2 Batalion Saperów (LWP)
| 2 Batalion Saperów | |
|
|
|
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1943 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | kpt. Wacław Pietkiewicz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Puławy |
| Podporządkowanie | 2 Warszawska Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Wojska inżynieryjne |
2 Batalion Saperów (2 bsap) – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjno-saperskich ludowego Wojska Polskiego.
Batalion sformowany został w Sielcach nad Oką na podstawie rozkazu dowódcy 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR nr 1 z 19 sierpnia 1943 jako jednostka 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego. 11 listopada 1943, w obozie sieleckim, żołnierze batalionu złożyli przysięgę.
Spis treści |
[edytuj] Dowódcy
[edytuj] Skład etatowy
Etat 04/506
- Dowództwo i sztab
- 3 x kompanie saperów
- 3 x pluton saperów
- drużyna zaopatrzenia
- kwatermistrzostwo
- magazyn techniczny
- drużyna gospodarcza
Razem w batalionie:
żołnierzy – 254 (oficerów – 33, podoficerów – 44, szeregowych – 177)
sprzęt:
- samochody – 3
- łodzie MN – 1
[edytuj] Marsze i działania bojowe
[edytuj] Okres powojenny
Działając w składzie wojsk okupacyjnych batalion stacjonował w Disenchen. Po krótkim pobycie w Niemczech powrócił do kraju i rozpoczął służbę na granicy polsko-czechosłowackiej. Jego sztab stacjonował w Koźlu. Jesienią 1945 jednostka przeniesiona została do garnizonu Kielce. W 1949 batalion przeniesiony został z Puław do Sandomierza, gdzie zajął koszary przy ulicy Mickiewicza 49. W 1951 jednostka powróciła do Kielc[2], do koszar przy ulicy Prostej.
Na podstawie zarządzenia szefa Sztabu Generalnego WP nr 0210/Org. z 5 października 1955 dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego rozformował 2 Batalion Saperów. Jednocześnie na podstawie rozkazu MON nr 0068/Org. z 25 października 1955 przemianował 77 Batalion Saperów z Rybnika na 2 Batalion Saperów. 77 bsap przejął pieczęcie, kronikę i tradycje 2 bsap z Kielc[3].
Rozkazem MON 0026/Org. z 4 września 1956 rozformowano 2 Dywizję Piechoty z Częstochowy. Tym samym rozkazem rozformowano 2 Batalion Saperów z Rybnika.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676.
- Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1970.
- Franciszek Kaczmarski, Stanisław Soroka: Wojska inżynieryjne LWP w latach 1945-1979. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej – Warszawa 1982. ISBN 83-11-06710-4
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||