Świadkowie Jehowy w Pakistanie

Świadkowie Jehowy w Pakistanie
Kraj	Pakistan
Liczebność (2011)	1022
Liczba zborów (2011)	18
Rozpoczęcie działalności	1905

Świadkowie Jehowy w Pakistanie – wspólnota 1022 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Pakistanie, należących do 18 zborów. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 4460 osób.

Historia

Początki

W 1905 roku, będąc w Baltistanie, Gustavssonowie - misjonarze Skandynawskiego Stowarzyszenia Misyjnego z Chicago, otrzymali od przyjaciela z USA publikacje Towarzystwa Strażnica i wkrótce zaczęli dzielić się nową religią z mieszkańcami tego miasta oraz Shigar. W 1908 roku powrócili do Szwecji. W 1926 indyjskie Biuro Oddziału wysłało kilku głosicieli, do działalności kaznodziejskiej w Pendżabie. Rozpowszechniano publikacje religijne i Biblię w językach: perskim, urdu i angielskim.

Rozwój działalności

W 1947 roku wysłano do Pakistanu dwóch misjonarzy absolwentów Biblijnej Szkoły Strażnicy - Gilead. Dwa lata później zanotowano liczbę 27 wyznawców w jednym stołecznym zborze.

W 1950 roku było już 37 wyznawców, rok później 34. 3 stycznia 1952 roku do Karaczi przybyli kolejni misjonarze. W tym też roku miasto to odwiedzili przedstawiciele Towarzystwa Strażnica Nathan Knorr i Milton Henschel, którzy wygłosili kilka przemówień do 364 obecnych na zgromadzeniu w Karaczi. W 1954 roku, kiedy powstał drugi zbór, w kraju działało 70 głosicieli. W 1957 roku w Lahaur odbyło się kolejne zgromadzenie z udziałem 160 osób.

W roku 1961 osiągnięto liczbę 117 aktywnych głosicieli głównie w Karaczi i Lahaur. W latach 60. XX w. działał tam misjonarz Claude Goodman. W 1961 roku dziesięciu Świadków Jehowy, w tym pięciu misjonarzy, przeniosło się z Karaczi do Afganistanu, aby tam rozkrzewiać wiedzę biblijną. W Pakistanie działały wtedy już trzy zbory - jeden w Lahaur i dwa w Karaczi. W 1962 roku przebywał z wizytą w pakistańskiej stolicy Milton Henschel. W 1963 roku pakistańscy Świadkowie Jehowy uczestniczyli w międzynarodowym kongresie w Delhi. W roku 1965 powstał czwarty zbór w Rawalpindi. W 1969 roku zanotowano 151 aktywnych głosicieli, wielu wyjechało na międzynarodowy kongres do Londynu.

W 1971 roku odbył się kongres w Lahaur, w którym uczestniczyli również afgańscy współwyznawcy i zanotowano liczbę 173 głosicieli i ponad 500 obecnych na ich zebraniach religijnych. W 1993 roku zanotowano 357 aktywnych Świadków Jehowy w 7 zborach.

Legalizacja działalności

W 1997 roku działalność w tym kraju została zalegalizowana, działało wówczas 410 aktywnych Świadków Jehowy w 9 zborach, a w 1999 roku już 501 w 10 ówczesnych zborach. W 2007 roku osiągnięto liczbę 921 aktywnych głosicieli. Na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa obecnych było 3678 osób. W 2008 roku osiągnięto liczbę 1000 aktywnych głosicieli, w następnym roku liczba ta się utrzymała chociaż wielu wyznawców wyprowadziło się za granicę.

W 2010 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź w tym kraju. Wielu głosicieli wyjechało z Pakistanu, toteż liczba głosicieli wyniosła 967. Jednak w 2011 roku liczba głosicieli wzrosła do 1022.

Bibliografia

• Rocznik Świadków Jehowy: 2012; 2011; 2010; 2009; 2008; 1972 (en); coroczne sprawozdania z działalności;
• Strażnica nr 10/1987 s. 24; 1.01.1990 s. 31; 1.02.2004 s. 25, 26;
• Świadkowie Jehowy - głosiciele Królestwa Bożego s. 23;
• adherents.com
• Dane statystyczne
• Interaktywna mapa z danymi statystycznymi
• Muhammad Harb, Abdul Sami Hrawi, Gabriel Farah: Global Freemasonry in the balance of Islam - Jehovah's Witnesses in the balance. Faculty of Theology in Cairo, (1407 AH / 1987).  (arab.)