52 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych
| 52 Pułk Piechoty | |
 |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Nazwa wyróżniająca | Strzelców Kresowych |
| Tradycje | |
| Święto | 28 czerwca[1] |
| Nadanie sztandaru | 1919; 1924 |
| Rodowód | 10 Pułk Strzelców Polskich |
| Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały | 12 Brygada Zmechanizowana |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk dypl. Jan Rudolf Gabryś |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Złoczów |
| Podporządkowanie | 12 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
52 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych (52 pp) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.
Pułk stacjonował w garnizonie Złoczów.
Ze względu na utrzymujący się stan napięcia, pułk posiadał tzw. wzmocnione etaty. W wyniku reorganizacji piechoty w 1930 nadal pozostawiono go w grupie II, tzw. wzmocnionych.
W czasie wojny obronnej 1939 wchodził w skład 12 Dywizja Piechoty walczącej w Armii Prusy.
Spis treści |
[edytuj] Dowódcy pułku
- ppłk Stanisław Powroźnicki (1923)
- płk SG Tadeusz Malinowski (X 1924 - III 1927)
- płk dypl. Wilhelm Lawicz-Liszka (III 1927 – XI 1929)
- płk Stanisław Dąbek (1937 - VII 1939)
- ppłk dypl. Jan Rudolf Gabryś (VII - IX 1939)
[edytuj] 52 Pułk Piechoty Armii Krajowej
W obwodzie złoczowskim odtwarzano stacjonujący tam w 1939 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych. Komendant obwodu był jednocześnie dowódcą pułku.
Obsada personalna i rozmieszczenie pododdziałów:
- dowódca – por. Pius Szuster ps. "Dolina", "Bug", "Grom", "Orkan"
- zastępca dowódcy – por. Michał Horwath
- adiutant - ppor. Mieczysław Obertyński
- oficer sztabu – ppor. Edward Kisielewski ps. "Kowalski"
- 1 kompania – st. sierż Michał Dąbrowski (miasto Złoczów, wsie Jelechowice i Bieniów)
- 2 kompania – st. Sierż. Ignacy Kruk (Woroniaki, Jasieniowce i Boniszyn)
- 3 kompania – st. sierż Kotów (Folwarki, Hrutyn, Zarwanicę i Kozaki)
- 4 kompania – st. sierż. Marcin Barabasz "Soplica" (Wicyń z uciekinierami sąsiednich wiosek[2] )
- 5 kompania – st. sierż. Jan Mazurczak ps. "Kot" (Kondratów, Gołogóry, Gołogórki, Ścianka)
- 6 kompania (Krasne, Pietrycze)
- 7 kompania – sierż Kazimierz Klaub[3], potem plutonowy Gorbaczewski (Koltów, Kruhów, Opaki i Ruda Koltowska).
- 8 kompania st. sierż. Marcin Sierociuk (Huta Pieniacka, Huta Werchobuska i Majdan)[4]
- 9 kompania – st. sierż. Stanisław Czeredark "Rum" (Usznia, Gowareczyzna, Hucisko Oleskie, Podhorce i Olesko)
Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu "Virtuti Militari" za wojnę 1918-1920
|
|
|
[edytuj] Symbole pułkowe
Sztandar
Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z 1924, nr 11, poz. 159. Sztandar ufundowało społeczeństwo powiatów Złoczów, Zborów, Przemyślany. Wręczył go pułkowi 7 września 1924 prezydent RP Stanisław Wojciechowski[5].
Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 35, poz. 347 z 7 listopada 1929 roku. Odznaka ma kształt krzyża kawalerskiego, którego ramiona emaliowane są w kolorze granatowym. Na środku krzyża na czerwonym tle nałożony srebrny orzeł wz. 1927, okolony złotym wieńcem laurowym. Między ramionami krzyża umieszczone są trójzębne proporczyki w barwach francuskich i włoskich, rozmieszczonych po przekątnej. Na ramionach krzyża wpisano numer 52. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana. Na rewersie próba srebra i imiennik grawera AN. Wymiary: 38x38 mm. Projekt: Józef Stojek. Wykonanie: Adam NagaIski - Warszawa[6].
Przypisy
- ↑ Dziennik rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Uciekinierom groziła śmierć z rąk UPA
- ↑ Zginął w obronie wsi Kołtów 24 grudnia 1943 w czasie napadu UPA.
- ↑ Kompania liczyła 320 uzbrojonych partyzantów.
- ↑ Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 103.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 92.
[edytuj] Bibliografia
- Jan Goniowski: Armia Krajowa w Wicyniu, tarnopolskiej wsi, [w obwodzie Złoczów]. Kraków: "Platan", 1998. ISBN 83-85222-43-X.
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
|
|||||||||||||||||||||||
