Świadkowie Jehowy w Stanach Zjednoczonych
| Świadkowie Jehowy w Stanach Zjednoczonych | |
 |
|
| Kraj |  Stany Zjednoczone |
| Liczebność (2011) |
1 200 572 |
| Liczba zborów (2011) |
13 309 |
| Rozpoczęcie działalności | 1852 |
.jpg&filetimestamp=20110504152024)
Świadkowie Jehowy w Stanach Zjednoczonych – wspólnota 1 200 572 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) w Stanach Zjednoczonych, należących do 13 309 zborów. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrało się 2 563 518 osób (ok. 0,8% mieszkańców kraju). Działalność wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Nowym Jorku. Jest to największa wspólnota tego wyznania na świecie. W Nowym Jorku znajduje się również Biuro Główne Świadków Jehowy wraz z Ciałem Kierowniczym. Jak wynika z raportu tamtejszej Krajowej Rady Kościołów, spośród 25 największych wyznań tylko 4 odnotowały wzrost liczebny, m.in. Świadkowie Jehowy.
Spis treści |
[edytuj] Historia
[edytuj] Początki
W 1852 roku w Allegheny w stanie Pensylwania w USA urodził się Charles Taze Russell. Wychowywany w duchu religijnym kilkunastoletni Russell zaczął się zastanawiać nad doktrynami religijnymi. W roku 1870 razem ze znajomymi z Pittsburgha i Allegheny założyli klasę studiów biblijnych. Od lipca 1879 roku zaczęli publikować pismo Zion's Watch Tower and Herald of Christ's Presence (Strażnica Syjońska i Zwiastun Obecności Chrystusa). W 1880 w północno-wschodniej części USA działało 30 zborów. W 1891 roku odbyło się w Allegheny pierwsze, historyczne zgromadzenie. Rok później na podobnym zjeździe obecnych było około 400 osób z 20 stanów USA i z kanadyjskiej prowincji Manitoba. W roku 1893 zgromadzenie odbyło się w Chicago - obecnych było 360 osób, a 70 ochrzczono. W 1895 roku w Kansas jednym z pierwszych wyznawców była Ida Eisenhower – matka późniejszego prezydenta Dwighta Eisenhowera.
Na początku XX wieku kazania C.T.Russella zaczęły publikować gazety; co tydzień kazania te publikowało aż 2000 tytułów w USA, Wielkiej Brytanii, Skandynawii, Południowej Afryce i Australii. Trafiały dzięki temu do 15 mln czytelników. W 1908 roku siedzibę założonego przez C.T.Russella Towarzystwa Strażnica przeniesiono do Nowego Jorku. W roku 1910 kapitan Beams, dowodzący statkiem wielorybniczym, rozpowszechniał literaturę biblijną w portach Alaski, do których zawijał. W 1912 roku C.T.Russell ze współpracownikami przystąpili do realizacji filmu Fotodrama Stworzenia, którego projekcje odbywały się nie tylko w całym kraju, ale też na wszystkich kontynentach. W roku 1914 działało 1200 małych zborów, a kazania publikowało ponad 4000 gazet.
Nowym prezesem Towarzystwa Strażnica został Joseph Franklin Rutherford. Pod koniec 1918 roku wydano książkę pt. Dokonana Tajemnica, która zawierała szereg bardzo krytycznych uwag wobec kleru chrześcijańskiego - została zakazana w Kanadzie i w USA. Wzrastał też podsycany przez duchowieństwo sprzeciw wobec Badaczy Pisma Świętego. W wyniku ostrej krytyki kleru zawartej w tej, jak i w innych książkach, wydawanych przez Towarzystwo Strażnica, począwszy od 1918 roku wyznawców dosięgła fala ataków. 7 maja 1918 roku decyzją władz federalnych USA J. F. Rutherford i jego współpracownicy zostali aresztowani i osadzeni w więzieniu federalnym w Atlancie w stanie Georgia. Zostali zwolnieni 25 marca 1919 roku. Od 1 do 8 września 1919 roku w Cedar Point w stanie Ohio odbyło się zgromadzenie Badaczy Pisma Świętego, na którym m.in. ogłoszono wydanie nowego czasopisma pt. The Golden Age (Złoty Wiek, obecnie znane jako Przebudźcie się!).
W 1922 roku, od 5 września do 13 września odbyło się kolejne, 9-dniowe zgromadzenie. W programie zgromadzenia znalazł się punkt, w którym mówca powiedział, że każdy poświęcony ma obowiązek występować w charakterze publicznego głosiciela Króla i królestwa. Od 1927 roku wzrastała liczba aresztowań ówczesnych Badaczy Pisma Świętego, ponieważ w niedziele organizowali się w grupy, które głosiły ewangelię. Pod koniec lat 20. XX w. Frank Day wyruszył na północ, odwiedzając wioski na Alasce, gdzie rozpowszechniał publikacje religijne tego wyznania.
[edytuj] Rozwój działalności
W 1931 roku w Columbus w stanie Ohio zorganizowano kolejne zgromadzenie, którego część była transmitowana przez należące do Towarzystwa Strażnica radio WBBR, służące krzewieniu audycji o tematyce biblijnej. Właśnie na tym zgromadzeniu ogłoszono przyjęcie nazwy Świadkowie Jehowy. W 1934 roku otwarto Biuro Oddziału na Hawajach (zamknięte w 2011 roku). W roku 1935 nazwę Sala Królestwa zaproponował J. F. Rutherford, gdy był w Honolulu na Hawajach i zalecił zbudowanie sali, w której można by urządzać zebrania. Na archipelagu działało wówczas 12 wyznawców, którzy prowadzili działalność tu już cztery lata, a zapoczątkował ją Joseph Dos Santos, Amerykanin pochodzenia portugalskiego. W 1936 roku głosiciele po raz pierwszy zaczęli używać na szeroką skalę plakatów informacyjnych, które noszono głównie w dzielnicach handlowych.
W okresie II wojny światowej tutejsi wyznawcy padali ofiarą ataków motłochu, licznych przypadków pobicia i gróźb pozbawienia wolności, często przy bezczynnej i niechętnie-obojętnej postawie policji oraz sprzecznym z konstytucją nadużywaniu lokalnych przepisów, które utrudniały działalność kaznodziejską. Za obstawanie przy neutralności tysiące wyznawców trafiło do więzień. W roku 1941 dzieci Świadków Jehowy wyrzucano ze szkół za odmowę pozdrawiania sztandaru. Pomimo tych przeszkód w latach 1938-1945 grono wyznawców w USA powiększyło się przeszło dwukrotnie, a liczba godzin, które poświęcili na publiczną działalność kaznodziejską trzykrotnie.
W roku 1940 używano ponad 40 000 specjalnie przez nich zaprojektowanych, przenośnych gramofonów, rozpoczęto też rozpowszechnianie czasopisma Pociecha. W 1942 roku Nathan Knorr – nowy prezes Towarzystwa Strażnica powołał do istnienia Kursy Służby Teokratycznej, które odbywały się w każdym zborze, a przygotowywały i szkoliły głosicieli do przemówień i głoszenia. 1 lutego 1943 roku otwarto Biblijną Szkołę Strażnicy - Gilead, szkolącą misjonarzy. Kilku z nich wysłano na Hawaje.
W roku 1950 zorganizowano na nowojorskim stadionie Yankee Stadium kongres, na którym było obecnych 123 707 osób, w tym delegaci z 67 krajów. Na tym kongresie ogłoszono wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich (Nowego Testamentu) w Przekładzie Nowego Świata. W owym roku przekroczono w USA liczbę 110 tysięcy wyznawców, w tym 72 na Alasce i 99 na Hawajach. USA zamieszkiwała wówczas ok. 1/3 wszystkich Świadków Jehowy na świecie. Rok później na 9 kongresach były obecne 93 303 osoby. W 1972 roku odpowiedzialność i nadzór nad ewangelizacją przejęło Ciało Kierownicze.
W latach 1919-1988 do Sądu Najwyższego USA trafiły petycje i odwołania w 138 sprawach dotyczących, Świadków Jehowy. Spośród nich 130 złożyli oni sami, a 8 ich oskarżyciele. W 67 wypadkach Sąd Najwyższy odmówił rozpatrzenia sprawy, ponieważ jego zdaniem nie zostały podniesione żadne ważne kwestie związane z konstytucją federalną czy ustawami federalnymi. W 47 rozpatrzonych sprawach zapadły decyzje pomyślne dla Świadków Jehowy.
W 1994 roku otwarto pierwsze budynki w Centrum Szkoleniowym Towarzystwa Strażnica w Patterson w USA (stan Nowy Jork). W 1998 roku przekroczono w USA liczbę miliona głosicieli . W ciągu minionych lat zorganizowano kilka wielkich akcji pomocy humanitarnej w kraju i zagranicą dla poszkodowanych przez klęski żywiołowe czy wojny (m.in.: 1946 – Niemcy; 1986, 1992 i 2004 – Floryda i Kalifornia; 2001 – Teksas; 2004 południowo-wschodnie stany). Wskutek zamachu z 11 września 2001 zginęło co najmniej 14 Świadków Jehowy, którzy znajdowali się w miejscu tragedii lub w pobliżu. W ciągu pierwszych dwóch dni po tragedii około 70 osób znalazło schronienie w światowym ośrodku działalności Świadków Jehowy. Niektórzy stracili pokoje w hotelach i bagaże, więc zapewniono im nocleg, dostarczono ubrania i jedzenie. Co ważniejsze, zadbano też o potrzeby emocjonalne poszkodowanych — wsparcia udzielali im doświadczeni chrześcijańscy starsi. Świadkowie Jehowy wysłali przydatny sprzęt i zaopatrzenie dla ekip ratowniczych, pracujących w samym centrum zniszczeń, zwanym strefą zero. Udostępniono też środki transportu, którymi część strażaków docierała na miejsce katastrofy. Starsi ze zborów na Manhattanie otrzymali zgodę na przebywanie w strefie zero, aby mogli rozmawiać z ratownikami i ich pocieszać.
Obecnie w USA istnieje ponad 100 zborów i około 80 grup języka migowego. 3052 zborów i 53 grup hiszpańskojęzycznych oraz 690 innych zborów i grup obcojęzycznych (w tym kilkanaście polskojęzycznych). Istnieją też 4 zbory w rezerwacie Nawahów. Zorganizowano przeszło 450 kursów, na których uczono głosicieli 29 języków. W roku 2011 zorganizowano 390 kongresów w 23 językach[1]. Pod koniec 2011 roku do działalności kaznodziejskiej przybyli kolejni misjonarze Szkoły Gilead.
[edytuj] Zbory polskojęzyczne w Stanach Zjednoczonych
Historia W roku 1891 C. Antoszewski, mieszkający wówczas w Chicago, działał na terenie polskojęzycznym. Tłumaczył publikacje Towarzystwa Strażnica na język polski i rozpowszechniał je wśród amerykańskiej Polonii. Początkowo w USA działał również Hipolit Oleszyński, który w roku 1892, powrócił na krótko do Polski i tam krzewił to wyznanie. W 1896 roku H. Oleszyński założył polskojęzyczny zbór w Chicago, który początkowo liczył 5 członków, a rok później już 22.
Wśród obcojęzycznych grup wyznawców, działających wówczas w USA, grupy polskojęzyczne należały do najliczniejszych i najaktywniejszych. W 1909 roku wydano pierwsze publikacje w języku polskim, przeznaczone do bezpłatnego rozpowszechniania, a także skrócone wydanie materiałów z Wykładów Pisma Świętego. W roku 1911 zbór polskojęzyczny w Chicago liczył około 200 członków. Powstały również duże zbory w Detroit, Buffalo, Cleveland, Toledo i innych miejscowościach. 31 sierpnia i 1 września 1913 roku w Kenosha odbyło się polskojęzyczne zgromadzenie. W roku 1915 regularnie co miesiąc wydawano Strażnicę w języku polskim. 15 maja 1916 roku w Toledo, odbyło się zgromadzenie polskojęzycznych współwyznawców, na którym był obecny C. T. Russell. Uczestniczyło w nim ok. 400 osób. 1-4 lipca odbyła się druga w tym sezonie polska konwencja w Chicago[2]. Wielu z uczestników tych zgromadzeń przyjechało później do Polski, aby krzewić wyznanie wśród rodaków.
W początkach roku 1919 utworzono odrębną korporację prawną w celu obsługiwania zborów polskojęzycznych. Zarejestrowana została w Detroit, w stanie Michigan, jako: Strażnica — Towarzystwo Biblijne i Broszur - działała jako filia amerykańskiego Towarzystwa Strażnica. W roku 1920 zbory polskojęzyczne odwiedzało 10 wykładowców, zwanych wówczas pielgrzymami. Wygłosili oni 622 wykłady publiczne, których wysłuchało 211 692 osoby. Działało też 36 polskich kolporterów. W latach 20. XX w. Strażnica w języku polskim wychodziła już jako dwutygodnik. W roku 1921 wydano po polsku nowy śpiewnik. W owym roku rozpowszechniono 45 545 egzemplarzy broszur w języku polskim. W roku 1921 na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa, obchodzonej w USA w języku polskim w 65 miejscowościach zebrało się 2942 osoby. W lipcu 1921 roku polski oddział został wcielony do korporacji amerykańskiej. Pamiątkę przeprowadzono w 73 polskojęzycznych zborach. W maju owego roku biuro oddziału polskiego przeniesiono do Nowego Jorku. Na początku lat 20. XX w. z USA powrócili do Polski współwyznawcy np. Jan Kusina, który szybko zorganizował w Krakowie grupkę wyznawców. Do Krakowa powrócił też niejaki Winiarz oraz Franciszek Puchała, który krzewił to wyznanie w mieście i na terenie na wschód od Krakowa. Na jakiś czas przyjechał wówczas do Polski Józef Krett, który w USA składał wizyty w zborach jako pielgrzym. Oprócz Warszawy odwiedził również Kraków. W roku 1923 największe skupiska wyznawców i zainteresowanych polskojęzycznych było (wg liczby obecnych na Pamiątce) w Nowym Jorku – 906, w Los Angeles – 850 i w Chicago – 675 osób obecnych na Pamiątce. W roku 1927 przybył do Polski inny przedstawiciel Towarzystwa Strażnica - Ludwik Kuźma, który od kilku lat odwiedzał, w charakterze pielgrzyma, zbory polskojęzyczne w USA.
W 2011 roku kongres w j. polskim odbył się w Sali Zgromadzeń w Romeoville k. Chicago.
[edytuj] Świadkowie Jehowy na terytoriach zależnych Stanów Zjednoczonych
[edytuj] Świadkowie Jehowy na wyspie Guam
Wspólnota 779 aktywnych głosicieli na Guam, należących do 8 zborów. W 2011 roku na uroczystość Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 2112 osób. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Barrigada.
Historia. Działalność rozpoczęli w roku 1948 filipińscy wyznawcy, którzy pracowali na wyspie. W grudniu 1951 roku zorganizowali pierwszy zbór, ale w roku 1954 ich firma upadła i wszyscy z wyjątkiem Tony’ego Salcedo musieli opuścić Guam. W poł. lat 50. XX w. zbór rozrósł się do 12 głosicieli. Pierwsi misjonarze Szkoły Gilead – Virginia i Sam Wigerowie przyjechali w roku 1954. Otwarto wółwczas też Salę Królestwa. W 1960 roku Merle Lowmasterow przybył na wyspę. Dwa lata później zorganizowano pomoc humanitarną, dla poszkodowanych przez tajfun Karen. W roku 1964 otwarto nową Salę Królestwa a wyspę odwiedził Nathan Knorr. Cztery lata później przybyli kolejni misjonarze, otwarto dla nich dom misjonarski. W 1976 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez tajfun Pamela. W owym roku otwarto Biuro Oddziału i nową Salę Królestwa przy ulicy Jehowy (Jehovah Street); na wyspie działało wówczas 120 wyznawców. W 1995 roku powiększono Biuro Oddziału wraz z drukarnią. W roku 2011 osiągnięto 779 aktywnych głosicieli.
[edytuj] Świadkowie Jehowy na Marianach Północnych
Wspólnota 292 aktywnych głosicieli na Marianach Północnych, należących do 4 zborów. W 2011 roku na uroczystość Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 709 osób. W tym samym roku na Saipanie – 262 głosicieli w 2 zborach, 615 osoby obecne na Pamiątce; na wyspie Rota – 14 głosicieli w 1 zborze, 54 osób obecnych na Pamiątce, Tinian – 16 głosicieli, 1 zbór, 40 osób obecnych na Pamiątce[3].
Historia. W 1960 roku Merle Lowmasterow rozpoczął działalność na wyspie Saipan. Dwa lata później na wyspę przybyło małżeństwo misjonarzy – Kay i Ernest Manionowie, w 1962 Sharon i Robert Livingstone’owie. W roku 1970 podjęto regularną działalność kaznodziejską, mimo sprzeciwu miejscowych duchownych katolickich. Jedenaście lat później skierowano na tę wyspę małżeństwo pionierów specjalnych. W roku 1991 na Saipanie otwarto Salę Królestwa na 350 miejsc, w której zgromadzają się teraz dwa duże zbory — angielskojęzyczny i tagalskojęzyczny. W roku 1992 na Tinian przybyli Lee i Robert Moreaux. Po dwóch latach powstał na tej wyspie zbór, składający się wówczas z 24 głosicieli. Obecnie na Tinianie znajduje się dom misjonarski i Sala Królestwa.
[edytuj] Świadkowie Jehowy na Samoa Amerykańskim
Wspólnota 212 aktywnych głosicieli na Samoa Amerykańskim, należących do 3 zborów. W 2011 roku na uroczystość Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 876 osób. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje Biuro Oddziału w Apii na Samoa.
Historia. W 1938 roku na wyspie zatrzymał się w Pago Pago Joseph Franklin Rutherford, który wraz z innymi współwyznawcami rozpowszechniał publikacje religijne. W 1940 roku działalność kaznodziejską na wyspie podjął pionier Harold Gill. 5 stycznia 1954 roku australijski wyznawca Ron Sellars z żoną Dolly podejmują regularną działalność kaznodziejską. 4 lutego owego roku na Samoa Amerykańskie przybyło 4 misjonarzy Szkoły Gilead. W pierwszej dekadzie XXI w. wielu wyznawców opuściło wyspę i obecnie liczba głosicieli wynosi ok. 212 osób.
[edytuj] Świadkowie Jehowy na Wyspach Dziewiczych Stanów Zjednoczonych
Wspólnota 685 aktywnych głosicieli na Wyspach Dziewiczych Stanów Zjednoczonych, należących do 9 zborów. W 2011 roku na uroczystość Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa przybyło 1945 osób.
Historia. Działalność na wyspach zapoczątkowali w roku 1947 Ted i Doris Kleinowie, misjonarze ze Szkoły Gilead. W roku 1948 inni misjonarze tej szkoły z łodzi Sibia rozpoczęli regularną działalność misyjną na różnych wyspach archipelagu. Wkrótce nastąpił wzrost liczby głosicieli, wybudowano Sale Królestwa, powstawały nowe zbory.
[edytuj] Bibliografia
- Rocznik Świadków Jehowy: 2011; 2010; 1995;
- Strażnica – coroczne sprawozdania z działalności;
- www.watchtower.org
- Biuro Głowne i Biura Oddziału
- Interaktywna mapa z danymi statystycznymi
- nationmaster.com
- adherents.com
Przypisy
- ↑ Kongresy w USA (2011)
- ↑ The Watch Tower, 15 lipca 1916
- ↑ Świadkowie Jehowy w swoich sprawozdaniach umieszczają dane każdej z tych wysp (Rota, Saipan, Tinian) osobno.
[edytuj] Zobacz też
- Historia kongresów w USA
- Historia wydawania publikacji Świadków Jehowy w USA
- Historia Towarzystwa Strażnica w USA
- Kategoria:Rozgłośnie radiowe Świadków Jehowy w Stanach Zjednoczonych
- Ciało Kierownicze
- George Benson – amerykański gitarzysta, piosenkarz i kompozytor jazzowy, 10-krotny laureat nagrody Grammy, Świadek Jehowy;
- Larry Graham – amerykański wokalista, muzyk, kompozytor i producent, Świadek Jehowy;
- Teresa Graves – amerykańska aktorka i piosenkarka, Świadek Jehowy;
- Trummy Young – amerykański puzonista jazzowy, Świadek Jehowy.
- Knocking (film)
|
|||||
|
|||||
