Żaba wodna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Żaba wodna | |
| Pelophylax kl. esculentus | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | płazy |
| Rząd | płazy bezogonowe |
| Podrząd | Neobatrachia |
| Rodzina | żabowate |
| Rodzaj | Pelophylax |
| Gatunek | żaba wodna |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Żaba wodna (Pelophylax kl. esculentus, syn. Rana esculenta, właśc. Rana kl. esculenta) – naturalny klepton diploidalny lub triploidalny (hybryda) żaby jeziorkowej i żaby śmieszki (vide: Rana esculenta complex). Żaby wodne żyją zazwyczaj we wspólnych populacjach z żabami jeziorkowymi. Zamieszkuje Europę Środkową i od południowej Szwecji aż po Zatokę Fińską, a na południu jej zasięg dochodzi do Włoch i północnej Bułgarii. W Polsce jest pospolita na nizinach.
- Charakterystyka gatunku
- Żaba wodna należy do tzw. żab zielonych, stale przebywających nad wodami; jej występowanie często pokrywa się z występowaniem żaby jeziorkowej (rzadziej śmieszki).
- Wielkość
- Dojrzałe samce 5,7–9,7 cm, samice 7–10,9 cm, wyjątkowo 12 cm.
- Ubarwienie
- Zielone, z domieszką czerni i brązu; plamy nieregularne, na kończynach układają się w paski.
- Rozród
- Okres godów przypada na koniec wiosny i początek lata, w Polsce na połowę maja. Hybrydogeneza (zobacz też: żaby zielone); krzyżówki wsteczne z obydwoma gatunkami rodzicielskimi; samica składa jaja haploidalne i diploidalne.
Z diploidalnych wykluwają się osobniki triploidalne. Bywa, że diploidalne są nie jaja, ale plemniki. To również prowadzi do powstania osobników triploidalnych. Jaja (od 0,8 mm do 2,6 mm – zależnie od tego, czy haploidalne czy nie) składane w postaci nieregularnych kłębów, w liczbie od 1–10 tysięcy. Kijanki osiągają przeważnie rozmiary 8–10 cm[2], ale notowano okazy o długości nawet 18,3 cm[3].
Kijanka żaby wodnej
- Pokarm
- Owady wodne i lądowe, pajęczaki, ślimaki i małe kręgowce.
- Środowisko
- Żaba wodna wybiera wody stojące lub wolno płynące, zarówno małe jak i większe.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Pelophylax kl. esculentus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Włodzimierz Juszczyk: Płazy i gady krajowe. T. 2: Płazy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 83-01-05696-7.
- ↑ Joanna Mazgajska: Płazy świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15846-0.
[edytuj] Bibliografia
- Joanna Mazgajska: Płazy świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-15846-0.
