1999 w polityce
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| ◄◄ | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 |
| 1999 |
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | ►► |
Wydarzenia polityczne w 1999 roku.
|
||||||||||||||||||||
Spis treści |
[edytuj] Wydarzenia według miesięcy
[edytuj] styczeń
- 1 stycznia – przejęcie przez Niemcy prezydencji w Radzie UE[1].
- 1 stycznia – wprowadzono wspólną walutę na obszarze jedenastu państ Unii Europejskiej – euro[2].
- 1 stycznia – początek realizacji Programu Czterech Reform przez rząd AWS-UW pod kierownictwem Jerzego Buzka – wejście w życie nowego podziału administracyjnego, nowego systemu opieki zdrowotnej oraz reformy systemu ubezpieczeń społecznych[3].
[edytuj] luty
- 1 lutego – wejście w życie układu między Wspólnotami Europejskimi a Słowenią[1].
[edytuj] marzec
- 12 marca – Czechy, Polska i Węgry wstapiły do NATO[4].
- 24 marca – rozpoczęła się interwencja NATO w Serbii[5].
- 24 marca – 25 marca – spotkanie Rady Europejskiej w Berlinie – zawarcie porozumienia w sprawie Agendy 2000 oraz przyjęcie deklaracji w sprawie Kosowa, Bliskiego Wschodu i rozszerzenia UE. Zatwierdzono też układ o handlu i współpracy z RPA[1].
[edytuj] kwiecień
- 15 kwietnia – 16 kwietnia – Trzecia Konferencja Europejsko-Śródziemnomorska w Stuttgarcie, po raz pierwszy z udziałem Libii jako gościa specjalnego Prezydencji[1].
- 19 kwietnia – pierwsze posiedzenie Bundestagu w berlińskim gmachu Reichstagu[6][7].
[edytuj] maj
- 1 maja – wejście w życie Traktatu amsterdamskiego[1].
- 9 maja – lotnictwo NATO omyłkowo zbombardowało chińską ambasadę w Belgradzie[8].
- 17 maja – wybory parlamentarne i wybór premiera w Izraelu[9].
[edytuj] czerwiec
- 3 czerwca – 4 czerwca – zebranie Rady Europejskiej w Kolonii – przyjęcie kilku deklaracji w sprawie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, w tym po raz pierwszy, wspólnej strategii w kwestii polityki wobec Rosji[1].
- 10 czerwca – 13 czerwca – wybory do Parlamentu Europejskiego we wszystkich 15 krajach UE[1].
- 17 czerwca – szczyt UE-Kanada w Bonn.
- 18 czerwca – 20 czerwca – doroczny szczyt G8 w Kolonii[1].
- 20 czerwca – szczyt UE-Japonia w Bonn[1].
- 21 czerwca – szczyt UE-USA w Bonn[1].
[edytuj] lipiec
- 1 lipca – przejęcie przez Finlandię prezydencji w Radzie UE[1].
- 1 lipca – przekształcenie się Sojuszu Lewicy Demokratycznej w partię polityczną. Na jej czele stanął Leszek Miller[3].
- 19 lipca – spotkanie w Brukseli ministrów państw zagranicznych z państw UE, 10 krajów z Europy Środkowo-Wschodniej, Cypru, Malty i Szwajcarii[1].
- 20 lipca – wybór Nicole Fontaine z Francji na przewodniczącą Parlamentu Europejskiego[1].
[edytuj] sierpień
[edytuj] wrzesień
- 1 września – wejście w życie ostatniego elementu Programy Czterech Reform – reformy oświaty[3].
- 3 września – ze stanowsika szefa MSWiA w Polsce został odwołany Janusz Tomaszewski. 7 października zastąpił go Marek Biernacki[10].
- 16 września – rządy rozpoczęła Komisja Europejska pod przewodnictwem Romano Prodiego[11].
[edytuj] październik
- 11 października – 14 października – szczyt UE-AKP w Nassau na Bahamach[1].
- 15 października – 16 października – specjalne zebranie Rady Europejskiej w Tampere[1].
- 18 października – 19 października – specjalna sesja Unii Zachodnioeuropejskiej w Luksemburgu[1].
- 22 października – szczyt UE-Rosja w Helsinkach[1].
[edytuj] listopad
- 25 listopada – prezesem Europejskiego Banku Inwestycyjnego zostaje Philippe Majstadt[1].
- 28 listopada – weto prezydenckie Aleksandra Kwaśniewskiego wobec rządowej ustawy podatkowej obniżającej stawki[3].
- 30 listopada – 3 grudnia – spotkanie WTO w Seattle[1].
[edytuj] grudzień
- 10 grudnia – 11 grudnia – zebranie Rady Europejskiej w Helsinkach – ogłoszenie decyzji o podjęciu negocjacji akcesyjnych z Rumunią, Słowacją, Łotwą, Litwą, Bułgarią i Maltą oraz o uznaniu Turcji za państwo kandydujące[1].
- 16 grudnia – szczyt UE-Kanada w Ottawie[1].
- 16 grudnia – szczyt UE-USA w Waszyngtonie[1].
- 19 grudnia – 1 Zjazd SLD jako partii politycznej – ponowny wybór Leszka Millera na przewodniczącego partii oraz wybór Andrzeja Celińskiego na wiceprzewodniczącego[3].
- 21 grudnia – szczyt UE-Chiny w Pekinie – rozmowy na temat przystąpienia ChRL do WTO[1].
- 31 grudnia – całkowitą kontrolę nad Strefą Kanału Panamskiego przejęła Panama[12].
- 31 grudnia – Borys Jelcyn zrezygnował z pełnienia funkcji prezydenta Rosji[13].
[edytuj] Zmarli
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 Kalendarium Unii Europejskiej – witryna POLSKAwUE.gov.pl.
- ↑ Geneza i historia euro [1] – artykuł w Money.pl.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Wojciech Roszkowski, Najnowsza historia Polski 1980-2002, Warszawa 2003, Świat Książki.
- ↑ Polska w NATO – rozszerzenie [2] – Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP.
- ↑ Wojny bałkańskie 1991-1999 [3] – Unia & Polska.
- ↑ Bundestag w Berlinie w 1999 roku [4] – Kronika Sejmowa 1997. Parlamenty Europy Środkowej i Wschodniej.
- ↑ 2000 Ereignisse aus 2000 Jahre, Bielsko-Biała 2000, Wydawnictwo KLEKS, ISBN 83-7384-089-3.
- ↑ Budowanie dialogu pomiędzy NATO i Szanghajską Organizacją Współpracy (SCO) [5] – NATO Review.
- ↑ Wybór premiera w 1999 r. [6] – strona Knessetu.
- ↑ Marek Derwich, Polska XX wieku, Wrocław 2004, Wydawnictwo Dolnośląskie, ISBN 83-7384-089-3.
- ↑ Romano Prodi [7] – Ludzie Wprost – Sylwetka.
- ↑ Kanał panamski a stosunki USA – Panama (cz. 2) [8] – artykuł w portalu e-Polityka.
- ↑ Borys Jelcyn nie żyje – sylwetka pierwszego prezydenta Rosji [9] – artykuł w „Gazecie Wyborczej” [dostęp: 2009-02-19].