AA (parowóz)
| AA | |
 |
|
| Producent | Woroszyłowgradzka Fabryka Lokomotyw (Woroszyłowgrad) |
| Lata budowy | 1934 |
| Układ osi | 2'G2 |
| Masa służbowa | 208 t (bez tendra) |
| Długość parowozu | 20 655 mm[1] |
| Wysokość | 5247 mm |
| Rozstaw osi skrajnych | 17 320 mm |
| Moc znamionowa | 3700 KM |
| Maksymalna siła pociągowa | 32 000 kg |
| Prędkość maksymalna | 70 km/h |
| Ciśnienie w kotle | 17 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła | 448 m²[2] |
| Powierzchnia przegrzewacza | 174 m² |
| Powierzchnia rusztu | 12 m² |
| Średnica cylindra | 740 mm |
| Skok tłoka | 810 mm |
| Średnica kół napędnych | 1600 mm (bez obrzeży: 1450 mm) |
| Średnica kół tocznych | 760 / 1050 mm |
| Masa przyczepna – 140 t | |
AA – prototyp radzieckiego, ciężkiego parowozu z 1934 r. Pozostaje najcięższym parowozem jednoczłonowym, jaki kiedykolwiek zbudowano. Posiadał 7 osi wiązanych (napędowych) i 4 toczne (układ osi 1'G2). Projekt ten okazał się fiaskiem technicznym. Oznaczenie serii AA pochodziło od inicjałów działacza komunistycznego Andrieja Andriejewa. Zbudowano tylko jeden egzemplarz AA20-1.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Projekt wstępny parowozu, o układzie osi 1'G2 (rosyjski zapis: 1-7-2), został sporządzony w 1931 roku przez zespół młodych absolwentów Moskiewskiego Instytutu Inżynierów Transportu, w celu uzyskania lokomotywy o maksymalnej sile pociągowej, w granicach dopuszczalnego nacisku na oś 20 ton. W założeniu, miała ona doprowadzić do większej ekonomii przewozów, tym bardziej, że na wielkim ruszcie można było spalać gorsze gatunki węgla[1]. Projekt szczegółowy powstał w Woroszyłowgradzkiej Fabryce Lokomotyw w Woroszyłowgradzie (ob. Ługańsk), przy tym dodano dodatkową oś toczną z przodu, tworząc układ osi 2'G2 (rosyjski zapis: 2-7-2). Napędowa była czwarta oś wiązana. W celu umożliwienia pokonywania łuków, pierwsza i druga oś wiązana miała możliwość przesuwu na boki po 27 mm, siódma oś o 35 mm, a koła trzeciej, czwartej i piątej osi nie miały obrzeży, natomiast ich obręcze były poszerzone do 175 mm[1].
Parowóz otrzymał oznaczenie serii AA (Andriej Andriejew). Zbudowano tylko jeden egzemplarz, oznaczony AA20-1 (liczba 20 w pełnym oznaczeniu określała nacisk na oś)[1]. 1 stycznia 1935 parowóz ten ukończono i wysłano do Moskwy. Odbył w tym roku kilka jazd próbnych, podczas których wyszedł na jaw szereg wad konstrukcyjnych. Ponadto, parowóz powodował uszkadzanie toru, wykolejał się na zwrotnicach, a z uwagi na wymiary, nie mieścił się na obrotnicach i w lokomotywowniach, wobec czego zaprzestano jego eksploatacji i dalszych pac nad projektem. W 1960 roku prototyp został złomowany[1].
[edytuj] Dane techniczne
- masa bez tendra: 206 ton
- układ osi: 2'G2' ooOOOOOOOoo,
- długość całkowita: 33 730 mm,
- ciśnienie pary: 17 kG/cm²,
- tor szeroki (1524 mm).
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- (ros.) W.A. Rakow, Łokomotiwy otieczestwiennych żeleznych dorog 1845-1955, Moskwa 1995, ISBN 5-277-00821-7
[edytuj] Linki zewnętrzne
Zdjęcia i opisy w jęz. angielskim:
