Abel (Popławski)
| Abel (Popławski) | |
| arcybiskup lubelski i chełmski | |
_mini_version.jpg&filetimestamp=20101120175043) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 kwietnia 1958 Narew |
| arcybiskup lubelski i chełmski | |
| Okres sprawowania | od 1989 |
| Wyznanie | prawosławne |
| Kościół | Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny |
| Inkardynacja | diecezja lubelsko-chełmska |
| Diakonat | 15 lutego 1979 |
| Prezbiterat | 1979 |
| Chirotonia biskupia | 25 marca 1989 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Abel (imię świeckie Andrzej Popławski, ofic. tyt. w PAKP: Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Abel, arcybiskup lubelski i chełmski) – ur. 1958, polski duchowny prawosławny, arcybiskup, ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] Młodość
Urodził się w Narwi w religijnej rodzinie prawosławnej. Według jego własnych wspomnień na jego późniejszą postawę życiową znaczący wpływ miały matka, Zofia, i babka, Olga. Jeszcze przed rozpoczęciem nauki w szkole przyszły duchowny przysługiwał w cerkwi parafialnej w Narwi[1].
Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do prawosławnego seminarium duchownego w Warszawie[1]. Po ukończeniu I roku nauki, razem ze słuchaczem II roku Mirosławem Chodakowskim zgłosił się do monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, deklarując zamiar wstąpienia do wspólnoty jako posłusznik. Kontynuując naukę w seminarium, regularnie udawał się do Jabłecznej, by wdrażać się do życia monastycznego[1]. Działał również aktywnie w warszawskiej parafii św. Marii Magdaleny[1]. Po IV roku nauki w seminarium zdał maturę[1].
Po ukończeniu niższych klas seminarium, za namową metropolity warszawskiego i całego Polski Bazylego przyjął stanowisko psalmisty w parafii w Łosince[1]. W 1977 na własną prośbę został zwolniony z tej pracy i powrót do Jabłecznej w celu ukończenia edukacji seminaryjnej[1].
[edytuj] Duchowny
W 1980 roku ukończył Prawosławne Seminarium Duchowne w Warszawie. Jest również absolwentem Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. W 1977 wstąpił do monasteru św. Onufrego w Jabłecznej[2]. 15 lutego 1979 przyjął święcenia diakońskie z rąk metropolity warszawskiego i całej Polski Bazylego[3], a następnie święcenia kapłańskie, których udzielił mu biskup bielski Szymon[3][4].
[edytuj] Przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej
W latach 1982-1984 był proboszczem prawosławnej parafii w Komańczy, pracował również w Polanach i Zyndranowej[2], gdzie z jego inicjatywy wzniesiono nową cerkiew. W 1984 został przełożonym monasteru w Jabłecznej, 7 stycznia 1989 otrzymał godność archimandryty[5]. Jako przełożony klasztoru kontynuował remont jego zabudowań, rozpoczęty przez poprzedników: Sawę (Hrycuniaka) i Nikona (Potapczuka)[6]. W latach 1984-1985 współorganizował parafię w Przemyślu[2]. Od 1984 był proboszczem parafii w Monachium, obsługując również cerkwie w Stuttgarcie, Ingolstadt, Augsburgu, Ratyzbonie, Landshut i Ludwigsburgu[3].
[edytuj] Ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej
25 marca 1989 przyjął chirotonię biskupią i objął funkcję ordynariusza nowo utworzonej diecezji lubelsko-chełmskiej. 15 lutego 1999 w soborze św. Mikołaja w Białymstoku został odznaczony Orderem Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny I stopnia[7]. W 2001 otrzymał godność arcybiskupa.
Jako biskup ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej doprowadził do podwojenia liczby czynnych na jej terytorium cerkwi prawosławnych oraz do założenia dwóch nowych monasterów: żeńskiego klasztoru w Turkowicach[8] oraz męskiego w Kostomłotach[9].
Reprezentował Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny w czasie oficjalnych wizyt i konferencji zagranicznych: na VIII Międzynarodowym Rosyjskim Soborze (2004)[10], na uroczystościach kanonizacji metropolity Piotra (Mohyły) (2002)[11], na intronizacji patriarchy serbskiego Ireneusza (2010)[12].
Jest zwolennikiem dialogu ekumenicznego. W 2000 wydał, wspólnie z katolickim arcybiskupem lubelskim Józefem Życińskim przesłanie Aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie[3]. Jest współprzewodniczącym Zespołu Bilateralnego Katolicko-Prawosławnego[13].
[edytuj] Współpraca z SB
Wg zachowanych akt SB znajdujących się w archiwach IPN Andrzej Popławski od 2 marca 1984 był tajnym i świadomym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Krzysztof”[14][15].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 A. Radziukiewicz. Z władyką Ablem przez dziesięciolecia. „Przegląd Prawosławny”. 3 (225), marzec 2004. ISSN 1230-1078.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 S. Dudra: Kościół Prawosławny na ziemiach zachodnich i północnych Polski po II wojnie światowej. Zielona Góra: 2004, s. 32. ISBN 83-89712-37-7.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 A. Bobryk, I. Kochan: Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej. Siedlce: Siedleckie Towarzystwo Naukowe, 2010, s. 15. ISBN 978-83-62160-02-0.
- ↑ „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”. 1-4/1980, s. 105, 1980.
- ↑ „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”. 2/1989, s. 84, 1989. ISSN 0239-4499.
- ↑ ks. A. Kuryłowicz, Prawosławne ośrodki zakonne na ziemiach polskich w okresie powojennym [w:] ks. A. Mironowicz, U. Pawluczuk, P. Chomik: Życie monastyczne w Rzeczypospolitej. Białystok: Zakład Historii Kultur Pogranicza Instytutu Socjologii Uniwersytetu w Białymstoku, 2001, s. 254. ISBN 83-902928-8-2.
- ↑ Jubileusz święceń. „Przegląd Prawosławny”. 3 (165). S. 4. ISSN 0867-7476.
- ↑ A. Radziukiewicz, Cuda Chołmszczyny, „Przegląd Prawosławny”, nr 8 (302), sierpień 2010, ISSN 1230-1078, s. 6.
- ↑ Powstał monaster w Kostomłotach.
- ↑ A. Radziukiewicz. O jedność prawosławia. „Przegląd Prawosławny”. 3 (225), marzec 2004. ISSN 1230-1078.
- ↑ W. Skiepko. Święty Piotr Mohyła znów w Jassach. „Przegląd Prawosławny”. 12 (210), grudzień 2002. ISSN 1230-1078.
- ↑ M. Czykwin. Intronizacja patriarchy serbskiego. „Przegląd Prawosławny”. 12 (306), grudzień 2002. ISSN 1230-1078.
- ↑ A. Bobryk, I. Kochan: Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej. Siedlce: Siedleckie Towarzystwo Naukowe, 2010, s. 16. ISBN 978-83-62160-02-0.
- ↑ Agenturalna przeszłość abp. Sawy na podstawie dokumentów IPN. [dostęp 2009-01-13].
- ↑ Czy abp Abel to TW „Krzysztof”?. [dostęp 2009-03-21].
| Poprzednik Nikon (Potapczuk) |
Namiestnik monasteru św. Onufrego w Jabłecznej 1984 - 1989 | Następca Warsonofiusz (Doroszkiewicz) |
| Poprzednik Powstanie diecezji |
Biskup lubelsko-chełmski od 1989 | Następca nadal sprawuje urząd |
|
|||||||||||
