12 Pułk Piechoty (II RP)

12 Pułk Piechoty
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Rozformowanie	1939
Tradycje
Święto	1 sierpnia
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja	Wadowice
Podporządkowanie	6 Dywizja Piechoty (II RP)
Rodzaj wojsk	piechota

Tereny działań pułku w latach 1918-1920

29 lipca - 3 sierpnia 1920

Pułk walczył w składzie 6DP

12 Pułk Piechoty (12 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Pułk stacjonował w garnizonie Wadowice (III batalion w Krakowie)

W czasie wojny obronnej 1939 wchodził w skład 6 Dywizji Piechoty walczącej w Armii "Kraków".

Żołnierze 12 pp

Dowódcy pułku:

• ppłk Oswald Frank IX 1921 – III 1927
• ppłk dypl. Józef Ćwiertniak 1927-1928
• płk dypl. Józef Jaklicz IV 1929 – VI 1932
• ppłk dypl. Marian Strażyc

Oficerowie pułku:

• Mieczysław Starzyński
• Karol Wojtyła
• Władysław Steblik
• Józef Bydliński
• Jan Dańkowski

Obsada personalna we wrześniu 1939 r.

• dowódca pułku – ppłk dypl. Marian Strażyc
• I batalion – mjr Władysław Sieńczak
• II batalion – kpt. Mieczysław Piotr Barys
• III batalion – ppłk Roman Wart

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920

mjr Franciszek Alter por. Stanisław Bodaszewski kpt. Oswald Frank por. Zygmunt Gromadzki por. Jan Hajost por. Marian Hyla por. Józef Jakóbiec ppor. Seweryn Jeschiwe ppor. Antoni Kaczmarczyk mjr Gustaw Kieszkowski por. Antoni Kamski por. Bronisław Kawałkowski por. Franciszek Kubicki por. Władysław Kulma ppor. Jan Magiera kpt. Włodzimierz Mielnik por. Artur Pollak

ppor. Stanisław Rajewski szer. Andrzej Chrząszcz plut. Gustaw Egner kpr. Wojciech Gabliński plut. Władysław Handzlik kpr. Stanisław Jaśniewicz chor. Julian Kołaczyk st. sierż. Karol Kulec szer. Karol Lach plut. Wacław Lazar szer. Stanisław Lubas kpr. Michał Marszałek st. szer. Józef Pelc plut. Wincenty Pikoń st. szer. Bronisław Rusin szer. Adam Waszkucz plut. Ignacy Żabski

Symbole pułku

Sztandar

Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z 1924, nr 23, poz. 339. Sztandar był darem społeczeństwa Wadowic, Andrychowa i Kalwarii. Wręczył go pułkowi 1 sierpnia 1924 gen. Stanisław Szeptycki..

Odznaka

Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 17, poz. 199 z 20 czerwca 1931 roku. Odznaka ma kształt okrągłej, wypukłej tarczy, na której zarysowany jest krzyż, a na nim sylwetka żołnierza piechoty w pełnym ekwipunku, trzymającego w lewej wzniesionej ręce wieniec laurowy. Obok sylwetki żołnierza numer i inicjały pułku 12 PP. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze lub w tombaku srebrzonym i oksydowanym, na rewersie numerowana. Wymiary: 34 mm. Wykonanie: Bronisław Grabski - Łódź.

Bibliografia

• Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1. 
• Lech Wyszczelski: Wojsko Polskie w latach 1918-1921. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2006. ISBN 83-89729-56-3. 
• Almanach oficerski, praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923.
• Księga chwały piechoty, komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992.
• Franciszek Mucha: ZARYS HISTORJI WOJENNEJ 12-GO PUŁKU PIECHOTY. Warszawa: z polecenia Wojskowego Biura Historycznego, 1928. 
• Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.