Świadkowie Jehowy w Estonii
| Świadkowie Jehowy w Estonii | |
 |
|
| Kraj |  Estonia |
| Liczebność (2011) |
4254 |
| Liczba zborów (2011) |
54 |
| Rozpoczęcie działalności | 1923 |
Świadkowie Jehowy w Estonii – wspólnota 4254 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli), należących do 54 zborów w Estonii. 7351 osób zebrało się na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa (2011). W Tallinnie mieści się Biuro Oddziału, koordynujące działalność miejscowych wyznawców.
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki
W roku 1923 Martin Kose w czasie pobytu w USA zaznajomił się z tym wyznaniem, w tym samym roku powrócił do Estonii i rozpoczął działalność kaznodziejską. Rok później Wallace Baxter z duńskiego Biura Oddziału nadzorował działalność w Estonii. W kraju działali wówczas brytyjscy współwyznawcy m.in. Albert West. Wkrótce dołączyli kolejni zagraniczni współwyznawcy, głównie niemieccy, fińscy i brytyjscy. W roku 1926 w Tallinnie otwarto Biuro Oddziału, rozpoczęto wydawanie publikacji religijnych w języku estońskim. W roku 1928 do pomocy w rozkrzewianiu religii, przyjechali kolejni niemieccy, brytyjscy, duńscy i fińscy współwyznawcy. Działalność rozpoczęto na Saremie. W Estonii działałó wówczas ok. 30 wyznawców. Od 1929 roku rozgłośnia radiowa przez trzy i pół roku transmitowała audycje religijne Towarzystwa Strażnicy pt. Błogosławieństwa Millennium z Estonii do Finlandii, oraz na teren ówczesnego ZSRR. Audycje te były przekazywane w kilku językach.
W roku 1932 powiększono miejscowe Biuro Oddziału. W roku 1935 pod wpływem nazistów i kleru skonfiskowano 76 tysięcy publikacji religijnych, które jednak opublikowano następnie w nakładzie 100 tysięcy egzemplarzy. Na krótki czas władze państwowe zamknęły Biuro Oddziału.
W roku 1940 27 głosicieli i 15 pionierów rozpowszechniło prawie 60 tysięcy publikacji. W owym roku zorganizowano w Tallinnie zgromadzenie. Ze względu na dojście do władzy w Estonii komunistów, zagraniczni wyznawcy zmuszeni byli do opuszczenia kraju. Władze ponownie zamknęły Biuro Oddziału. Większość wyznawców została aresztowana najpierw przez radzieckie a potem przez hitlerowców. W roku 1945 w ówczesnych zborach w Tallinnie i w Tartu, działało ok. 50 wyznawców.
[edytuj] Prześladowania i deportacje
W roku 1948 rozpoczęły się aresztowania Świadków Jehowy przez KGB. 22 września owego roku estońscy wyznawcy wystosowali do władz radzieckich w Estonii oficjalny protest przeciwko tym brutalnym aresztowaniom. Opisano w nim ich organizację i cel działania oraz zażądali wypuszczenia więzionych współwyznawców. 16 grudnia 1948 roku wysłali kolejną skargę do Rady Sądu Najwyższego Estońskiej SRR, domagając się uniewinnienia i zwolnienia współwyznawców. Zarówno ta, jak i inne petycje wciąż leżą w archiwum miejskim Tallinna. 1 czerwca 1949 roku tutejsi Świadkowie Jehowy zwrócili się z kolejną petycją do władz naczelnych Estońskiej SRR oraz do Nikołaja Szwernika, przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej. Na dokumencie tym, widnieje pieczęć Nikołaja Szwernika, wskazująca, że otrzymał on pismo, a jego odpis wysłał do Józefa Stalina.
25 lipca 1950 roku odbyło się konspiracyjne zgromadzenie koło miasteczka Otepää z udziałem 115 osób. W Estonii istniały zbory w miejscowościach: Aravete, Otepää, Tallinn, Tartu i Võru. Ponad 70 wyznawców zostało aresztowanych i dostawało wyrok bez rozprawy - od 5 do 12 lat łagrów. W kwietniu 1951 roku odbyła się Operacja Północ, blisko 300 Świadków Jehowy i członków ich rodzin zesłano na Syberię - do zespołu łagrów w Workucie, a ich mienie zostało skonfiskowane. Niewielka grupka 10 wyznawców uniknęła deportacji i działała w ukryciu, mikrofilmy z publikacjami otrzymywali konspiracyjnie z Finlandii. W roku 1956 i 1957 współwyznawcy z całego świata skierowali do władz ZSRR setki petycji w sprawie zesłanych Świadków Jehowy.
