1996 w polityce
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| ◄◄ | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 |
| 1996 |
| 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 | ►► |
Wydarzenia polityczne w 1996 roku.
|
||||||||||||||||||||
Spis treści |
[edytuj] Wydarzenia według miesięcy
[edytuj] styczeń
- 1 stycznia – przejęcie przez Włochy prezydencji w Radzie UE[1].
- 1 stycznia – początek unii celnej między UE a Turcją[1].
- 17 stycznia – złożenie przez Czechy oficjalnego wniosku o przyjęcie do UE[1].
- 18 stycznia – stanowiska szefa Trybunału Obrachunkowego objął Bernhard Friedmann[1].
- 24 stycznia – w związku z aferą Olina premier Józef Oleksy podał się do dymisji[2].
[edytuj] luty
- 1 lutego – wejście w życie układów tymczasowych pomiędzy UE a Rosją i Ukrainą[1].
- 7 lutego – kolejnym premierem Polski został Włodzimierz Cimoszewicz[2].
- 18 lutego – referendum w sprawie powszechnego uwłaszczenia w Polsce[2].
- 26 lutego – podpisanie europejsko-śródziemnomorskiego układu stowarzyszeniowego między UE a Marokiem[1].
[edytuj] marzec
[edytuj] kwiecień
- 1 kwietnia – 2 kwietnia – konferencja G7 w Lille poświęcona kwestiom zatrudnienia[1].
[edytuj] maj
- 5 maja – po zwycięskich dla Partido Popular wyborach parlamentarnych premierem Hiszpanii został José María Aznar[3].
- 29 maja – wybory parlamentarne i wybór premiera w Izraelu[4].
[edytuj] czerwiec
- 1 czerwca – wejście w życie układów o współpracy między UE a Wietnamem i Nepalem[1].
- 8 czerwca – powołanie przez "Solidarność" Akcji Wyborczej "Solidarność", oferującej wspólny start w wyborach ugrupowaniom postsolidarnościowym[2].
- 10 czerwca – złożenie przez Słowenię oficjalnego wniosku o przyjęcie do UE[1].
- 21 czerwca – podpisanie układów o współpracy między UE a Chile i Uzbekistanem[1].
- 21 czerwca – 22 czerwca – zebranie Rady Europejskiej we Florencji[1].
- 25 czerwca – podpisanie deklaracji polsko-ukraińskiej stwierdzającej, że nikt nie ma prawa weta w kwestii rozszerzenia NATO oraz, że krok ten posłuży stabilizacji w Europie[2].
[edytuj] lipiec
- 1 lipca – przejęcie przez Irlandię prezydencji w Radzie UE[1].
[edytuj] sierpień
[edytuj] wrzesień
- 27 września – podpisanie umowy między SLD a PSL zobowiązującej obie partie do pozostawania w koalicji rządowej aż do kolejnych wyborów parlamentarnych[2].
[edytuj] październik
- 3 października – utworzenie Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej pełniącego funkcje koordynacyjne względem resortów i instytucji odpowiedzialnych za integrację Polski z Unią Europejską[5].
- 13 października – pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego w Austrii[1].
- 15 października – przyjęcie przez rząd Cimoszewicza reformy administracji centralnej[2].
- 20 października – pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego w Finlandii[1].
- 28 października – podpisanie układów o współpracy między UE a Koreą Południową[1].
[edytuj] listopad
- 5 listopada – w wyniku zwycięstwa w wyborach prezydentem USA został Bill Clinton[potrzebne źródło].
- 20 listopada – podpisanie przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego nowelizacji liberalizującej dostęp do aborcji[2].
- 26 listopada – przystąpienie Polski, Węgier i Korei Południowej do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju[6].
[edytuj] grudzień
- 10 grudnia – zainicjowanie tymczasowego europejsko-śródziemnomorskiego układu między UE a Organizacją Wyzwolenia Palestyny[1].
- 13 grudnia – 14 grudnia – zebranie Rady Europejskiej w Dublinie[1].
- 16 grudnia – szczyt UE-USA w Waszyngtonie[1].
- 19 grudnia – podpisanie przez Danię, Finlandię i Szwecję układu z Schengen[1].
Przypisy
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 Kalendarium Unii Europejskiej. UKIE.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Wojciech Roszkowski: Najnowsza historia Polski 1980-2002. Warszawa: Świat Książki, 2003.
- ↑ Bilans ośmioletnich rządów José Marii Aznara w Hiszpanii. „Gazeta Wyborcza”.
- ↑ Knesset Elections Results - Fourteenth Knesset (ang.). Kneset.
- ↑ Informacje ogólne. UKIE.
- ↑ 10-lecie członkostwa Polski w OECD. Stałe Przedstawicielstwo Rzeczypospolitej Polskiej przy OECD w Paryżu.