10 Pułk Piechoty (II RP)
| 10 Pułk Piechoty | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1918 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 27 czerwca[1] |
| Nadanie sztandaru | 1921 i 1925 |
| Rodowód | 31 Pułk Strzelców Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | por. Ludwik Skrzypek |
| Ostatni | płk dypl. Marian Krudowski |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Łowicz[a] |
| Podporządkowanie | 26 Dywizji Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
10 Pułk Piechoty (10 pp) — oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Pułk wchodził w skład skierniewickiej 26 Dywizji Piechoty i w jej składzie walczył w wojnie obronnej 1939 roku.
Spis treści |
[edytuj] Formowanie pułku
31 października 1918 Polacy służący w c.k. 31 Pułku Strzelców w Cieszynie przejęli dowództwo nad jednostką oraz opanowali miasto. Do pułku, który zachował swoją dotychczasową nazwę 31 Pułk Strzelców, przyłączono Batalion Zapasowy 31 Pułku Pospolitego Ruszenia. 5 listopada pułk został zaprzysiężony. Przysięgę składano na wierność Radzie Regencyjnej. 6 grudnia oddział został przemianowany na Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej. 1 lutego 1919 ponownie zmieniono nazwę na 7 Pułk Piechoty Ziemi Cieszyńskiej. 8 lutego tego roku oddział został przemianowany po raz ostatni, na 10 Pułk Piechoty.
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Po zakończeniu wojny z bolszewikami pułk stacjonował w garnizonie Łowicz, w Koszarach im. Józefa Piłsudskiego przy ulicy Podrzecznej (dowództwo i I batalion), i Koszarach im. Generała Szeptyckiego przy ulicy Piotrkowskiej, przemianowanych w grudniu 1937 r. na Koszary im. Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza (II batalion i pododdziały specjalne). Do października 1935 III batalion stacjonował w garnizonie Skierniewice, w Koszarach im. Generała Sowińskiego przy ulicy Piotrkowskiej.
Po wprowadzeniu w 1930 nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej,[2] pułk szkolił rekrutów dla potrzeb batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza[3].
[edytuj] Symbole pułku
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 35, poz. 379 z 14 grudnia 1928 roku. Odznaka ma kształt krzyża pokrytego granatową emalią z żółtym obramowaniem. Na skrzyżowaniu ramion znajduje się okrągła tarcza otoczona srebrnym wieńcem laurowym z cyfrą pułkową 10. Między ramionami stylizowana tarcza z nabojami karabinowymi, na której wpisane historyczne daty 1775 1806 1830 1918. Jednoczęściowa - oficerska, srebro lub tombak srebrzony, emaliowana. Wymiary: 42x42 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa i Bronisław Szulecki z Warszawy[4]
[edytuj] Żołnierze pułku
Dowódcy pułku:
- por. Ludwik Skrzypek 6 XI – 6 XII 1918
- płk Edward Reymann 7 XII 1918 – 26 I 1919
- płk Teodor Obraczay 27 I – 23 VI 1919
- ppłk Wacław Banaszkiewicz 24 VI – 21 VII 1919
- płk Wacław Jastrzębski 22 VII – 4 XII 1919
- płk Kazimierz Topoliński 5 XII 1919 – 1925
- ppłk SG Stanisław Wecki 1925-1926
- ppłk Leon Gotkiewicz 1926-1928
- płk dypl. Stefan Kossecki 1928-1930
- płk dypl. Marian Krudowski 1930-1939
- ppłk Otton Urban (powołany na dowódcę w czerwcu 1939, do końca istnienia pułku służył pod dotychczasowym dowódcą płk Krudowskim)
Oficerowie pułku:
Obsada personalna w 1928
- dowódca pułku – ppłk SG Stefan Kossecki
- zastępca dowódcy – ppłk piech. Zygmunt Szafranowski
- kwatermistrz – mjr Franciszek Studziński
- kapelmistrz – por. Jan Walter
- płatnik – por. Piotr Mauler
- dowódca I batalionu – mjr Roman Tadeusz Bowbelski
- dowódca II batalionu -
- dowódca III batalionu – mjr Władysław Brzozowski
Obsada personalna we IX 1939
- dowódca pułku – ppłk Otton Urban
- dowódca I batalionu – kpt. Ludwik Ścigalski
- dowódca II batalionu – mjr Andrzej Bronisław Kulczycki
- dowódca III batalionu – mjr Zygmunt Roszkowski
Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
|
|
|
Uwagi
- ↑ 3 batalion 10 pp stacjonował w Skierniewicach
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Franciszek Kłosowski, Zarys historji wojennej 10-go pułku piechoty, Warszawa, 1929.
- Wiesław Wysocki, 10 Pułk Piechoty, 1918-1939, Warszawa, 1997.
- Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928.
- Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo „Ibidem”, Łódź 2001, ISBN 83-88679-10-4, s. 146, 147.
- Zdzisław Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10206-4.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||