2 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów. Zobacz też: 2 Pułk Artylerii Lekkiej – stronę ujednoznaczniającą.
2 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów
Odznaka 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów.jpg
Odznaka pamiątkowa
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 12 czerwca 1919
Rozformowanie 29 września 1939
Nazwa wyróżniająca Legionów
Tradycje
Święto 12 czerwca[1]
Nadanie sztandaru 29 maja 1938
Dowódcy
Pierwszy ppłk Jan Maciej Bold
Ostatni ppłk Mieczysław Dunin-Horkawicz
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Kielce
Podporządkowanie 10 Grupa Artylerii, 2 Dywizja Piechoty Legionów
Rodzaj wojsk artyleria
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Bitwa komarow 1920.png
Pułk walczył w składzie 2 DPLeg.
Gory borowskie 1939.png
Obrona modlina 1939.png

2 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów (2 pal Leg.) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Historia pułku sięga 11 listopada 1918, kiedy kpt. Jan Maciej Bold z ochotnikami opanował Cytadelę w Warszawie. W oparciu o zdobyte konie i sprzęt artyleryjski przystąpił do organizacji 7 Pułku Artylerii Polowej. W końcu grudnia 1918, w Zegrzu, pułkownik Czesław Piotr Bzowski rozpoczął organizację 10 Pułku Artylerii Polowej. W maju 1919 oba pułki zostają połączone w 1 Pułk Artylerii Polowej Legionów. 12 czerwca 1919 oddział przemianowany został na 2 Pułk Artylerii Polowej Legionów. Jednostka wchodziła w skład II Brygady Artylerii Legionów.

Do 1939 pułk stacjonował w garnizonie Kielce na terenie Okręgu Korpusu Nr X. Był organiczną jednostką artylerii 2 Dywizji Piechoty Legionów. Pod względem wyszkolenia fachowego podporządkowany został dowódcy 10 Grupy Artylerii. 1 stycznia 1932 oddział przemianowany został na 2 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów[2].

Spis treści

[edytuj] Walki pułku w kampanii wrześniowej 1939

30 sierpnia 1939 pułk wyjechał z garnizonu koleją do Pabianic. Tam jego dywizjony przydzielono do pułków piechoty w 2 DP Leg.

1 września 1939 o godz. 5.30 por. Tadeusz Rojek, adiutant pułku, odczytał rozkaz Naczelnego Wodza zarządzający stan wojenny. Kontakt z nieprzyjacielem II/2 pal nastąpił 2 września pod Zapolicami. Siły polskie wobec naporu wroga, silnie wspieranego przez artylerię i lotnictwo poniosły dotkliwe straty. Dowódcy z trudem opanowywali sytuację. Oddziały skierowano w rejon Brzezin, gdzie przewidziano organizację obrony na kolejnej rubieży. 29 września 1939 pułk przestał istnieć.

[edytuj] Żołnierze pułku

Dowódcy:

  • płk Czesław Piotr Bzowski (12 VI 1919 – VIII 1920)
  • płk Jan Maciej Bold (VIII 1920 – V 1927)
  • ppłk dr Stanisław Mańkowski (od V 1927)
  • ppłk Jan Witold Bigo (1932)
  • ppłk dypl. Henryk Romiszowski (1938)
  • ppłk Mieczysław Dunin-Horkawicz (1939)

Oficerowie:

Obsada pułku we wrześniu 1939

  • dowódca - ppłk Mieczysław Dunin - Horkawicz
  • I dywizjon (12 armat 75 mm) - mjr Roman Kalmiński
    • 1 bateria - kpt. Sławomir Stecki
    • 2 bateria - kpt. Kazimierz Józefowicz
    • 3 bateria - kpt. Adam Paulo
  • II dywizjon (12 armat 75 mm) - kpt Leon Syski
    • 4 bateria - por. Jan Sieroń
    • 5 bateria - ppor. Jan Strusiński
    • 6 bateria - por. Marceli Sobczyński
  • III dywizjon (12 haubic 100 mm) - mjr Zygmunt Bodek - Mirski
    • 7 bateria - por. Stanisław Kurpiel
    • 8 bateria - kpt Zygmunt Komorowski
    • 9 bateria - kpt Jan Michalak

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920

mjr Jan Bokszczanin
płk Jan Maciej Bold
kan. Lucjan Drożdżyński
ppor. Ludwik Jachimczyk
mjr Feliks Kamiński
kpt. Aleksander Kędzior
ogn. Kazimierz Kiełczykowski
ogn. Kazimierz Kocot
kan. Józef Lothole
kpr. Stanisław Małolepszy
bomb. Władysław Miszkiewicz
kpr. Józef Pajewski
ppor. Stanisław Ratajski
por. Edward Stencel
ppor. Zdzisław Straszewicz
kpt. Witold Sztark
plut. Klemens Tomczyk
kpr. Stefan Tomaszewski
kpt. Jerzy Zawisza
por. Wacław Zielonka

[edytuj] Symbole pułku

Sztandar

5 października 1937 Prezydent RP zatwierdził wzór sztandaru 2 pal Leg.[3]. 29 maja 1938 na Błoniach Krakowskich oddział otrzymał sztandar ufundowany społeczeństwo Kielc.

18 września 1939 sztandar zakopany został w lesie koło Celestynowa. Obecnie sztandar przechowywany jest w zbiorach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie[4].

Płomienie do trąbki sygnałowej

8 lipca 1923 Komitet Obywatelski Ziemi Kieleckiej wręczył dowódcy pułku cztery płomienie do fanfar ufundowane przez mieszkańców Kielc oraz społeczeństwo powiatów: kieleckiego, jędrzejowskiego, włoszczowskiego i opatowskiego.

Odznaka pamiątkowa

18 maja 1929 Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór odznaki pamiątkowej 2 pal Leg. i jej regulamin[5]. Odznaka ma kształt krzyża maltańskiego o wydłużonych pionowych ramionach, emaliowanych w kolorze białym. Na ramionach krzyża wpisano cyfrę i inicjały 2 PAP LEG. Na środek krzyża nałożony orzeł państwowy wz. 1927. Dwuczęściowa, wykonana w tombaku srebrzonym. Wymiary: 43x35 mm. Wykonanie: Stanisław Lipczyński - Warszawa[6]

26 października 1937 Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór nowej odznaki pamiątkowej 2 pal Leg.[7]. Odznaka ma kształt krzyża maltańskiego z pionowymi wydłużonymi ramionami. Ramiona krzyża pokryte są białą emalią. Na środek krzyża nałożona miniatura odznaki II Brygady Legionów Polskich. Na ramionach wpisano numer i inicjały 2 PAL LEG. Dwuczęściowa - oficerska, wykonana w alpace, emaliowana, łączona dwoma nitami. Wymiary: 43x35 mm. Wykonanie: Stanisław Lipczyński - Warszawa[8]

Przypisy

  1. Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. s. 21. 
  2. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych marszałka Józefa Piłsudskiego z 31 grudnia 1931 (Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 36, poz. 473.
  3. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. nr 14 z 26.10.1937, poz. 167.
  4. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 276. 
  5. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. nr 16 z 18.05.1929, poz. 158.
  6. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 229. 
  7. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. nr 14 z 26.10.1937, poz. 165.
  8. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 230. 

[edytuj] Bibliografia

  • Bolesław Barszczewski, Zarys historii wojennej 2-go Pułku Artylerii Polowej Legionów, Warszawa 1929
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1. 
  • "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Warszawa: "Bellona", 1991. ISBN ISBN 83-11-07772-X. 
  • 4 Piotr Zarzycki 2 Pułk Artylerii Lekkiej " Ajaxs" Pruszków,1999.ISBN 83-87103-92-6
  • Galster Karol Lucjan : Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn 1975.
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty