581 do 2403. W następnym roku zanotowano 38% wzrost. 4 lutego 1952 roku aresztowano 109 wyznawców, wielu dostało wieloletnie kary więzienia (od 10 do 20 lat), innych poddano straszliwej presji psychologicznej, niektórzy przebywali w izolatce przez ponad rok z opaskami na oczach. Majątek wszystkich oskarżonych podległ konfiskacie, utracili również wszelkie prawa obywatelskie[7]. W 1958 roku dzięki technice fotograficznej zaczęto sporządzać miniaturowe wydania Strażnicy. Podczas jednej tygodniowej akcji zespół potajemnie drukował, składał, oprawiał i rozsyłał około 12 000 książek.
W maju 1960 roku ogłoszono amnestię dla więźniów politycznych, dlatego większość skazanych Świadków Jehowy także wyszła na wolność. W 1969 roku ok. 300 wyznawców wykorzystało sytuację, kiedy obywatele czechosłowaccy mieli przez krótki okres możliwość swobodnego podróżowania do krajów Europy Zachodniej i udało się na kongres międzynarodowy pod hasłem: Pokój na ziemi do Norymbergi.
W 1975 roku przeprowadzono rewizję w 40 domach i zabrano pół tony literatury religijnej, a ok. 100 wyznawców aresztowano. 1 lutego 1976 roku utworzono pięcioosobowy Komitet Kraju, mający nadzorować działalność Świadków Jehowy w ówczesnej Czechosłowacji. W jego skład weszli: Ondřej Kadlec, Michal Moskal, Bohumil Müller (koordynator), Anton Murín i Eduard Sobička. Świadkowie Jehowy działali wówczas w 220 zborach, w 8 okręgach i 35 obwodach na terenie ówczesnej Czechosłowacji. 1 czerwca 1979 roku w Sekretariacie do spraw Religii przy Prezydium Rządu Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej złożono dokument o podjęcie rozmów w sprawie legalizacji działalności, rozmowy rozpoczęto 22 kwietnia 1980 roku. Następnie w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych złożono wniosek o zarejestrowanie Towarzystwa Strażnica, jednak rząd jednak nie dał żadnej odpowiedzi. Od końca lat 70. do lat 90. XX w. wielu słowackich delegatów udawało się na kongresy do Polski (najpierw na tzw. konwencje leśne, a potem organizowane już na stadionach).
W latach od 1982 do 1986 zostało wydrukowane i oprawione – w warunkach konspiracyjnych – w pięciu tomach wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata po słowacku (w 1991 roku otrzymano wydanie jednotomowe). W latach 80. XX w. Świadkowie Jehowy w Czechosłowacji zaczęli stosować technikę offsetową, co bardzo podniosło jakość publikacji drukowanych w podziemnych drukarniach. W tym celu zbudowali własne maszyny offsetowe. W ciągu półtora roku skonstruowali 11 takich urządzeń, z elektronicznie sterowanym rotacyjnym samonakładakiem papieru. Jedna maszyna mogła wydrukować w godzinę 11 tysięcy odbitek dobrej jakości, koordynatorem tych prac był Herbert Adamy. W roku 1987 nastąpiła jedna z ostatnich fal aresztowań. Później za wiedzą władz pojechała na kongres do Wiednia spora grupa słowackich Świadków Jehowy. W tym roku w Czechosłowacji było 9870 wyznawców tej religii. W 1989 roku uzyskano zgodę od służb bezpieczeństwa na wyjazd na kongresy do Polski ponad 10 000 czechosłowackich wyznawców.
[edytuj] Odzyskanie oficjalnych praw do działalności
1 stycznia 1990 roku władze zezwoliły na wznowienie działalności. 24 marca 1993 roku zarejestrowano ich stowarzyszenie religijne[8]. W owym roku na dwóch zgromadzeniach okręgowych zebrało się 13 215 osób, a 473 zostało ochrzczonych[9]. W 1999 otwarto Biuro Oddziału[10]. 16 kwietnia 2005 roku otwarto nowe bratysławskie Biuro Oddziału na Słowacji. Przemówienie okolicznościowe wygłosił Theodore Jaracz z Ciała Kierowniczego. Obecnych było 448 delegatów z 21 krajów. Następnego dnia na stadionie sportowym odbyło się specjalne spotkanie[11]. W 2008 roku zanotowano liczbę 11 469 aktywnych wyznawców, a na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 21 094 osób. Pod koniec roku 2011 do kraju przybyli misjonarze z 131. klasy Szkoły Gilead[12].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2012 s. 51, 52
- ↑ Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego s. 432
- ↑ Przebudźcie się! 22.12.2002 s. 20
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2000 s. 175
- ↑ Strażnica 1947 s. 318 (en)
- ↑ Przebudźcie się! 22.12.2002 s.23
- ↑ Rudé Právo z 30 marca 1953 r.
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 1994 s. 54
- ↑ Przebudźcie się! 8.01.1994
- ↑ Przebudźcie się! 22.01.2000 s.18
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2006 s. 13, 28
- ↑ Strażnica 1.02.2012 s.31
|
|||||
