Żydokomuna
Żydokomuna – termin antysemickiej propagandy, a także agitacji politycznej, przypisujący Żydom winę za komunizm. Oskarżenie to zdobyło popularność wśród przeciwników leninizmu w czasie wojny domowej w Rosji (1917-1922). W latach dwudziestych termin zdobył popularność na świecie i stał się jednym z ważniejszych elementów ideologii i propagandy nazistowskiej (niem. Jüdischer Bolschewismus). W Polsce używany też jako nazwa grupy lub organizacji lewicowej o prawdziwej lub rzekomej przewadze Żydów we władzach. Przypisywana Komunistycznej Partii Polski, a następnie Urzędowi Bezpieczeństwa.
W praktyce, spory procent powojennych pracowników aparatu bezpieczeństwa oraz członków władz komunistycznych, wywodziło się z mniejszości żydowskiej. Osoby narodowości żydowskiej, ze względu na swoje poczucie odrębności narodowej, były uważane przez Sowietów, jako element bardziej lojalny od Polaków[1].
Spis treści |
[edytuj] Etymologia
Pojęcie to pojawiło się na przełomie drugiego i trzeciego dziesięciolecia XX wieku, w związku z przypisywanemu Żydom kierowaniem ruchem komunistycznym – tak w Rosji Radzieckiej, czyli późniejszym ZSRR – jak i w Polsce.
[edytuj] Bibliografia
- Krzysztof Szwagrzyk, Żydzi w kierownictwie UB. Stereotyp czy rzeczywistość?, Biuletyn IPN (11/2005), p. 37-42, [1]
- Żydzi i komunizm wydanie specjalne "Jidełe" Żydowskiego Pisma Otwartego z wiosny 2000 roku, pod redakcją Michała Bilewicza i Bogny Pawlisz, ISSN 1230-8390
- August Grabski, Działalność komunistów wśród Żydów w Polsce (1944-1949), Wydawnictwo Trio, Warszawa 2004. ISBN 83-88542-87-7
- August Grabski, Żydzi skazani na komunę, GW, 2002
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
