44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej
| 44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1918 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Tradycje | |
| Święto | 28 kwietnia[1] |
| Nadanie sztandaru | 1918 i 1931 |
| Rodowód | 2 Pułk Strzelców Polskich |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | ppłk Józef Grabiński |
| Ostatni | płk Józef Frączek |
| Działania zbrojne | |
| wojna polsko-bolszewicka; kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Równe |
| Podporządkowanie | 13 Kresowa Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | Piechota |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej (44 pp) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.
W 1918 we Francji sformowany został 2 Pułk Strzelców Polskich. Jednostka weszła w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich Armii Polskiej we Francji. Po powrocie do kraju oddział przemianowany został na 2 Pułk Strzelców Pieszych. 1 września 1919 po zjednoczeniu Armii Polskiej we Francji z Wojskiem Polskim przemianowany został na 44 Pułk Strzelców Kresowych. Po wojnie z bolszewikami nazwę oddziału ustalono na 44 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych. W 1939 jednostka przemianowana została na 44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej[2].
Spis treści |
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Pułk stacjonował w garnizonie Równe (batalion zapasowy we Włodzimierzu Wołyńskim).
Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu III pułków piechoty o stanach zbliżonych do wojennych. Na czas wojny przewidywany był do działań osłonowych. Corocznie otrzymywał ok. 1010 rekrutów. Jego obsadę stanowiło 68 oficerów i 2200 podoficerów i żołnierzy[3].
W wojnie obronnej 1939 roku walczył w składzie 13 Kresowej Dywizji Piechoty.
[edytuj] Strzelcy kresowi
- mjr/ppłk Józef Grabiński (13 III 1918 - 2 IV 1918)
- płk Ryszard Edward Berecki (3 IV 1918 - I 1919)
- płk Józef Grabiński (I 1919 - 21 VI 1919)
- mjr Antoni Szylling (21 VI 1919 - 30 IX 1920)
- ppłk Stanisław Powroźnicki (30 IX 1920 - 18 X 1920)
- ppłk Wilhelm Lawicz-Liszka (XII 1920 - X 1921)
- płk Rudolf Siwy (1923)
- płk Mikołaj Korszun-Osmołowski (1924)
- płk Roman Witorzeniec (1928)
- płk Józef Werobej (XII 1931 - XII 1934)
- ppłk dypl. Marian Porwit (XII 1934 - X 1936)
- płk Józef Frączek (X 1936 - IX 1939)
- mjr piech. Franciszek I Grabowski
- kpt. piech. Jan Maksymilian Sokołowski
- kpt. piech. Brunon Rolke
- ppor. rez. Aleksander Sałacki
- Leonid Teliga
- por. piech. Stanisław Zieliński
- Tadeusz Zieliński
[edytuj] Symbole pułkowe
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 17, poz. 202 z 7 czerwca 1930 roku. Odznakę stanowi srebrny krzyż pokryty błękitną emalią. Na ramionach krzyża numer i inicjały dawnego 2 pułku strzelców polskich oraz inicjały i data jego powstania 2 PSP 13 III 1918. Środek odznaki stanowi wygięta w koło srebrna trąbka strzelecka, wewnątrz której wpisano numer 44. Krzyż nałożony jest na romb. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana, łączona czterema nitami. Wymiary: 4lx31 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[4].
Przypisy
- ↑ Dziennik rozkazów MSWojsk. nr.16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 1939 nr 9, poz. 90.
- ↑ Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 65. ISBN 978-83-11-10206-4.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 86.
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992.
- P. Bieliński - "44 Pułk strzelców Legii Amerykańskiej", AJAKS, Pruszków 2010.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
