7 Pułk Piechoty Legionów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 7 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 7 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 7.
7 Pułk Piechoty Legionów
Historia
Państwo Polska Polska
Sformowanie 1 maja 1918 roku
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca Legionów
Tradycje
Święto 22 września[1]
Nadanie sztandaru 1921
Dowódcy
Pierwszy Karol Udałowski
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa
Organizacja
Numer 2, 8
Dyslokacja Ostrów Mazowiecka, Chełm
Podporządkowanie BP PSZ, 3 DP Leg.
Rodzaj wojsk piechota
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład 3 bataliony, kompania km
Bitwa o granice 1920.png
Bitwa ilza 1939.png

7 Pułk Piechoty Legionów (7 pp Leg.) – oddział piechoty Legionów Polskich i Polskiej Siły Zbrojnej oraz Wojska Polskiego II RP.

Spis treści

[edytuj] Formowanie

Od lata 1917 r do wiosny 1918 r. trwały w garnizonach Polskiej Siły Zbrojnej w Ostrowi Mazowieckiej i Zegrzu prace organizacyjne i szkolenie, które doprowadziły do sformowania w dniu 1 maja 1918 r. 1 pułku piechoty. Pułk składał się z trzech batalionów oraz z kompani karabinów maszynowych, przy czym 12 kompania (garnizonowa) pełniła służbę asystencyjną w Warszawie. W listopadzie 1918 r. 1 pułk piechoty wziął udział w rozbrojeniu oddziałów niemieckich w Warszawie, Ostrowi Mazowieckiej i Małkini.[2]

W związku z odtworzeniem pułków legionowych, 1 pułk piechoty, jako faktycznie młodszy, został na początku lutego 1919 r. przemianowany na 7 pp legionów.

[edytuj] Pułk w okresie pokoju

Pułk stacjonował w garnizonie Chełm, wchodząc w skład 3 Dywizji Piechoty Legionów.

Po wprowadzeniu w 1930 nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej,[3] pułk szkolił rekrutów dla potrzeb 3 batalionu strzelców CWP w Rembertowie[4].

24 września 1933 w obecności prezydenta Ignacego Mościckiego i gen. Sławoj Składkowskiego poświęcono Pomnik Poległych Żołnierzy 7 pp Leg w wojnach o granice z lat 1918-1920.

[edytuj] Żołnierze pułku

Dowódcy pułku

Oficerowie pułku

Obsada we wrześniu 1939 roku

  • dowódca - płk Władysław Muzyka
  • dowódca I batalionu – mjr Roman Stefan Grabiński
    • dowódca 1 kompanii – kpt. Bolesław Marzec
    • dowódca 1 plutonu - ppor. rez. Wacław Matysek
    • dowódca 2 kompanii – kpt. Gustaw Cichocki
    • dowódca 1 plutonu - ppor. rez. Kazimierz Berezecki
    • dowódca 3 kompanii – por. Zenon Starewicz
    • dowódca 1 kompanii ckm - ppor. rez. Antoni Iwaniec

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari”

Za wojnę 1918-1920

Order Virtuti Militari
  • st. sierż. Józef Balcerzak
  • kpt. Józef Bohusz-Zończyk
  • st. sierż. Szczepan Boksa
  • sierż. Gustaw Boliński
  • kpr. Tomasz Brzozowski
  • por. Zygmunt Cwenarski
  • kpt. Witold Czachowski
  • st. szer. Władysław Czwarnowski
  • kpt. Dr Bronisław Daniec
  • kpt. Bronisław Dorobczyński
  • st. sierż. Józef Fink
  • sierż. Andrzej Franczyk
  • st. sierż. Kazimierz Głowacki
  • sierż. Jan Górniak
  • por. Paweł Hajduk
  • por. Tadeusz Jakubowski
  • sierż. Stanisław Karpała
  • kpt. Kazimierz Kominkowski
  • kpr. Wiktor Koczwarski
  • ppor. Stanisław Kosiński
  • mjr Michał Kostmanowicz
  • kpt. Jerzy Kramarczyk
  • sierż. Franciszek Król
  • ppłk Zdzisław Maćkowski
  • por. Ferdynand Markiewicz
  • st. sierż. Bolesław Marzec
  • ppor. Jan Mączyński
  • kpt. Jan Michnowicz
  • sierż. Bazyli Mik
  • kpt. Seweryn Monasterski
  • kpt. Jan Niemiec-Moroński
  • por. Kazimierz Pruszkowski
  • kpr. Władysław Pyra
  • plut. Henryk Schmalenberg
  • por. Bronisław Sikorski
  • chor. Stanisław Smolarek
  • plut. Stanisław Sosnowski
  • st. sierż. Józef Stanecki
  • por. Adolf Staszkiewicz
  • st. sierż. Stefan Stępień
  • st. szer. Jan Sułowski
  • st. sierż. Franciszek Tomczak
  • kpt. Józef Warchałowski
  • st. szer. Wacław Woroniecki
  • por. Stefan Zając
  • por. Marcin Zalewski
  • mjr. Jan Zientarski

[edytuj] Symbole pułku

Sztandar
21 września 1921, w Podbrodziu, w rocznicę bitwy pod Brzostowicą, płk Władysław Bończa-Uzdowski w imieniu Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza wręczył dowódcy pułku chorągiew ufundowaną przez Związek Ziemian Ziemi Chełmskiej. Chorągiew poświęcił ks bp Władysław Bandurski. Rodzicami chrzestnymi zostali Irena Iżycka i Wacław Rzewuski.

Odznaka
Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 29, poz 285 z 1928 roku. Odznaka ma kształt krzyża emaliowanego w kolorze granatowym. Środek wypełnia romb z orłem wojskowym II i III Brygady Legionów Polskich z 1916, w koronie zamkniętej na tle czerwonej emalii. Pola między ramionami krzyża wypełnione są numerem i inicjałami 7 PPL. Wieloczęściowa - wykonana w srebrze lub w tombaku srebrzonym, emaliowana, łączona trzema nitami. Wymiary: 40x40 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[6].

Przypisy

  1. Dziennik rozkazów MSWojsk. nr.16 z 19 maja 1927 roku
  2. Ferdynand Markiewicz: Zarys historii wojennej 7-go pułku piechoty legionów. Warszawa: Zakłady Graficzne "Polska Zjednoczona", 1928. 
  3. Rozkaz wykonawczy MSWojsk PS 10-50 z 1930
  4. Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 64. ISBN 978-83-11-10206-4. 
  5. Dekret L. 1828 z 14 I 1920, Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 31.01.1920 r., s. 26
  6. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 36. 

[edytuj] Bibliografia

  • Ferdynand Markiewicz, Zarys historii wojennej 7-go Pułku Piechoty Legionów, Warszawa 1928
  • Kazimierz Satora, Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990, ISBN-83-211-1104-1.
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5. 
  • Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007. ISBN 978-83-11-10206-4. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty