Świadkowie Jehowy w Indiach
| Świadkowie Jehowy w Indiach | |
 |
|
| Kraj |  Indie |
| Liczebność (2011) |
37 095 |
| Liczba zborów (2011) |
441 |
| Rozpoczęcie działalności | 1905 |
Świadkowie Jehowy w Indiach - wspólnota 37 095 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli), należących do 441 zborach, blisko połowa z nich mieszka w niewielkim stanie Kerala. 94 554 osoby zebrały się na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa (2011). Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Bangalore.
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki
W 1905 roku student hinduski S. P. Davey przybywając w USA, udał się na wykład biblijny Ch. T. Russella, ówczesnego prezesa Towarzystwa Strażnica i zainteresował się nową religią. Po powrocie do Madrasu, organizował tzw. grupowe studia biblijne, których liczba wynosiła 40. W tym samym okresie inny Hindus - A.J. Joseph, należący wtedy do kościoła anglikańskiego, otrzymał pocztą książkę Russella Pojednanie człowieka z Bogiem, która wywarła na nim wielkie wrażenie. Wraz ze swoim ojcem i kuzynem, zaczęli informować mieszkańców południowo-zachodnich Indii o nowo poznanej religii.
W roku 1912 publikacje Towarzystwa Strażnica przełożono na języki: hindi, gudżarati, malajalam, marathi, telugu i tamilski. Później także na inne tutejsze rodzime języki. Większość tej literatury drukowano za oceanem i przysyłano drogą morską. W tym też roku, Indie odwiedził Ch. T. Russell i przemawiał w takich miastach jak: Trivandrum, Nagarkoil, Kottarakkara, Keszaw Puram, Visakhapatnam, Kalkuta, Madras, Penang, Benares, Lucknow, Bombaj. W owym roku A.J.Joseph został tzw. pełnoczasowym głosicielem Królestwa. W roku 1924 sam wyruszył w 5800 kilometrową podróż po Indiach, wygłaszając wykłady biblijne. W 1926 roku przybył do tego kraju Edwin Skinner, który przez następne 50 lat był tam koordynatorem Biura Oddziału. Początkowo nadzorował działalność wyznawców w Indiach, na Cejlonie, w Persji, Afganistanie i Birmie. Odbywał liczne podróże po całym kraju, krzewiąc nauki swojego wyznania. Wraz z nim przybył także George Wright. W 1928 roku 54 głosicieli z Trawankoru w Kerali, zorganizowało 550 zebrań publicznych, z których skorzystało ok. 40 000 osób.
W roku 1929 przybyło do Indii czterech głosicieli z Wielkiej Brytanii. Trzech dalszych dotarło z Anglii do Bombaju w roku 1931. Podejmowali oni liczne wyprawy w różne rejony kraju, rozprowadzając publikacje religijne w j. angielskim i językach miejscowych, na które je tłumaczyli.
W roku 1940 Claude Goodman poświęcił kilka miesięcy, żeby zainstalować maszynę drukarską oraz nauczyć się ją obsługiwać, a kiedy już to opanował, policjanci nasłani przez maharadżę zarekwirowali i wywieźli urządzenia, wszystkie zaś starannie posortowane czcionki powyrzucali do dużych pojemników. W 1940 roku skonfiskowano prasę drukarską w Triwendram, a władze centralne wydały zarządzenie zabraniające drukowania literatury. 9 grudnia 1944 roku zakaz ten został oficjalnie uchylony.
[edytuj] Pierwsi misjonarze i rozwój działalności
W roku 1947 przybyli tu pierwsi absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy — Gilead. Jednym z pierwszych misjonarzy był Richard Cotterill, następnie Jenny i Lynton Dowerowie, Hadyn i Melody Sandersonowie i Ruth McKay. W Tiruććirappalli otwarto jeden z kilku domów misjonarskich. W 1949 roku liczba wyznawców wynosiła 293, rok później 400, w roku 1951 - 500, a w roku 1957 - 1000.
Na początku lat 50. XX w. mała grupa wyznawców w Bombaju posługująca się językiem kannada utworzyła pierwszy zbór w tym języku. W 1956 roku w owym mieście odbyło się zgromadzenie. W 1959 roku było 1514 tutejszych wyznawców, a w roku 1963 - 2000. W tym też roku w New Delhi odbył się kongres międzynarodowy, na który uczestnicy zjechali z całego kraju, było też obecnych 583 gości zagranicznych z 27 krajów. Pod koniec lat 50. XX w. w kraju wyświetlano publicznie film Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. Na początku lat 60. XX w., rząd indyjski wprowadził zakaz wwożenia wszelkich wydawnictw w potocznych językach swego kraju, dlatego tutejsi wyznawcy zaczęli drukować swoje publikacji na miejscu, w Indiach.
W 1970 roku do Bangalore przyjechało małżeństwo misjonarzy - Frank i Helen Schillerowie. Dołączyli oni do działającego wówczas zboru angielskojęzycznego i grupy tamilskojęzycznej w tym mieście. W 1978 roku zakupiono działkę w podgórskiej miejscowości Lonavla i wybudowano tam nowe Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica, przeniesione z Bombaju. W 1981 roku liczba aktywnych indyjskich Świadków Jehowy przekroczyła 5000 osób. W roku 1983 odbyły się w indyjskim Biurze Oddziału dwa dziesięciotygodniowe kursy filii Biblijnej Szkoły Strażnicy - Gilead, z udziałem 46 studentów. 11 sierpnia 1986 roku indyjski Sąd Najwyższy orzekł, że nie można zmuszać dzieci Świadków Jehowy do śpiewania hymnu państwowego [1].
W marcu 2002 roku otwarto nowe Biuro Oddziału w Bangalore. Mieszka w nim i pracuje 240 wolontariuszy; część z nich zajmuje się tłumaczeniem literatury biblijnej na ponad 20 tutejszych języków. W tym też roku ogólnokrajowa telewizja wyświetliła film zrealizowany przez Świadków Jehowy Biblia — jej siła oddziaływania. W 2009 roku liczba aktywnych wyznawców przekroczyła 30 000 głosicieli. W ostatnich latach tutejsi wyznawcy padają ofiarą ataków motłochu, dochodzi do przypadków pobicia i gróźb pozbawienia wolności przy braku reakcji ze strony policji. W wielu rejonach kraju dochodzi do publicznego palenia literatury religijnej. Są również niejednokrotnie aresztowani za swą działalność religijną.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- - aktualności z oficjalnej strony Towarzystwa Strażnica w j. polskim
- Rocznik Świadków Jehowy: 1977 (en); 2010; 2012; sprawozdania coroczne;
- Strażnica: 1.12.2011 s.27-29; 1.03.2006 s. 16; 1.01.1999 ss. 28-31; nr 4 1987 s. 24;
- Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica 1986-2009; 1930-1985 (en)
- Dane statystyczne
- Interaktywna mapa z danymi statystycznymi
- Biuro Oddziału w Indiach
- adherents.com
- nationmaster.com
|
|||||
