58 Dywizja Strzelców
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
58 Dywizja Strzelców (RFSRR) - dywizja piechoty Armii Czerwonej okresu wojny polsko-bolszewickiej. Wchodziła w skład 12 Armii.
26 kwietnia 1920 wraz z jednostkami tyłowymi 44 DS odpierała atak polskiej Dywizji Kawalerii gen. J. Romera pod Koziatynem.
1 maja 1920 dywizja broniła się na przedpolach Kijowa na odcinku Makarów-Fastów.
17 sierpnia 1920 została okrążona i rozbita przez polską 3 Dywizję Piechoty, która następnie ruszyła przez Sławatycze na Brześć.
25 sierpnia 1920 operowała na odcinku Kamieniec Podolski-Włodawa biorąc udział w spóźnionych działaniach zaczepnych bolszewickiego Frontu Południowo-Zachodniego nad górnym i środkowym Bugiem.
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Łukomski, Bogusław Polak, Mieczysław Wrzosek, Wojna polsko-bolszewicka 1919-1920, Koszalin 1990.
|
|||||||||||||
