3 Batalion Strzelców (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 3 Batalionu Strzelców (II RP). Zobacz też: inne bataliony strzelców noszące numer 3.
3 Batalionu Strzelców
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Tradycje
Święto 24 maja
Nadanie sztandaru 24 maja 1937
Rodowód I batalionu 142 Pułku Piechoty
Dowódcy
Pierwszy ppłk Karol Pater
Ostatni mjr Stanisław Godzisław Hankiewicz
Organizacja
Dyslokacja Rembertów
Podporządkowanie Mazowieckiej Brygady Kawalerii
Rodzaj wojsk piechota
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

3 Batalion Strzelców (3 bs) - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Jednostka sformowana została w 1924, w garnizonie Rembertów, jako Batalion Manewrowy. 12 kwietnia 1927 Minister Spraw Wojskowych podporządkował pododdział komendantowi Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia [1]. Batalion przejął tradycje bojowe I batalionu 142 Pułku Piechoty. 19 maja 1927 Minister Spraw Wojskowych ustalił i zatwierdził dzień 12 maja świętem batalionu [2]. Pod koniec lat dwudziestych pododdział przemianowany został na 3 Batalion Strzelców. W 1930, po przekształceniu Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Centrum Wyszkolenia Piechoty, podporządkowany został jego komendantowi.

10 lutego 1937 Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór sztandaru dla 3 bs. Na lewej stronie płata umieszczone zostały nazwy bitew stoczonych przez I/142 pp: "Ossów 14 VIII 1920", "Kolno" 23 VIII 1920", "Halicz" 14 IX 1920" i "Gliniska 2 IX 1920" [3].

20 lutego 1937 Minister Spraw Wojskowych ustalił dzień 24 maja świętem batalionu [4].

24 maja 1937 w Rembertowie Prezydent RP wręczył dowódcy batalionu sztandar ufundowany przez społeczeństwo powiatów: warszawskiego, mińsko-mazowieckiego i radzymińskiego oraz gminy wawerskiej.

3 Batalion Strzelców był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" miał sformować następujące pododdziały:

w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym:

w I rzucie mobilizacji powszechnej:

  • Pluton Karabinów Maszynowych Nr 201 dla Kwatery Głównej Naczelnego Wodza
  • Pluton Karabinów Maszynowych Nr 202 dla Kwatery Głównej Naczelnego Wodza
  • Kompania Kolarzy Nr 15

w II rzucie mobilizacji powszechnej:

  • Kompania Kolarzy Nr 14
  • Kompania Marszowa 1 Batalionu Strzelców
  • Kompania Marszowa 2 Batalionu Strzelców
  • Kompania Marszowa 3 Batalionu Strzelców
  • Uzupełnienie Marszowe Kompanii Kolarzy Nr 42
  • Ośrodek Zapasowy Strzelców Rembertów

Ponadto jednostka wystawiła:

  • II batalion 94 Pułku Piechoty majora Kazimierza Mazurkiewicza z plutonem artylerii piechoty 3 Batalionu Strzelców pod dowództwem por. Henryka Szefera [5]
  • Rezerwowy Batalion Strzelców majora Józefa Rosieka [6]
  • 11 Kompanię Przeciwpancerną porucznika Leszka Józefa Szopskiego
  • 12 Kompanię Przeciwpancerną podporucznika Józefa Wojciechowskiego
  • 13 Kompanię Przeciwpancerną podporucznika Teodora Banaszczyka [7]

W kampanii wrześniowej 1939 batalion walczył w składzie Mazowieckiej Brygady Kawalerii.

[edytuj] Żołnierze batalionu

Dowódcy:

  • ppłk Karol Pater (1924)
  • ppłk Eugeniusz Wyrwiński (1928 - VII 1930)
  • ppłk dypl. Stanisław Rutkowski
  • ppłk Marian Zbigniew Wieroński (do 11 IX 1939)
  • kpt. Marian Karol Freyberger (12 - 16 IX 1939)
  • mjr Stanisław Godzisław Hankiewicz (od 17 IX 1939)

Oficerowie:

Obsada personalna 3 bs we wrześniu 1939

Dowództwo

  • dowódca - ppłk Marian Zbigniew Wieroński (do 11 IX 1939)
  • adiutant - kpt. Aleksander Witkowski
  • oficer informacyjny - ppor. rez. Antoni Posudzewski
  • kwatermistrz - kpt. Marian II Kozłowski
  • lekarz - kpt. lek. Dymitr Dobrowolski
  • podoficer sanitarny - st. sierż. Jan Ludwiczak († 25 IX 1939)
  • kapelan - ks kap. rez. Julian Badziński (od 22 IX 1939)

1 kompania strzelców

  • dowódca kompanii - por. Antoni Przeździecki
  • dowódca I plutonu - por. rez. Wiesław Kawiński
  • dowódca II plutonu - ppor. Zbigniew Szedwoj
  • dowódca III plutonu - st. sierż. Franciszek Łasecki

2 kompania strzelców

  • dowódca kompanii - por. Stefan Mieczysław Bocianowski
  • dowódca I plutonu - ppor. Michał Chomicki († 8 IX 1939)
  • dowódca II plutonu - plut. pchor. rez. Filip Trzaska
  • dowódca III plutonu - ppor. rez. Zygmunt Koziński

3 kompania strzelców

  • dowódca kompanii - kpt. Jan Szpojankowski

kompania ciężkich karabinów maszynowych

  • dowódca kompanii - kpt. Marian Karol Freyberger (12-16 IX 1939 dowódca 3 bs)
  • dowódca I plutonu - ppor. Franciszek Wojciech Buzała
  • dowódca II plutonu - st. sierż. Marcin Walczak
  • dowódca III plutonu - ppor. rez. Władysław Stanisław Biegała
  • dowódca IV plutonu - ppor. rez. Leon Bruski
  • dowódca plutonu moździerzy - st. sierż. Walenty Mikołajczyk

pododdziały specjalne

  • dowódca plutonu łączności - por. Józef Borowic
  • dowódca plutonu zwiadu - por. Edward Teofil Jaroch
  • dowódca plutonu przeciwpancernego - por. Aleksander Czausow
  • dowódca plutonu pionierów - plut. Antoni Arazy

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 12 z 12.04.1927 r., poz. 120.
  2. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 16 z 19.05.1927 r., poz. 174.
  3. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 3 z 20.03.1937 r., poz. 30.
  4. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 2 z 20.02.1937 r., poz. 19.
  5. Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina ... s. 24, Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939 s. 27. Natomiast Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. podał, że II/94 pp rez. mobilizowany był przez 3 Pułk Piechoty Legionów.
  6. Rezerwowy Batalion Strzelców zapewne zorganizowany został w miejsce kompanii marszowych 1, 2 i 3 Batalionów Strzelców.
  7. Każda z trzech kompanii przeciwpancernych posiadała dziewięć 37 mm armat przeciwpancernych wz. 1936 ciągnionych przez samochody Fiat.

[edytuj] Bibliografia

  • Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3
  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ISBN 83-222-0377-2
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty