89 Julia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| (89) Julia | |
| Odkrywca | Édouard Stephan |
| Data odkrycia | 6 sierpnia 1866 |
| Nr kolejny | 89 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Lokalizacja | Pas główny |
| Półoś wielka | 2,5509 j.a. |
| Mimośród | 0,1837 |
| Peryhelium | 2,0823 j.a. |
| Aphelium | 3,0195 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
4 lata 27 dni 4 godziny |
| Śr. prędkość | 18,49 km/s |
| Inklinacja | 16,14° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 151,46 km |
| Masa | 3,6 × 1018 kg |
| Średnia gęstość | ? g/cm3 |
| Okres obrotu | (11 h 23 min 13 s) h |
| Albedo | 0,18 |
| Jasność absolutna | 6,6m |
| Typ spektralny | Typ S |
| Średnia temperatura powierzchni | ~174 K |
89 Julia - planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 27 dni w średniej odległości 2,55 j.a. Została odkryta 6 sierpnia 1866 roku w obserwatorium w Marsylii przez Édouarda Stephana (odkrywcy także 91 Aegina). Nazwa planetoidy pochodzi od imienia św. Julii z Korsyki.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
… | Poprzednia planetoida | 89 Julia | Następna planetoida | …