52 Dywizja Strzelców
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
52 Dywizja Strzelców (RFSRR) – dywizja piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej.
Do 9 czerwca 1919 pod nazwą Dywizja Zachodnia wchodziła w skład Armii Zachodniej i Armii Litewsko-Białoruskiej[1] Frontu Zachodniego. Następnie w składzie 16 Armii Nikołaja Sołłohuba. Od czerwca do września 1919 dywizją dowodził Roman Łągwa.
Pod koniec sierpnia 1919 liczyła 3195 bagnetów, 111 szabel, 76 km, 37 dział.
4 listopada 1919 brała udział w walkach o Lepel.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.
|
|||||||||||||