Świadkowie Jehowy w Grecji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świadkowie Jehowy w Grecji
Świadkowie Jehowy
Kraj  Grecja
Liczebność
(2011)
29 143
Liczba zborów
(2011)
280
Rozpoczęcie działalności 1905

Świadkowie Jehowy w Grecji – 29 143 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Grecji, należących do 380 zborów. W 2011 roku na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 50 568 osób. Biuro Oddziału koordynujące działalność miejscowych wyznawców znajduje się w Marusi koło Aten. Sala Zgromadzeń znajduje się w Malakasa i w Salonikach.

Spis treści

[edytuj] Historia

W latach 20. XX w. rozpoczęto wyświetlanie Fotodramy Stworzenia w greckich miastach.
Książka Nowe stworzenie wydana w języku greckim na początku XX w.

[edytuj] Początki

W 1905 roku z USA przybył George Kossyfas, krzewiąc wiedzę biblijną w Atenach i w porcie Pireus. Na Krecie inny głosiciel – John Bosdogiannis – odnalazł zainteresowanego Athanassiosa Karanassiosa, który w 1910 roku został ochrzczony, w tym samym czasie Michael Triantafilopoulos, zaczął odwiedzać miasta i wioski, rozpowszechniając publikacje religijne. Pierwsze zebrania religijne odbywały się w domu współwyznawcy Ekonomou w Atenach, a w Pireusie, w mieszkaniu Kossyfasa zaczęła się spotykać kolejna grupa. W 1912 roku w trakcie podróży dookoła świata Charles Taze Russell odwiedził Ateny, Pireus, Patras i Korynt. Na terenie kraju było wówczas 12 głosicieli.

28 września 1920 roku do Aten przyjechał Joseph Franklin Rutherford. Wówczas w stolicy otworzono Biuro Oddziału przy ulicy Lombardou. W roku 1922 przebył do Kavali Nikolas Kouzounis i wkrótce powstała tam kolejna grupa wyznawców. Wyłoniły się także takie grupy m.in. w Salonikach, w nomosach Serrai i Chalkidiki.

W roku 1931 Grek Panayotis C. Spiropoulos dotarł do Egiptu, głosząc tam dobrą nowinę o Królestwie w Kairze i w inych miastach. W 1934 roku z Grecji na Cypr wyruszyli dwaj głosiciele, Matheakis i Triandafilopulos, którzy pełnoczasowo prowadzili działalność kaznodziejską na tej wyspie. 19 lutego 1936 roku uruchomiono pierwszą w tym kraju drukarnię Towarzystwa Strażnica. W sierpniu 1936 roku pod wpływem duchowieństwa wiceminister poczty i łączności zakazał rozprowadzania czasopism Świadków Jehowy pocztą. W 1938 roku liczba głosicieli wzrosła do 212 osób i wówczas rząd wydał przepisy zabraniające prozelityzmu. Kouzounisa aresztowano za działalność kaznodziejską i wywieziono do wioski Nea Simantra, gdzie wkrótce powstał zbór. Następne zbory powstały we wsi Floyita, a potem na półwyspie Kasandra, w Tesalii i w Eleftherohori. Zbory powstały również na Krecie, Samos i Korfu. W 1938 roku Minos Kokkinakis został pierwszym Świadkiem Jehowy w Grecji, którego aresztowano za złamanie prawa zakazującego prozelityzmu. W październiku 1939 roku podczas chrześcijańskiego zebrania w stolicy aresztowano 85 osób. Zamknięto drukarnię i skonfiskowano posiadłość Towarzystwa Strażnica. Z poduszczenia kleru wszystkich zatrzymanych wyznawców namawiano do podpisania oświadczenia, iż wrócą na łono Greckiego Kościoła Prawosławnego, grożąc im zesłaniem na odległe wyspy Morza Egejskiego. Po zdecydowanej odmowie, rząd zmienił nastawienie do Świadków Jehowy. W wyniku rozprawy sądowej cała posiadłość oraz pieniądze należące do Biura Oddziału zostały zwrócone. Biuro Oddziału oraz drukarnia znowu zaczęły działać.

[edytuj] Okres wojenny

W 1940 roku wojska niemieckie i bułgarskie, zabiły 19 greckich Świadków Jehowy. Wprowadzono prawo wojenne. Większość spośród 225 głosicieli skazana została na kary od 7 do 20 lat pozbawienia wolności, a niektórym wymierzono karę dożywocia. Wyroki skazujące na śmierć nie zostały wykonane.

Prześladowania dotykały ich również ze strony kleru prawosławnego oraz różnych zbrojnych oddziałów partyzanckich np. Frontu Wyzwolenia Narodowego. W czasie wojny liczba wyznawców wzrosła prawie dziesięciokrotnie — ze 178 do 1770. Powstały nowe zbory w północnej części kraju, m.in. w wioskach Rodoliwos, Drawiskos, PalaeokomiMawrolofos oraz w okolicy Filippi. W okresie wojny greckie Biuro Oddziału sprawowało nadzór także nad albańskimi współwyznawcami.