W roku 1969 kilkoro Świadków Jehowy powróciło z zesłania, jednak musieli sami poszukać mieszkania, ponieważ ich dawniejsze zostały skonfiskowane. Co najmniej 27 estońskich współwyznawców zmarło w obozach.
W roku 1970 do Estonii zaczęli się przeprowadzać współwyznawcy z innych części ZSRR, gdzie doświadczali brutalniejszych prześladowań. W latach 1970-1989 estońscy Świadkowie Jehowy zdobywali w Rosji mikrofilmy ze Strażnicą. Na miejscu tajnie drukowali również inne publikacje Świadków Jehowy.
W roku 1986 rozpoczęto serię publicznych przemówień w wynajętych salach dla ogółu mieszkańców w celu prezentacji ich poglądów religijnych. Latem roku 1989 i 1990 kilkunastu delegatów z Estonii, pojechało do Polski na kongres.
W roku 1990 w Estonii było przeszło 700 Świadków Jehowy. W owym roku publikacje Świadków Jehowy zaczęły docierać do Estonii bez żadnych przeszkód, a ok. 200 wyznawcom udało się uczestniczyć w kongresie w Helsinkach.
[edytuj] Rejestracja prawna
13 i 14 lipca 1991 roku odbył się kongres w Tallinnie, a 31 października działalność tutejszych wyznawców została uznana prawnie. W stolicy otwarto Biuro Tłumaczeń publikacji tego wyznania. W czerwcu 1992 roku ponad 1000 estońskich wyznawców uczestniczyło w kongresie międzynarodowym w rosyjskim Sankt Petersburgu. Rok później do Estonii wysłano 12 misjonarzy Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead oraz 20 pionierów specjalnych z Finlandii. Ok. 200 innych współwyznawców przeprowadziło się do tego kraju, aby krzewić religię na terenach, gdzie było mało Świadków Jehowy. W owym roku w Maardu burmistrz zaproponował bezpłatne przekazanie działki pod budowę Sali Królestwa, na określonych warunków:"1) Muszą posprzątać niewielki park przylegający do Sali Królestwa, 2) Sala Królestwa ma być ukończona przed 15 października 1993 roku, 3) zebrania powinny być otwarte dla wszystkich mieszkańców miasta oraz 4) Świadkowie Jehowy mają ogłaszać mieszkańcom Maardu orędzie biblijne i wskazywać im właściwą drogę życiową". W ciągu 3 miesięcy powstała tam Sala Królestwa. W roku 1994 powstał zbór w Parnawie, w ciągu 18 miesięcy liczba wyznawców w tym mieście wzrosła z 20 do 120. Dwa lata później odbył się Kongres międzynarodowy w Tallinnie. Wzięli w nim udział Estończycy, Litwini, Łotysze i Rosjanie oraz przedstawiciele innych narodowości — łącznie z 15 krajów. W roku 1998 w Tallinnie i Tartu powstały Sale Zgromadzeń. 1 marca 1999 roku w stolicy otwarto Biuro Oddziału, nadzorujące działalność Świadków Jehowy w Estonii.
W roku 2006 ponad 300 estońskich delegatów uczestniczyło w kongresie międzynarodowym w Chorzowie. W roku 2009 zanotowano 4302 aktywnych wyznawców. 3 kwietnia 2010 roku otwarto nowe rozbudowane Biuro Oddziału.
Obecnie zebrania religijne i kongresy odbywają się w języku estońskim, estońskim migowym i rosyjskim. Działają w Estonii 33 Sale Królestwa, z których korzystają 54 zbory, w tym 28 zborów rosyjskojęzycznych (ponad połowa liczby głosicieli w Estonii).
[edytuj] Bibliografia
- Rocznik Świadków Jehowy: 2012; 2011, coroczne sprawozdania
- www.watchtower.org
- adherents.com
- Skarby odnalezione po latach
[edytuj] Zobacz też
- Wierni w obliczu prób - Świadkowie Jehowy w Związku Radzieckim
- Świadkowie Jehowy w Rosji
- Operacja Północ
- Thomas Edur - były kanadyjski hokeista zawodowy pochodzenia estońskiego, Świadek Jehowy - wolontariusz w Biurze Oddziału w Tallinnie
|
|||||
