3 Dywizja Pancerna SS Totenkopf

Symbol dywizji

Żołnierze Dywizji Totenkopf w Rosji, rok 1941

kapral Herman Gluck i nieznany szeregowy jedzą kanapki, rok 1942

3 Dywizja Pancerna SS "Totenkopf" – dywizja pancerna uznawana za najbardziej fanatyczną spośród dywizji Waffen-SS.

Historia

Dywizja została sformowana po kampanii wrześniowej w październiku 1939 roku. Jej żołnierze oraz dowódca Theodor Eicke w większości wywodzili się z jednostek pełniących służbę wartowniczą w obozach koncentracyjnych. W 1942 roku ochrzczono ją mianem "Totenkopf" (trupia czaszka).

Pierwszy raz wkroczyła do boju 16 maja 1940 roku podczas kampanii francuskiej. W rejonie Cambrai dywizja wzięła do niewoli ok. 16 000 francuskich żołnierzy.

Następnie walczyła na froncie wschodnim odnosząc wiele militarnych sukcesów i dopuszczając się licznych okrucieństw. Prowadziła szczególnie ciężkie i zawzięte boje w tzw. kotle demiańskim, gdzie wiosną 1942 roku zostało okrążonych ok. 90 tys. żołnierzy niemieckich. W kwietniu 1942 dywizja zdołała wyrwać się z okrążenia i dotrzeć do obszarów kontrolowanych przez armie niemieckie.

W roku 1943 została przekształcona w dywizję pancerną. W sierpniu 1944 roku w wielkiej bitwie pancernej w rejonie Wołomina koło Warszawy dywizja "Totenkopf" walcząc razem z Dywizją Pancerną Hermann Göring i 5 Dywizją Pancerną SS "Wiking" praktycznie unicestwiła sowiecki 3 Korpus Pancerny.

W 1945 walczyła na Węgrzech i w Austrii. 9 maja 1945 roku dywizja oficjalnie poddała się amerykańskim siłom, jednakże została przekazana wojskom sowieckim. Niewolę rosyjską przeżyło niewielu.

Dowódcy

• SS-Gruppenführer Theodor Eicke (14 listopada 1939 – 6 lipca 1941)
• SS-Oberführer und Generalmajor der Waffen-SS Matthias Kleinheisterkamp (7 lipca 1941 – 15 lipca 1941) – w zastępstwie
• SS-Brigadeführer und Generalmajor der Waffen-SS Georg Keppler (15 lipca 1941 – 21 września 1941) – w zastępstwie
• SS-Obergruppenführer und General der Waffen-SS Theodor Eicke (21 września 1941 – 26 lutego 1943) – zabity podczas działań frontowych, w pobliżu wsi Orelka w Rosji
• SS-Obergruppenführer und General der Waffen-SS Hermann Prieß (26 lutego 1943 – 27 kwietnia 1943)
• SS-Standartenführer Heinz Lammerding (27 kwietnia 1943 – 15 maja 1943) – pełniący obowiązki dowódcy
• SS-Brigadeführer Max Simon (15 maja 1943 – 22 października 1943)
• SS-Obergruppenführer und General der Waffen-SS Hermann Prieß (22 października 1943 – 21 czerwca 1944)
• SS-Brigadeführer Hellmuth Becker (21 czerwca 1944 – 8 maja 1945)

Struktura organizacyjna w 1943

• Dowództwo pułku
• SS Panzergrenadier Regiment 5 Totenkopf (często niepoprawnie nazywany "Thule")
  • I.Battalion
  • II.Battalion
  • III. Battalion
• SS Panzergrenadier Regiment 6 Theodor Eicke (formalnie Regiment 3 Theodor Eicke)
  • I. Battalion
  • II. Battalion
  • III .Battalion
• SS Panzer Regiment 3
  • I. Battalion
  • II. Battalion
• SS Panzerjäger Battalion 3
• SS Sturmgeschütz Battalion 3
• SS Motorized Artillery Regiment 3
• SS Flak Battalion 3
• SS Motorized Signals Battalion 3
• SS Motorized Reconnaissance Battalion 3
• SS Motorized Pioneer Battalion 3
• SS Dina 3
• SS Field Hospital 3
• SS Combat Reporter Platoon 3
• SS Military Police Troop 3
• SS Reserve Battalion 3

Bibliografia

• Herbert Brunegger: Saat in den Sturm. Ein Soldat der Waffen-SS berichtet. Leopold Stocker Verlag , Graz 2000, ISBN 3-7020-0887-X.
• Chris Mann: SS-Totenkopf. The History of the Death's Head Division, 1940–1945. Spellmount, Staplehurst 2001, ISBN 1-86227-113-5.
• Charles W. Sydnor: Soldaten des Todes. Die 3. SS-Division 'Totenkopf' 1933–1945. 4. Auflage. Schöningh, Paderborn 2001, ISBN 3-506-79084-6.

Linki zewnętrzne

• Wendel, Marcus (2005). "3. SS-Panzer-Division Totenkopf" (ang.).
• Pipes, Jason. "3.SS-Panzer-Division Totenkopf" (ang.).