Żabi Szczyt Wyżni
| Żabi Szczyt Wyżni | |
 Żabi Szczyt Wyżni w cieniu. Na jego tle grań Żabiego Mnicha (dokładniejszy opis) |
|
| Państwo |  Polska Słowacja |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2259 m n.p.m. |
| Pierwsze wejście | 26 lipca 1905 Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Adam Kroebl, Stanisław Krygowski, Tadeusz Łopuszański i przewodnicy |
|
Położenie na mapie Tatr
  Żabi Szczyt Wyżni
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Żabi Szczyt Wyżni (słow. Veľký Žabí štít, Vyšný Žabí štít, niem. Große Froschspitze, węg. Nagy-Békás-csúcs, 2259 m n.p.m.[1]) – szczyt w bocznej, granicznej grani Tatr Wysokich odchodzącej od Rysów w kierunku północnym.
Żabia Grań rozdziela Dolinę Białej Wody (dokładniej jej zachodnie odgałęzienie – Dolinę Żabich Stawów Białczańskich) i Dolinę Rybiego Potoku. Ciągnie się od Żabiego Szczytu Wyżniego przez szczyty Żabiego Mnicha, Żabi Szczyt Niżni, Żabią Czubę do Siedmiu Granatów. Jednocześnie jest to granica polsko-słowacka. Żabi Szczyt Wyżni położony jest pomiędzy Niżnimi Rysami (oddzielony Ciężką Przełączką) a Żabim Mnichem (oddzielony Białczańską Przełęczą Wyżnią). Szczyt widoczny jest z Doliny Żabich Stawów Białczańskich jako skalna piramida, zaś z okolic Czarnego Stawu nie jest pokaźny. Masyw jest trochę cofnięty w kierunku wschodnim, dlatego nie jest widoczny znad Morskiego Oka[2].
Tuż poniżej szczytu (na południowy wschód) znajduje się Wyżnia Spadowa Przełączka (2235 m n.p.m.), jedyna tatrzańska przełęcz zwornikowa. Od niej w kierunku wschodnim odchodzi boczna grań, w której znajduje się Młynarz. Przez Wyżnią Spadową Przełączkę biegnie najdogodniejsze połączenie Doliny Rybiego Potoku i Doliny Ciężkiej. Droga na Żabi Szczyt Wyżni jest stosunkowo prosta, nie prowadzi tu jednak żaden szlak turystyczny. Drogi taternickie o większym znaczeniu prowadzą na wierzchołek od północy. Widok ze szczytu jest mocno ograniczony przez Niżnie Rysy, jednak rozleglejszy niż z innych szczytów Żabiej Grani[2].
[edytuj] Historia zdobycia
Pierwsze odnotowane wejście na Żabi Szczyt Wyżni miało miejsce:
- latem – Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Adam Kroebl, Stanisław Krygowski, Tadeusz Łopuszański i przewodnicy Jakub Bachleda, Klemens Bachleda, Jan Karpiel, Jędrzej Marusarz Jarząbek, Jan Stopka Ceberniak młodszy, 26 lipca 1905 r.
- zimą – Stefan Bernadzikiewicz, Zbigniew Gieysztor, Antoni Kenar, Wiesław Stanisławski, 14 kwietnia 1930 r.[2]
Przypisy
- ↑ Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Tom VII. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
- Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
