„miasto-miasto”
„Miasto-miasto” - wspólna nazwa pierwotnych systemów automatycznej telefonicznej łączności międzymiastowej funkcjonujących w Polsce mniej więcej w latach 1964-1975. Systemy te powstawały w poszczególnych relacjach z jednego miasta do innego z zastosowaniem różnorodnych rozwiązań technicznych. Zwykle pierwszym miastem docelowym była Warszawa. Obowiązywała w nich bardzo chaotyczna numeracja. W określonym kierunku (do danego miasta) funkcjonowały różne numery kierunkowe z różnych miast początkowych. Na przykład numer kierunkowy w relacji Poznań-Warszawa był inny niż z Łodzi do Warszawy. Numery kierunkowe w tych relacjach zwykle rozpoczynały się od cyfry „8”, nie używanej na pierwszej pozycji w numerach lokalnych i miały długość 2-4 cyfr. Wybierany numer mógł mieć postaci:
- ~8A ~QMCDU
- ~8AB ~QMCDU
- ~8ABC ~QMCDU
W toku dalszego rozwoju technologicznego zautomatyzowano proces łączenia połączeń tranzytowych przez centrale międzymiastowe. Wymagało to jednak podania dodatkowych cyfr numeru kierunkowego na tranzyt (dodatkowe 1-2 cyfry). Wybierany numer mógł być w postaci:
- ~8A ~X ~QMCDU
- ~8AB ~X ~QMCDU
- ~8ABC ~X ~QMCDU
- ~8A ~XY ~QMCDU
- ~8AB ~XY ~QMCDU
- ~8ABC ~XY ~QMCDU
Po wdrożeniu jednolitej automatycznej sieci międzymiastowej (ACMM) systemy miasto-miasto zostały zlikwidowane.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Bębenek, Jerzy Kubasik: Projekt zmian Planu Numeracji Krajowej (pol.). UKE Warszawa, 2007. [dostęp 2012-02-21].
- Eugeniusz Gołębiewski: Historia numeracji w sieci telefonicznej (pol.). 2006-10-08. [dostęp 2012-02-21].
