10 Dywizja Strzelców
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
10 Dywizja Strzelców (RFSRR) – dywizja piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej. Wchodziła w skład 16 Armii Nikołaja Sołłohuba.
16 marca 1920 wzięła udział w silnym koncentrycznym uderzeniu bolszewickim na pozycje Grupy Poleskiej gen. Władysława Sikorskiego. Następnie w maju 1920 tymczasowo objęła pozycje na linii Rzeczycy (do 10 maja). 13 maja 1920 pułki 2 i 10 DS zostały pokonane przez Wojsko Polskie pod Hłybowem.
29 lipca 1920 2, 10 i 57 DS wzięły udział w szturmie twierdzy brzeskiej.
14 sierpnia 1920 sztab 10 DS rozmieścił się we wsi Brzeźno.
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.
|
|||||||||||||
