127 Johanna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (127) Johanna | |
| Odkrywca | Prosper Henry |
| Data odkrycia | 5 listopada 1872 |
| Nr kolejny | 127 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,7549 j.a. |
| Mimośród | 0,0647 |
| Peryhelium | 2,5765 j.a. |
| Aphelium | 2,9332 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 209 dni 4 godziny |
| Śr. prędkość | 17,93 km/s |
| Inklinacja | 8,24° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 122 km |
| Masa | ? × 10? kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | 11 h |
| Albedo | 0,05 |
| Jasność absolutna | 8,3m |
| Typ spektralny | Typ CX |
| Średnia temperatura powierzchni | ~168 K |
127 Johanna to planetoida krążąca pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Została odkryta 5 listopada 1872 roku w Paryżu przez Prospera Henryego. Nazwa planetoidy została nadana na cześć Joanny d'Arc, francuskiej bohaterki narodowej.
[edytuj] Orbita
127 Johanna krąży w średniej odległości 2,75 jednostek astronomicznych od Słońca (okres obiegu to ok. 4,57 roku). Ma średnicę ok. 122 km i wykonuje jeden pełny obrót wokół własnej osi w czasie ok. 11 godzin.
127 Johanna ma bardzo ciemną powierzchnię i prawdopodobnie składa się z pierwotnych węglanów.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
… | Poprzednia planetoida | 127 Johanna | Następna planetoida | …
