Świadkowie Jehowy w Austrii
.svg&filetimestamp=20120322213740)
| Świadkowie Jehowy w Austrii | |
 |
|
| Kraj |  Austria |
| Liczebność (2011) |
20 934 |
| Liczba zborów (2011) |
294 |
| Rozpoczęcie działalności | 1891 |
Świadkowie Jehowy w Austrii – wspólnota 20 934 aktywnych Świadków Jehowy w Austrii, należących do 294 zborów. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 35 584 osób. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Wiedniu. W Sankt Pölten mieści się Sala Zgromadzeń. Jest to piąta pod względem liczby członków wspólnota religijna w tym kraju.
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki
W roku 1891 w Wiedniu zatrzymał się Charles Taze Russell i wygłosił przemówienie. W stolicy Austrii przebywał jeszcze 22 marca 1911 roku, kiedy to w stołecznej sali Hotelu Continental wygłosił przemówienie. W roku 1914 do Wiednia przyjechał z Niemiec Maxwel G. Freschel (Friend) – późniejszy wykładowca Szkoły Gilead, który krzewił działalność głównie wśród ludności żydowskiej. Wówczas w stolicy zanotowano 4 czytelników publikacji tego wyznania. W roku 1917 pojawił się kolejny wyznawca – nauczyciel muzyki – Johann Ehm z Deutsch Wagram.
W roku 1920 przybyli kolejni wyznawcy: Franz Ganster księgowy z Klagenfurtu oraz Simon Riedler – rolnik z Górnej Austrii. W owym czasie wpółwyznawcy z Niemiec prowadzili działalność kaznodziejską w okolicy Linzu. W roku 1921 pozyskano 1200 adresów osób, zainteresowanych prenumeratą ich publikacji religijnych, a specjalnego wykładu w stolicy – 27 października owego roku – wysłuchało ponad 2 tysiące osób. W owym roku ze Szwajcarii przybył Leopold Köning, aby prowadzić działalność kaznodziejską. W roku 1922 odbyły się zgromadzenia w Wiedniu, Klagenfurcie i Grazu. Grupy wyznawców działały w tych miastach i ich okolicach. 30 maja – 1 czerwca owego roku, w stolicy Joseph Rutherford rozpoczął wyświetlanie Fotodramy Stworzenia, którą potem pokazano we wszystkich austriackich miastach. W roku 1923 otwarto w Wiedniu pierwsze Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica. W roku 1924 odbyła się konwencja główna w Wiedniu. Na Pamiątce w roku 1926, obecne były 433 osoby: głównie w Wiedniu (312 zebranych), Grazu (43), Klagenfurcie (26) i w innych miejscach. Natomiast w 1929 roku nastąpiła prawna rejestracja stowarzyszenia, zajmującego się rozpowszechnianiem Biblii i literatury biblijnej tego wyznania. W roku 1933 Nathan Knorr wygłosił przemówienie w stolicy.
[edytuj] Prześladowania
W latach 1933-1934 władze skonfiskowały literaturę religijną, a 10 września 1934 roku zamknęły Biuro Oddziału. Rok później nastąpiła fala aresztowań członków tego wyznania. W roku 1935 w Bratysławie, Mariborze i Lucernie odbyły się kongresy z udziałem Świadków Jehowy z Austrii. W roku 1935 działalność wyznawców w Austrii obłożono zakazem. Mimo to w roku 1937 w Austrii działało 549 wyznawców. Uczestniczyli oni wówczas w kongresie w Pradze.
W roku 1938 w kraju działało ok. pięciuset głosicieli. Miejscowi Świadkowie Jehowy nie poparli Hitlera, za co zostali wtrąceni do obozów koncentracyjnych, a kilkudziesięciu stracono, np. 14 członków małego zboru w St. Martin. W Austrii powielaniem i rozprowadzaniem materiałów religijnych, które przemycano z Czechosłowacji, Szwajcarii oraz z Włoch, zajmowali się z narażeniem życia August Kraft, Peter Gölles, Ludwig Cyranek, Therese Schreiber oraz wiele innych osób. Inne publikacje powielano potajemnie w różnych punktach rozsianych na terenie kraju. Większość austriackich wyznawców trafiła do więzień lub obozów koncentracyjnych. W Austrii ok. 25% Świadków Jehowy poniosło śmierć w hitlerowskich obozach — czy to w wyniku egzekucji, pobicia, chorób, czy też z wyczerpania.
Według wyniku projektu badawczego wygłoszonego 6 czerwca 2003 roku w austriackim parlamencie o ówczesnej grupie austriackich świadkach Jehowy powiedziano: W roku 1939 nie było innych osób, spoza tej grupy religijnej, które odmówiły służby wojskowej. Analizując przypadki sprzeciwu sumienia wobec odbywania służby wojskowej w okresie nazizmu, jego ofiarami byli najczęściej Świadkowie Jehowy[1]. W obozie koncentracyjnym Mauthausen znajdowała się grupa więźniów, których prześladowano tylko ze względów religijnych. Byli to Świadkowie Jehowy. (...) Karano ich za polityczne następstwa ich wierzeń — odmowę złożenia przysięgi na wierność Hitlerowi oraz pełnienia służby wojskowej w jakiejkolwiek postaci[2].
[edytuj] Rozwój działalności
21 lipca 1945 roku odbył się pierwszy powojenny kongres w Austrii. Rok później w kraju działało 730 wyznawców. W roku 1947 nastąpiła w Austrii prawna rejestracja Towarzystwa Strażnica. W roku 1948 w radzieckiej strefie okupacyjnej w Austrii, nastąpiły aresztowania wyznawców, kilkudziesięciu z nich przez dwa lata przetrzymywano w syberyjskich łagrach. W roku 1949 liczba aktywnych wyznawców wzrosła do 1551 osób.
Od lat 50. XX w. sądy zrehabilitowały Świadków Jehowy, którzy w okresie nazizmu zostali osądzeni za odmowę służby wojskowej[3].
1 sierpnia 1965 roku przyjechali pierwsi misjonarze ze Szkoły Gilead. W owym roku na kongres przyjechała grupa 1200 współwyznawców z Grecji, którzy w owym czasie borykali się z trudnościami ze strony władz państwowych. A w roku 1967 w kongresie w Klagenfurcie uczestniczyło 889 jugosłowiańskich współwyznawców, w roku 1968 w Villach odbył się kolejny kongres dla Świadków Jehowy z Jugosławii z udziałem 2319 obecnych. Rok później na kongresach było ponad 31 tysięcy obecnych, a 733 osoby ochrzczono.
Liczbę 10 tysięcy głosicieli przekroczono w Austrii w roku 1971. Dwa lata później austriaccy wyznawcy uczestniczyli w kongresie międzynarodowym w Monachium. W roku 1975 powstały grupy obcojęzycznych wyznawców mówiących po węgiersku, angielsku, polsku, rumuńsku, hiszpańsku, turecku, arabsku, rosyjsku, ukraińsku i serbsko-chorwacku. W roku 1978 austriaccy wyznawcy rozpoczęli organizowanie kongresów dla węgierskich współwyznawców, gdyż na Węgrzech ich działalność była zakazana. W stolicy odbył się wówczas kongres międzynarodowy. Rok później na kongresach w Austrii było obecnych 17 847 osób.
W roku 1980 w stolicy odbył się kongres dla węgierskich, polskich (1883 obecnych) i współwyznawców z ówczesnej Jugosławii. Rok później zorganizowano w Wiedniu kongres dla delegatów z Polski (ponad 5 tysięcy) i Węgier z udziałem członków Ciała Kierowniczego. W roku 1982 w kongresach ponownie uczestniczyły delegacje współwyznawców z Węgier. W roku 1983 otwarto nowe Biuro Oddziału. W 1984 roku z kongresów skorzystało 20 908 osób. W roku 1986 na kongresie było obecnych 1781 węgierskich współwyznawców. Trzy lata później w kongresach uczestniczyły 25 153 osoby.
W roku 1992 austriaccy Świadkowie Jehowy wysłali ukraińskim współwyznawcom we Lwowie i Użhorodzie 48,5 tony żywności, 5114 kartonów odzieży oraz 6700 par butów. Ponadto współwyznawcom w Belgradzie, Mostarze, Osijeku, Sarajewie i Zagrzebiu zawieźli 7 ton żywności, 1418 pudeł z ubraniami, a także 465 par obuwia. 23 czerwca 1993 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka przyznał, że Austria dopuściła się dyskryminacji względem swojej obywatelki - Świadka Jehowy i naruszyła jej prawo do wychowywania własnych dzieci w zgodności z zasadami swojej religii. W roku 1994 liczba wyznawców przekroczyła 20 tysięcy głosicieli. Do lat 90. XX w. austriackie Biuro Oddziału sprawowało nadzór nad działalnością współwyznawców w: Bośni i Hercegowinie (do 1996 r.), w Chorwacji, w Rumunii (do 1995 r.) i w Słowenii (do 1991 r.). Od roku 1997 wystawa Zapomniane ofiary reżimu hitlerowskiego była prezentowana w 70 austriackich miastach, a osoby ocalałe z hitlerowskich więzień i obozów koncentracyjnych miały sposobność mówić o wierze i odwadze tych wyznawców w obliczu prześladowań ze strony nazistów. 11 lipca 1998 roku austriacka wspólnota Świadków Jehowy została uznana przez władze państwowe jako zarejestrowana wspólnota religijna.
W roku 2002 wskutek powodzi ucierpiało prawie 100 rodzin Świadków Jehowy, a zalanych zostało 50 domostw. Współwyznawcy utworzyli komitet składający się z 400 wolontariuszy, którzy pomogli odbudować zniszczenia a poszkodowanym zaofiarowano pomoc materialną, na którą dobrowolnie składali się współwyznawcy z całego kraju. 31 lipca 2008 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał decyzję, dotyczącą prawa religijnego w Austrii. Trybunał stwierdził, że austriackie prawo religijne narusza Europejską Konwencję Praw Człowieka. W opinii Trybunału, Austria narusza prawo do wolności kultu religijnego. Kraj ten tworzy klasy niższej religii, a co za tym idzie - obywateli. Prowadzi to do dyskryminacji, która nie jest zgodna z charakterem pluralistycznego i demokratycznego społeczeństwa.
[edytuj] Kolejne uznanie prawne i obecna sytuacja
7 maja 2009 roku – po 30 latach starań – Federalne Ministerstwo Edukacji, Sztuki i Kultury uznało prawnie Świadków Jehowy w Austrii, jako jedną z 14 wspólnot religijnych w tym kraju, mającą status korporacji prawa publicznego. W sierpniu owego roku w Wiedniu odbył się kongres międzynarodowy z udziałem 40 000 obecnych, w tym 20 000 delegatów z ponad 20 krajów. W latach 2010 – 2011 kongresy odbywały się w j. niemieckim, angielskim, chorwackim, hiszpańskim, polskim i rumuńskim, Największe z nich odbyły się na stołecznym stadionie Ernst-Happel-Stadion. W 2010 roku zanotowano 20 992 aktywnych głosicieli.
Oprócz zborów niemieckojęzycznych istnieją również zbory węgiersko-, angielsko-, polsko-, rumuńsko-, hiszpańsko-, turecko-, ukraińsko-, serbskochorwacko-, rosyjsko- i arabskojęzyczne; ponadto działa w Austrii kilka grup, posługujących się innymi językami.
[edytuj] Zbory polskojęzyczne
Na początku lat 80. XX w. powstała polskojęzyczna grupa Świadków Jehowy w Wiedniu. Dekadę później przekształciła się w samodzielny zbór. Na początku XXI w. powstał drugi stołeczny zbór polskojęzyczny, a w największych miastach powstały grupy tego języka, w roku 2010 utworzono trzeci zbór polskojęzyczny w Wiedniu. Od 2010 roku dla polskojęzycznych wyznawców organizuje się osobne kongresy, na których całość programu przedstawiana jest po polsku. Wcześniej zbory i grupy polskojęzyczne z Austrii korzystały z kongresów okręgowych w języku polskim głównie na terenie Polski Południowej.
[edytuj] Bibliografia
- Rocznik Świadków Jehowy: 2012; 2011; 2010; 2008; 2006;
- Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy: 1.5.2005 ss. 23-28; nr 5 z 1987, ss. 26-27;
- Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego ss. 373-378, 543
- www.jw-media
- unet.univie.ac.at
- standhaft.at
- ushmm.org
- adherents.com
- watchtower.org
- www.jw-media.org
- onet.pl
[edytuj] Zobacz też
- Gerrit Lösch – członek Ciała Kierowniczego
- Leopold Engleitner – jedyny żyjący ocalały z 3 obozów zagłady
- Johann Nobis i Rudolf Redlinghofer – ofiary nazizmu ze względu na odmowę służby wojskowej
- Świadkowie Jehowy w Austrii – broszura informacyjna
Przypisy
- ↑ Walter, Die Kriegsdienstverweigerer in den Mühlen der NS-Militärgerichtsbarkeit, in Manoschek, Opfer der NS-Militärjustiz, 123, Wien 2003
- ↑ . Die Geschichte des Konzentrationslagers Mauthausen (Dzieje obozu koncentracyjnego w Mauthausen), komentarz Franz Jonas
- ↑ Prof. Dr Reinhard Moos, Recht und Gerechtigkeit in Kohlhofer (Hrsg.), Gewissensfreiheit und Militärdienst, 142f, Verlag Österreich, Wien 2000
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
