Żyła główna górna

Żyła główna górna i jej dopływy.

Żyła główna górna, inaczej żyła próżna górna lub żyła czcza górna (łac. vena cava superior) – duże naczynie żylne zbierające krew z górnej (nadprzeponowej) połowy ciała.

Przebieg

Żyła główna górna powstaje z połączenia dwóch żył ramienno-głowowych na powierzchni tylnej pierwszej chrząstki żebrowej prawej. Następnie biegnie wzdłuż bocznego brzegu mostka, zatacza łuk wypukły w stronę prawą i wstępuje do worka osierdziowego. Tam wpada do prawego przedsionka. Jej koniec leży zazwyczaj na poziomie końca mostkowego drugiej przestrzeni międzyżebrowej lub górnego brzegu trzeciej chrząstki żebrowej.

Długość

Jest osobniczo zmienna. Zwykle wynosi około 6–8 cm.

Budowa

Średnica żyły wynosi około 20–22 mm.
Jest pozbawiona zastawek. Nie ma także elementów kurczliwych. W dolnej części jest objęta mięśniówką pochodzącą z prawego przedsionka serca.

Sąsiedztwo

• do przodu:
  • przedni brzeg prawego płuca i opłucnej
• ku tyłowi:
  • korzeń płuca i jego części składowe
• po stronie prawej:
  • nerw przeponowy
• po stronie lewej:
  • aorta wstępująca

Dopływy

• żyły ramienno-głowowe – z nich powstaje
• żyła nieparzysta
• żyły osierdziowe
• żyły śródpiersiowe przednie
• żyły grasicze

Czasami może uchodzić do niej:

• prawa żyła tarczowa najniższa
• jedna z żył międzyżebrowych
• żyła piersiowa wewnętrzna prawa

Bibliografia

1. "Anatomia człowieka" Adam Bochenek, tom III, str. 393-394 ISBN 83-200-1628-2

• 

  Żyła główna górna i dolna oraz ich dopływy.

• 

  Przednia ściana serca i płuc.

• 

  Serce widziane od górnej strony.

• 

  Przekrój poprzeczny przez klatkę piersiową ukazujący krążenie płucne.

• 

  Łuk aorty oraz jego odgałęzienia.

• 

  Grasica.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.