12 Kołobrzeski Pułk Piechoty
| 12 Pułk Piechoty | |
  |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1944 |
| Nazwa wyróżniająca | Kołobrzeski[1] |
| Tradycje | |
| Święto | 18 marca[2] |
| Nadanie sztandaru | 5 lipca 1947 i 11 maja 1958 |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 12 Pułk Zmechanizowany 4 Brygada Zmechanizowana |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | płk Dymitr Warionczyk |
| Organizacja | |
| Numer | JW 2635 |
| Dyslokacja | Oborniki; Pleszew; Gorzów Wielkopolski |
| Podporządkowanie | 4 Pomorska Dywizja Piechoty 5 Saska Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
12 Kołobrzeski Pułk Piechoty (12 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.
Pułk sformowany został w rejonie Sum na podstawie z rozkazu nr 01 dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 1 kwietnia 1944, w oparciu o sowiecki etat pułku strzeleckiego nr 04/501.
Wchodził w skład 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty im. Jana Kilińskiego z 1 Armii WP. 21 czerwca 1945 rozkazem ND WP nr 130 pułk odznaczony został Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.
Uchwałą Rządu Tymczasowego 26 maja 1945 roku skład osobowy i sprzęt pułku posłużył jako zalążek do sformowania oddziałów Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Na bazie 12 pp w czerwcu 1945 sformowano 2 zmotoryzowany pułk KBW w Krakowie (przeniesiony do Warszawy , a jesienią 1945 do Góry Kalwarii) oraz 6 samodzielny batalion ochrony w Górze Kalwarii.
Spis treści |
[edytuj] Dowódcy pułku
.jpg&filetimestamp=20110215193653)
- ppłk/płk Dymitr Wariończyk 28 maja 1944-1945
- płk Edmund Kolendowski 1945-1945
- ppłk Napoleon Naruszewicz 1946-1948
- mjr Izaak Wilbrant 1948-1949
- ppłk/płk Stefan Orliński 1949-1952
- mjr Henryk Gruszewski 1952-1953
- mjr/ppłk Stanisław Żmijewski 1953-1955
- mjr Władysław Pieczora 1955-1955
- mjr Czesław Kowalczyk 1955-1957
- ppłk Stanisław Pinkowski 1957-1957
- ppłk/płk dypl. Kazimierz Nicewicz 1957-1961
- ppłk dypl. Eugeniusz Łozowski 1961-1962
- ppłk dypl. Aleksander Jóźwiak 1962-1962
[edytuj] Skład etatowy
- 3 bataliony piechoty
- kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
- baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
- plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii
Razem:
żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).
Sprzęt:
162 rkm , 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45 mm, 4 armaty 76 mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm
[edytuj] Marsze i działania bojowe
Najcięższe walki toczył na Wale Pomorskim nacierając na południe od Nadarzyc. Uczestniczył w walkach o Kołobrzeg. Atakował tam od wschodu zdobywając nadbrzeżne forty. Walczył na terenie Brandenburgii i osiągnął Łabę w rejonie Klietz. Najcięższe walki toczył na Wale Pomorskim zdobywając Złotów i nacierając w pierwszym rzucie na południe od Nadarzyc. Uczestniczył w walkach o Kołobrzeg zdobywając węzeł kolejowy. W czasie forsowania Odry wszedł do walki w rejonie Wriezen. Walczył na terenie Brandenburgii i osiągnął Łabę w rejonie Arneburga.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
W sierpniu 1945 roku odtworzono 4 Dywizję Piechoty (w tym 12 pp) formując ją w rejonie Poznania i Biedruska na bazie 3 i 5 Zapasowego Pułku Piechoty.
W latach 1950 – 1957 wchodził w skład 5 Saskiej Dywizji Piechoty, a później w skład 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty.
W 1952 roku, będąc w składzie 2 KA, stacjonował w Gorzowie Wielkopolskim[3].
11 maja 1958 na gorzowskim placu Grunwaldzkim pułk otrzymał nowy sztandar. Wręczył go dowódcy pułku Kazimierzowi Nicewiczowi w imieniu Rady Państwa zastępca dowódcy ŚOW gen. bryg. Franciszek Księżarczyk.
[edytuj] Miejsce stacjonowania jednostki
JW 2635, a od 1958 r. – JW 2870
- Oborniki Wielkopolskie (1945)
- Pleszew ul. Marcinkowskiego 23 ( do maja 1950)
- Gorzów Wielkopolski ul. Myśliborska
Przypisy
- ↑ Rozkaz ND AR nr 079 z 4 maja 1945 i rozkaz ND 1 AWP nr 0188 z 6 maja 1945
- ↑ Obchodzone od 1958 w rocznicę zdobycia Kołobrzegu i zaślubin z morzem.
- ↑ Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960.... s. 429.
[edytuj] Bibliografia
- Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1965
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydaw. TRIO, Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
|
||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
