433 Eros
| (433) Eros | |
 433 Eros sfotografowany przez sondę NEAR |
|
| Odkrywca | Carl Gustav Witt |
| Data odkrycia | 13 sierpnia 1898 |
| Nr kolejny | 433 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | grupa Amora |
| Półoś wielka | 1,4581 j.a. |
| Mimośród | 0,2228 |
| Peryhelium | 1,1332 j.a. |
| Aphelium | 1,7830 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
1 rok 277 dni 21 godzin |
| Śr. prędkość | 24,36 km/s |
| Inklinacja | 10,83° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 34,4×11,2×11,2 km |
| Masa | 7,2 × 1015 kg |
| Średnia gęstość | 2,67 g/cm3 |
| Okres obrotu | (5 h 16 min 12 s) h |
| Albedo | 0,25 |
| Jasność absolutna | 11,2m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~227 K |
| Satelity naturalne | brak |
433 Eros – planetoida z grupy Amora.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Planetoida została odkryta 13 sierpnia 1898 roku w Berlinie przez astronoma Carla Gustava Witta. Tej samej nocy planetoidę tę sfotografował również Auguste Charlois jednak odkrycie jest przyznawane wyłącznie Carlowi Wittowi.
Obiekt ten nosi imię mitologicznego boga miłości i namiętności seksualnej Erosa.
[edytuj] Orbita
Orbita 433 Erosa nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 10,83°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 1,76 roku ziemskiego, krążąc w średniej odległości 1,46 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to ok. 24,36 km/s.
Eros należy do grupy Amora, grupy planetoid zbliżających się w swym obiegu wokół Słońca do orbity Ziemi.
31 stycznia 2012 planetoida znalazła się w odległości 26,7 milionów kilometrów (0,178 j.a.) od Ziemi, było to jej najbliższe przejście w pobliżu Ziemi od 1975. Podobnie blisko Ziemi znajdzie się ponownie dopiero w 2056[1].
[edytuj] Właściwości fizyczne
433 Eros ma bardzo nieregularny kształt, jego rozmiary to 34,4×11,2×11,2 km. Jego albedo wynosi 0,25, a jasność absolutna to 11,2m. Średnia temperatura na powierzchni to ok. 227 K (>+100 °C po stronie nasłonecznionej, -150 °C po stronie nocnej). Planetoida ta zalicza się do planetoid typu S. Na planetoidzie znajduje się 20 mld ton aluminium, a także spore ilości innych metali, jak złoto, platyna i cynk[2]. Jej powierzchnia jest pokryta regolitem, którego grubość i skład pozostaje tematem wielu badań. Większość regolitu występującego na powierzchni 433 Eros powstała prawdopodobnie w wyniku licznych, małych zderzeń z innymi planetoidami na całej przestrzeni istnienia planetoidy[3]. Dodatkowo można na niej dostrzec wiele kraterów uderzeniowych.
[edytuj] Badania bezpośrednie
Eros był celem wyprawy sondy NEAR, która dokonała lądowania na powierzchni planetoidy 12 lutego 2001 roku. Ostatnie zdjęcia wykonane przez tę sondę pokazują szczegóły wielkości rzędu kilkunastu centymetrów.
[edytuj] Lista tworów geologicznych na powietrzni 433 Eros
[edytuj] Regiony
Regiony na Erosie zostały nazwane na cześć współodkrywców tej planetoidy.
| Region | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Charlois Regio | Auguste Charlois |
| Witt Regio | Gustav Witt |
[edytuj] Grzbiety górskie
Formacje te nazwano na cześć astronomów, którzy zajmowali się badaniem Erosa.
| Grzbiet górski | Nazwa pochodzi od |
|---|---|
| Finsen Dorsum | William Stephen Finsen |
| Hinks Dorsum | Arthur Robert Hinks |
[edytuj] Kratery
Kratery uderzeniowe na Erosie noszą imiona słynnych kochanków.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Asteroid To Make Closest Approach Since 1975 (ang.). [dostęp 2012-01-31].
- ↑ BBC: Gold rush in space? (ang.). [dostęp 2012-01-31].
- ↑ NEAR Project, JHU APL, NASA: Regolit asteroidy Eros (pol.). [dostęp 2011-06-23].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Baza danych o małych ciałach Układu Słonecznego
- 433 Eros w bazie JPL
- Diagram orbity 433 Eros
- USGS: Eros nomenclature (ang.)
- Nineplanets.pl - Eros (ang.)
- Strona Główna misji Eros (ang.)