[edytuj] Rozwój i prześladowania

Christos Kazanis w roku 1966 został skazany na śmierć za chrześcijańską neutralności związaną ze służbą wojskową
Strony tytułowe czasopisma Strażnica z 2008 roku w wydaniu greckojęzycznym

W 1946 roku do Grecji przyjechało dwóch misjonarzy Szkoły Gilead. Wzrosło prześladowanie ze strony miejscowego kościoła prawosławnego. Z wizytą do Grecji przybyli Nathan Knorr oraz Milton Henschell. W listopadzie owego roku dwaj misjonarze zostali zmuszeni do opuszczenia kraju. W sierpniu 1946 roku przedłożono rządowi szczegółowy raport o brutalnym traktowaniu Świadków Jehowy. W ciągu 5 miesięcy postawiono przed sądem 442 wyznawców, a niektórych stracono. W Przebudźcie się! z 8 kwietnia 1948 roku zamieszczono informację o prześladowaniu Świadków Jehowy w Grecji. Do ówczesnego ministra porządku publicznego z całego świata wysłano apele, w których wskazywano, że 5 marca 1948 roku 37-letni ojciec czworga dzieci, Christos Moulotas, został zamordowany przez partyzantów, a 9 lutego 1949 roku władze straciły Johna Tsoukarisa ze wsi Karytsa. Są to tylko nieliczne przykłady okrucieństw z okresu powojennego. W 1947 roku w Atenach przy ulicy Tenedou otwarto nowe Biuro Oddziału. W 1949 roku zanotowano 2808 wyznawców, pomimo iż ponad 700 zostało aresztowanych za działalność kaznodziejską, a wielu zesłano na greckie wyspy, gdzie kontynuowali głoszenie prawdy biblijnej.

W latach 1950-1951 liczba głosicieli zwiększyła się o 26%. W grudniu 1951 roku do Grecji po raz drugi przyjechał Nathan Knorr i Milton Henschel, jednak policja nie zezwoliła na zorganizowanie zgromadzenia, dlatego wygłaszali oni przemówienia w domach wyznawców - łącznie do 905 współwyznawców i osób zainteresowanych. W październiku 1954 roku oddano do użytku nowe Biuro Oddziału i drukarnię w Atenach przy ulicy Kartali, a liczba wyznawców przekroczyła 4000 aktywnych głosicieli. W 1955 roku liczba ta przekroczyła 5000. Rozpoczęła się kolejna fala aresztowań wyznawców. W maju odwiedził stolicę Nathan Knorr, który przemawiał do 1915 osób, a w Salonikach Milton Henschel wygłosił wykład do 1250 osób. W całym kraju zorganizowano równolegle mniejsze zgromadzenia.

30 lipca 1963 roku w Atenach miało się odbyć zgromadzenie, jednak pod naciskiem kościoła prawosławnego nowy rząd unieważnił zgodę na jego zorganizowanie. W latach 19631967 gdy Liga Arabska wydała dekret, według którego Świadków Jehowy w krajach arabskich błędnie uznano za syjonistów i Świadkowie Jehowy pochodzenia greckiego zmuszeni byli do opuszczenia m.in. Egiptu i Libii i osiedlenie się w Grecji. W roku 1965 na zgromadzenie do Wiednia pojechało specjalnym pociągiem 1250 greckich wyznawców. W połowie roku 1966 Christos Kazanis został skazany na śmierć za neutralności w sprawach politycznych. Główne gazety ateńskie codziennie donosiły o tym wyroku oraz o wierzeniach Świadków Jehowy. Ostatecznie karę zmniejszono mu do 4 i pół lat więzienia. W kwietniu 1967 roku działalność kontynuowano w podziemiu. Na zebraniach religijnych spotykano się w lasach. W 1969 roku Grecję odwiedził Frederick Franz, który w lesie niedaleko Salonik wygłosił przemówienie do przeszło 1000 obecnych. Liczba wyznawców wzrosła z 10 940 w roku 1967 do 17 073 w roku 1974.

W tym samym roku z powodu wojny domowej na Cyprze zorganizowano dla tamtejszych wpółwyznawców pomoc humanitarną. Od Świadków Jehowy w Grecji napłynęły różne artykuły pierwszej potrzeby. W 1977 roku w Malakas wybudowano Salę Zgromadzeń. 25 kwietnia 1977 roku przedstawiciel Holandii na forum Rady Europy w Strasburgu, poruszył sprawę kilkukrotnego skazywania Świadków Jehowy w Grecji za odmowę służby wojskowej lub za udział w działalności kaznodziejskiej. Decyzja wydana przez ten organ doprowadziła w końcu do tego, że kara jest wymierzana jednorazowo i wynosi cztery lata pozbawienia wolności. W greckich więzieniach dalej przebywa średnio 400 wyznawców. 16 lipca 1979 w Marousi oddano do użytku nowe Biuro Oddziału.

W 1983 roku z okazji kongresu wyznawcy w Grecji po raz pierwszy zaczęli głosić na ulicy. Wytoczono im 38 spraw, z czego 35 wygrali od razu, a w trzech odwołali się do sądu apelacyjnego. W 1985 roku odbyły się kongresy międzynarodowe, na 3 zgromadzenia przybyło 37 367 osób, w tym delegaci z 17 krajów, zwiedzano również miejsca biblijne w Grecji. W lecie 1986 roku doszło do atakowania uczestników kongresów. W tych brutalnych napadach brali udział również prawosławnipopi . W swoich czasopismach Świadkowie Jehowy opublikowali relację z tych ataków. Świadkowie Jehowy z 208 krajów przysłali ponad 200 000 listów z apelem do rządu o zaprzestanie takich incydentów. Human Rights Without Frontiers podało, że w latach 1938-1992 za prozelityzm aresztowano prawie 20 000 osób, za odmowę służby wojskowej motywowaną względami sumienia sądzono 2269 osób, na zesłanie skazano 68 osób, wydano 42 wyroki śmierci, w tym dwa wykonano, a cztery osoby zamęczono torturami. Na koniec odnotowano też 4828 wypadków fizycznego znęcania się, z czego 2809 przypisano wojsku, 1059 — policji, a 252 — duchownym. Tysiące innych osób zaznało wszelkich form poniżającego traktowania. W roku 1985 liczba głosicieli przekroczyła 20 000. W roku 1986 utworzono pierwszy zbór anglojęzyczny, a w 1990 roku zbory arabskopolskojęzyczny oraz grupę francuskojęzyczną, a potem kilka zborów rosyjskojęzycznych.

13 kwietnia 1991 roku oddano do użytku nowe Biuro Oddziału w miejscowości Eleona. W listopadzie 1992 roku do pomocy współwyznawcom w Albanii przybyło 4 greckich pionierów specjalnych - pełnoczasowych ewangelizatorów. 25 maja 1993 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, że obywatel Grecji ma prawo mówić drugim o swych poglądach religijnych. Sprawa dotyczyła Minosa Kokkinakisa, który od roku 1938 był przeszło 60 razy aresztowany, 18 razy stawał przed greckimi sądami i spędził ponad 6 lat w więzieniu. Skazywano go najczęściej za prozelityzm, zabroniony przez grecką ustawę z lat 30 XX w., na mocy której w latach 1938-1992 aresztowano blisko 20 000 Świadków Jehowy. Trybunał Europejski orzekł, iż rząd Grecji pogwałcił prawo Kokkinakisa do wolności wyznania, i przysądził mu odszkodowanie w wysokości 14 400 dolarów. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że Świadkowie Jehowy rzeczywiście są znaną religią. W roku 1996 w sprawie Manoussakis i inni przeciw Grecji ETPC potępił ówczesną postawę Grecji wobec Świadków Jehowy, rok później w sprawie Tsirlis, Kouloumpas i Georgiadis przeciw Grecji również wydał pozytywny wyrok dla greckich Świadków Jehowy. 21-23 sierpnia 1998 roku odbył się w Atenach kongres międzynarodowy. Pomimo zaciekłego sprzeciwu duchownych greckiego Kościoła prawosławnego zebrały się 39 324 osoby z 21 krajów. W tym też roku rozbudowano Biuro Oddziału.

Do roku 2001 roku w Grecji przeszło 3500 Świadków Jehowy figurowało w rejestrze skazanych, gdyż odbyli karę więzienia za zachowanie neutralności. Uzyskano korzystne orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Thlimmenos przeciw Grecji, dotyczącej prawa jednostki do podyktowanej przez sumienie odmowy podjęcia obowiązkowej służby wojskowej. W tym samym roku władze uznały Świadków Jehowy za znaną religię, a obiekty Biura Oddziału to miejsce święte i uświęcone, służące wielbieniu Boga – napisano w dokumencie rejestracyjnym. W 2001 roku władze Grecji po raz pierwszy umożliwiły Świadkom Jehowy zorganizowanie dużego zgromadzenia w jednym ze swych najbardziej reprezentacyjnych obiektów sportowych — Olimpijskiej Hali Sportowej w Atenach.

Podczas specjalnej kampanii w październiku i listopadzie 2005 roku rozpowszechniono kilka milionów specjalnej broszury 100 lat nowożytnej historii chrześcijańskich Świadków Jehowy w Grecji.

15 stycznia 2010 roku Rada Państwa uznała, że Świadek Jehowy Evangelos Dellis, miał prawo odmówić służby wojskowej jako rezerwista.

Świadkowie Jehowy w Grecji prowadzą zebrania religijne w ponad 20 językach. Obecnie w Grecji jest prawie 30 tysięcy aktywnych wyznawców, w tym przeszło 2 tysiące aktywnych głosicieli mieszka na wyspach Morza Egejskiego (w 44 zborach oraz 25 grupach - 17 spośród nich to grupy obcojęzyczne). Kongresy odbywają się w językach: greckim, greckim migowym, angielskim, albańskim, arabskim, bułgarskim, chińskim, gruzińskim, ormiańskim, pendżabskim, polskim, rosyjskim i rumuńskim[1].

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty