Światła wielkiego miasta
| Światła wielkiego miasta City Lights |
|
| Gatunek | dramat, romans |
| Data premiery | 30 stycznia 1931 (świat) |
| Kraj produkcji | USA |
| Język | angielski |
| Czas trwania | 87 minut |
| Reżyseria | Charles Chaplin |
| Scenariusz | Charles Chaplin |
| Główne role | Charles Chaplin, Virginia Cherrill, Harry Myers, Jean Harlow |
| Muzyka | José Padilla Sánchez, Charles Chaplin |
| Zdjęcia | Gordon Pollock, Roland Totheroh |
| Scenografia | Charles D. Hall |
| Montaż | Willard Nico, Charles Chaplin |
| Produkcja | Charles Chaplin |
| Wytwórnia | Charles Chaplin Productions |
| Dystrybucja | United Artists |
| Budżet | 1.500.000 $ |
Światła wielkiego miasta - amerykański czarno-biały, niemy film Charlesa Chaplina z 1931 r.
Spis treści |
[edytuj] Obsada
- Virginia Cherrill – niewidoma kwiaciarka
- Charles Chaplin – żebrak Charlie
- Harry Myers – ekscentryczny milioner
- Florence Lee – babcia kwiaciarki
- Harry Ayer – policjant
- Al Ernest Garcia – Butler
- Hank Mann – bokser
- Tom Dempsey – bokser
- Victor Alexander – znokautowany bokser
- T.S. Alexander – doktor
- Jean Harlow – epizod
[edytuj] Opis fabuły
Film Chaplina opowiada o miłości między niewidomą kwiaciarką a "eleganckim żebrakiem" – ulubioną postacią Chaplina. Tramp pragnie zebrać pieniądze na operację oczu ukochanej. Ma szczęście, gdyż ratuje on bogatego jegomościa (pragnącego popełnić samobójstwo), który za to go pokochał, i dostaje od niego pieniądze. Jednak okazuje się, że w mieszkaniu są złodzieje. Tramp dzwoni na policję, ale złodzieje uciekają, ogłuszając bogacza. Gdy przyjeżdża policja, tramp zostaje zatrzymany, gdyż jego kolega zapomina, kim on jest. Wyrywa się jednak i ucieka z pieniędzmi. Daje je dziewczynie. Chwilę potem zostaje złapany przez policję. Po wyjściu z więzienia, żebrak spotyka ukochaną, która odzyskała wzrok. Ta poznaje go po jakiejś minucie. I tak się kończy Chaplinowski film. Pokazuje on, że najbiedniejsi potrafią być lepsi i być zdolnymi do większych poświęceń od bogaczy.
[edytuj] Varia
- Temat muzyczny pojawiający się w scenach z niewidomą dziewczyną z kwiatami[1] to pieśń w typie habanery sprzedawczyni fiołków - La Violetera José Padilli, którego nazwisko nie pojawiło się w czołówce filmu. W lipcu 1934 Charlie Chaplin przegrał proces przed sądem w Paryżu o naruszenie praw autorskich i był zobowiązany do zapłacenia na rzecz kompozytora odszkodowania w wysokości 15 000 ówczesnych franków francuskich z odsetkami od dnia premiery filmu[2].
- Nakręcono aż 342 duble sceny kupowania kwiatów od niewidomej kwiaciarki. Chaplinowi nie podobał się sposób przedstawienia ważnej dla filmu pomyłki (wzięcia żebraka za bogacza)
- Światła wielkiego miasta to najbardziej pracochłonny film Chaplina. Jego produkcja zajęła mu aż 4 lata (1927 do 1931), zdjęcia zajęły 180 dni.
- Gęganie na początku filmu jest parodią pierwszego filmu dźwiękowego Śpiewaka Jazzowego; ich wykonawcą był Chaplin.
- W rankingu opublikowanym w 2001 roku przez Amerykański Instytut Filmowy z okazji stulecia kina, na 100 miejsc Światła wielkiego miasta zajęły 76.
- Film znalazł się na liście "100 największych filmów w historii kina" opublikowanej w 2005 roku przez magazyn The Times.
- "Światła wielkiego miasta" to pierwszy film Chaplina w erze dźwięku.
- Był to ulubiony film Orsona Wellesa.
Przypisy
- ↑ Światła wielkiego miasta (Charles Chaplin w scenie z niewidomą kwiaciarką (Virginia Cherrill)) (ang.). [dostęp 20 listopada 2009].
- ↑ biografia José Padilli (La Violetera - fragmenty filmów do muzyki kompozytora) (hiszp.). Muzeum José Padilli - strona oficjalna. [dostęp 24 listopada 2009].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- plakat filmu
- Światła wielkiego miasta w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Światła wielkiego miasta w bazie stopklatka.pl
- Światła wielkiego miasta w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
