3 Batalion Strzelców (II RP)
| 3 Batalionu Strzelców | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1924 |
| Tradycje | |
| Święto | 24 maja |
| Nadanie sztandaru | 24 maja 1937 |
| Rodowód | I batalionu 142 Pułku Piechoty |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Karol Pater |
| Ostatni | mjr Stanisław Godzisław Hankiewicz |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Rembertów |
| Podporządkowanie | Mazowieckiej Brygady Kawalerii |
| Rodzaj wojsk | piechota |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
3 Batalion Strzelców (3 bs) - pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.
Jednostka sformowana została w 1924, w garnizonie Rembertów, jako Batalion Manewrowy. 12 kwietnia 1927 Minister Spraw Wojskowych podporządkował pododdział komendantowi Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia [1]. Batalion przejął tradycje bojowe I batalionu 142 Pułku Piechoty. 19 maja 1927 Minister Spraw Wojskowych ustalił i zatwierdził dzień 12 maja świętem batalionu [2]. Pod koniec lat dwudziestych pododdział przemianowany został na 3 Batalion Strzelców. W 1930, po przekształceniu Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia w Centrum Wyszkolenia Piechoty, podporządkowany został jego komendantowi.
10 lutego 1937 Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór sztandaru dla 3 bs. Na lewej stronie płata umieszczone zostały nazwy bitew stoczonych przez I/142 pp: "Ossów 14 VIII 1920", "Kolno" 23 VIII 1920", "Halicz" 14 IX 1920" i "Gliniska 2 IX 1920" [3].
20 lutego 1937 Minister Spraw Wojskowych ustalił dzień 24 maja świętem batalionu [4].
24 maja 1937 w Rembertowie Prezydent RP wręczył dowódcy batalionu sztandar ufundowany przez społeczeństwo powiatów: warszawskiego, mińsko-mazowieckiego i radzymińskiego oraz gminy wawerskiej.
3 Batalion Strzelców był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" miał sformować następujące pododdziały:
w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym:
- Batalion Strzelców Nr 3
- Batalion Strzelców Nr 10
- Kompania Kolarzy Nr 42 dla
- Kompania Asystencyjna Nr 212
w I rzucie mobilizacji powszechnej:
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 201 dla Kwatery Głównej Naczelnego Wodza
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 202 dla Kwatery Głównej Naczelnego Wodza
- Kompania Kolarzy Nr 15
w II rzucie mobilizacji powszechnej:
- Kompania Kolarzy Nr 14
- Kompania Marszowa 1 Batalionu Strzelców
- Kompania Marszowa 2 Batalionu Strzelców
- Kompania Marszowa 3 Batalionu Strzelców
- Uzupełnienie Marszowe Kompanii Kolarzy Nr 42
- Ośrodek Zapasowy Strzelców Rembertów
Ponadto jednostka wystawiła:
- II batalion 94 Pułku Piechoty majora Kazimierza Mazurkiewicza z plutonem artylerii piechoty 3 Batalionu Strzelców pod dowództwem por. Henryka Szefera [5]
- Rezerwowy Batalion Strzelców majora Józefa Rosieka [6]
- 11 Kompanię Przeciwpancerną porucznika Leszka Józefa Szopskiego
- 12 Kompanię Przeciwpancerną podporucznika Józefa Wojciechowskiego
- 13 Kompanię Przeciwpancerną podporucznika Teodora Banaszczyka [7]
W kampanii wrześniowej 1939 batalion walczył w składzie Mazowieckiej Brygady Kawalerii.
[edytuj] Żołnierze batalionu
- ppłk Karol Pater (1924)
- ppłk Eugeniusz Wyrwiński (1928 - VII 1930)
- ppłk dypl. Stanisław Rutkowski
- ppłk Marian Zbigniew Wieroński (do 11 IX 1939)
- kpt. Marian Karol Freyberger (12 - 16 IX 1939)
- mjr Stanisław Godzisław Hankiewicz (od 17 IX 1939)
- kpt. Wacław Jakub Sokol
- por. Józef Hartman
- por. Tadeusz Semik
- kpt. Antoni Brzozowski
Obsada personalna 3 bs we wrześniu 1939
- dowódca - ppłk Marian Zbigniew Wieroński (do 11 IX 1939)
- adiutant - kpt. Aleksander Witkowski
- oficer informacyjny - ppor. rez. Antoni Posudzewski
- kwatermistrz - kpt. Marian II Kozłowski
- lekarz - kpt. lek. Dymitr Dobrowolski
- podoficer sanitarny - st. sierż. Jan Ludwiczak († 25 IX 1939)
- kapelan - ks kap. rez. Julian Badziński (od 22 IX 1939)
1 kompania strzelców
- dowódca kompanii - por. Antoni Przeździecki
- dowódca I plutonu - por. rez. Wiesław Kawiński
- dowódca II plutonu - ppor. Zbigniew Szedwoj
- dowódca III plutonu - st. sierż. Franciszek Łasecki
2 kompania strzelców
- dowódca kompanii - por. Stefan Mieczysław Bocianowski
- dowódca I plutonu - ppor. Michał Chomicki († 8 IX 1939)
- dowódca II plutonu - plut. pchor. rez. Filip Trzaska
- dowódca III plutonu - ppor. rez. Zygmunt Koziński
3 kompania strzelców
- dowódca kompanii - kpt. Jan Szpojankowski
kompania ciężkich karabinów maszynowych
- dowódca kompanii - kpt. Marian Karol Freyberger (12-16 IX 1939 dowódca 3 bs)
- dowódca I plutonu - ppor. Franciszek Wojciech Buzała
- dowódca II plutonu - st. sierż. Marcin Walczak
- dowódca III plutonu - ppor. rez. Władysław Stanisław Biegała
- dowódca IV plutonu - ppor. rez. Leon Bruski
- dowódca plutonu moździerzy - st. sierż. Walenty Mikołajczyk
pododdziały specjalne
- dowódca plutonu łączności - por. Józef Borowic
- dowódca plutonu zwiadu - por. Edward Teofil Jaroch
- dowódca plutonu przeciwpancernego - por. Aleksander Czausow
- dowódca plutonu pionierów - plut. Antoni Arazy
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 12 z 12.04.1927 r., poz. 120.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 16 z 19.05.1927 r., poz. 174.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 3 z 20.03.1937 r., poz. 30.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 2 z 20.02.1937 r., poz. 19.
- ↑ Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina ... s. 24, Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939 s. 27. Natomiast Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. podał, że II/94 pp rez. mobilizowany był przez 3 Pułk Piechoty Legionów.
- ↑ Rezerwowy Batalion Strzelców zapewne zorganizowany został w miejsce kompanii marszowych 1, 2 i 3 Batalionów Strzelców.
- ↑ Każda z trzech kompanii przeciwpancernych posiadała dziewięć 37 mm armat przeciwpancernych wz. 1936 ciągnionych przez samochody Fiat.
[edytuj] Bibliografia
- Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3
- Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
- Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ISBN 83-222-0377-2
|
|||||||||||||||||||||||