18 Bielski Batalion Powietrznodesantowy
.jpg&filetimestamp=20090214164539)
18 Bielski Batalion Powietrznodesantowy im. kpt. Ignacego Gazurka – pododdział Wojsk Powietrznodesantowych Sił Zbrojnych RP (JW Nr 1328).
W 1954 roku w Oleśnicy został sformowany 19 Samodzielny Batalion Rozpoznawczy. 20 października 1959 roku baon został podporządkowany dowódcy 6 Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej. W 1961 roku jednostka została przemianowana na 19 Batalion Powietrznodesantowy. W 1967 roku jednostka przejęła dziedzictwo tradycji 18 Kołobrzeskiego Pułku Piechoty i została przemianowana na 18 Kołobrzeski Batalion Powietrznodesantowy.
Aktualnie jednostka stacjonuje w garnizonie Bielsko-Biała i wchodzi w skład 6 Brygady Powietrznodesantowej im. gen. Stanisława Sosabowskiego.
Spis treści |
[edytuj] Historia batalionu
Pierwszym etapem tworzenia jednostki było sformowanie w 1951 samodzielnego plutonu rozpoznawczego o charakterze specjalnym w składzie II Okręgu Wojskowego w Sztumie oraz 6 samodzielny pluton rozpoznawczy IV Okręgu Wojskowego w Opolu. Każda jednostka liczyła 37 żołnierzy. W marcu następnego roku zorganizowano pierwsze kursy spadochronowe, które obejmowały m.in. oddanie 8 skoków.
W wyniku zmian porządkowych dokonanych w 1989 roku, batalion po raz kolejny w swojej historii zmienił swój profil organizacyjno-merytoryczny, stając się jednostką desantowo-szturmową.
8 października 1994 jako 18 bdsz otrzymał nowy sztandar ufundowany przez władze miejskie Bielska-Białej. W następnym roku do nazwy jednostki dodano honorowy tytuł „bielski”.
Od tamtej pory do 1.7.2010 oficjalna nazwa oddziału brzmiała 18 Bielski Batalion Desantowo-Szturmowy im. kpt. Ignacego Gazurka. Od 1 lipca 2010 batalion zmienił nazwę na 18 Bielski Batalion Powietrznodesantowy. Związane jest to ze zmianą struktury 6 Brygady Powietrznodesantowej, w skład której wchodzi batalion. Święto batalionu obchodzone jest od roku 1995 w dniu 6 października, czyli w każdą kolejną rocznicę przybycia do Bielska-Białej 19 samodzielnego batalionu rozpoznawczego. Od 1973 bielscy spadochroniarze biorą udział w operacjach pokojowych pod błękitną flagą Organizacji Narodów Zjednoczonych. Pełnili m.in. służbę w Egipcie, na Wzgórzach Golan, w Libanie i Kambodży.
Od roku 1998 do lipca 1999 spadochroniarze 18 bdsz stanowili Odwód Strategiczny Dowódcy sił SFOR.
Od czerwca 1999 do lipca 2000, na bazie żołnierzy wydzielonych z 18 bdsz utworzono PKW Kosowo wchodzący w skład sił KFOR, który realizował zadania w ramach misji pokojowej w Kosowie w południowej części sektora amerykańskiego. Po zakończeniu działań w Kosowie, batalion od września 2000 do października 2002 wchodził w skład Sił Natychmiastowego Reagowania NATO, dzięki czemu wziął on udział w wielu międzynarodowych ćwiczeniach, również poza granicami Polski.
W 2004 roku, w składzie II zmiany PKW Irak, wydzielone siły batalionu tworzyły 1 Grupę Bojową, która stacjonowała w Al Hillah, prowincja Babil. 6 kwietnia 2004 roku żołnierze JW 1328 wzięli udział w walkach o ratusz w Karbali.
W ostatnich latach żołnierze 18 batalionu wchodzili w skład Polskiej Grupy Bojowej działającej w ramach polskiego kontyngentu na wschodzie Afganistanu.
Wielu byłych żołnierzy 18 bielskiego batalionu pełni służbę w 1 PSK i GROM.
[edytuj] Struktura
- dowództwo
- kompania dowodzenia
- 1 kompania szturmowa
- 2 kompania szturmowa
- 3 kompania szturmowa
- kompania wsparcia
- bateria przeciwlotnicza
- kompania logistyczna
- pluton medyczny
[edytuj] Wyposażenie
- HMMWV, z których spora część została jednak przekazana do innych jednostek SZ RP, ze względu na niespełnianie wymagań stawianych jednostce powietrznodesantowej,
- pojazdy Honker,
- pojazdy transportowe Star.
[edytuj] Umundurowanie
Oznaką rozpoznawczą batalionu jest oznaka wojsk powietrznodesantowych (orzeł „lotniczy” na tle spadochronu, całość otoczona wieńcem i kręgiem) z białym rysunkiem i brązowym tłem. Noszony jest bordowy beret i mundur polowy typu „US” (dla skoczka).
[edytuj] Dowódcy
- kpt. Dymitr Muśko (1954 – 1957)
- mjr Antoni Sokołowski (1957 – 1958)
- mjr dypl. Henryk Sobkiewicz (1958 – 1961)
- ppłk dypl. Henryk Wysocki (1961 – 1962)
- ppłk dypl. Czesław Mieszczak (1962 – 1964)
- ppłk dypl. Eugeniusz Habdas (1964 – 1970)
- mjr dypl. Stanisław Karolus (1970 – 1970)
- ppłk dypl. Zdzisław Czeczel (1970 – 1976)
- ppłk dypl. Mieczysław Toborek (1976 – 1979)
- mjr dypl. Bogumił Betlej (1979 – 1981)
- ppłk dypl. Józef Bębenek (1981 – 1984)
- mjr dypl. Władysław Sokół (1984 – 1987)
- ppłk dypl. Mikołaj Jakimowicz (1987 – 1990)
- mjr dypl. Józef Jankowski (1990 – 1994)
- ppłk dypl. Mirosław Knapiński (1994 – 1994)
- mjr dypl. Janusz Siąkała (1994 – 1997)
- ppłk dypl. Bronisław Jansohn (1997 – 1999)
- ppłk dypl. Roman Polko (1999 – 2000)
- mjr dypl. Tomasz Bąk (2000 – 2002)
- ppłk dypl. Piotr Patalong (2002 – 2004)
- ppłk dypl. Adam Stręk (2004 – 2008)
- płk dypl. Piotr Patalong (2008 – 2008) obecny Dowódca Wojsk Specjalnych
- ppłk Grzegorz Grodzki (2008 – 2010)
- mjr Robert Kruz (2010 – 2011) (pełniący obowiązki dowódcy 18bpd)
- ppłk dypl. Mieczysław Bieniek (2011 -)
[edytuj] Dane adresowe
Jednostka Wojskowa 1328
- ul. Bardowskiego 3
- 43-300 Bielsko-Biała
- Telefon: 33 496 13 33
[edytuj] Kontrowersje
Zgodnie z wynikami kontroli przeprowadzonej przez Żandarmerię Wojskową w batalionie służyło dwunastu przestępców wpisanych do Centralnego rejestru skazanych[1].
Ostatecznie okazało się, iż z dwunastu spraw cztery zostały umorzone warunkowo (co zmniejsza liczbę wyroków do ośmiu). Pięć razy zasądzono ograniczenie wolności, a trzy sprawy zakończyły się karą pozbawienia wolności w zawieszeniu[2].
Przypisy
- ↑ Marek Henzler, Wojsko słabo się broni, Polityka 2008, nr 15(2649), s. 12.
- ↑ Marcin Górka, Adam Zadworny, Komandos boi się, „Gazeta Wyborcza” 28 kwietnia 2008, nr 100.5710, Duży Format s. 9.
