Abbas I
| Ten artykuł od 2010-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Abbas I | |
| Data urodzenia | 1813 |
| Data śmierci | 1854 |
| Wicekról Egiptu | |
| Okres urzędowania | od sierpień 1849 do lipiec 1854 |
| Poprzednik | Muhammad Ali |
| Następca | Said Pasza |
Abbas I (arab. عباس الأول , ur. 1813, zm. 1854) – syn Tusuna Paszy i wnuk Muhammada Alego, twórcy potęgi Egiptu.
W młodości walczył w Syrii pod dowództwem swego wuja Ibrahima Paszy. Po śmierci Ibrahima w 1848 roku Abbas został w listopadzie regentem. Po śmierci w sierpniu 1849 roku Muhammada Alego, Abbas zostaje samodzielnie władcą państwa.
Często opisywano go jako osobę lubiącą zbytek, przyjemności i luksus. Jednak Nubar Pasza pisze o nim jako o gentlemanie wychowanym w starej szkole. Uważany był za markotnego, posępnego usposobienia i milczącego, spędzającego niemalże cały czas we własnym pałacu. Nie kontynuował dzieła swego dziada, nie tworzył potęgi Egiptu. Zniósł monopole handlowe, zamknął wiele fabryk i szkół oraz zmniejszył liczbę armii do 9000. Plany uniezależnienia od europejskich mocarstw coraz bardziej wydawały się mgliste. Za jego panowania zwiększyły się ponownie wpływy Turcji. Uległ wreszcie naciskom brytyjskiej dyplomacji i wyraził zgodę na budowę linii kolejowej z Aleksandrii do Kairu. Znacznie zwiększył ilość pól, na których uprawiano bawełnę. Głównym importerem tego surowca stała się Wielka Brytania uzależniając Egipt gospodarczo od siebie.
16 lipca 1854 roku został zamordowany w pałacu przez swych dwóch niewolników. Jego następcą został wuj Said Pasza.
|
|||||||