Abel (król duński)

Abel
Władca Danii
Koronacja	1 listopada 1250
Okres panowania	od 1 listopada 1250 do 29 czerwca 1252
Poprzednik	Eryk IV Denar od pługa
Następca	Krzysztof I
Książę Szlezwika
Okres panowania	od 1232 do 1252
Poprzednik	Eryk IV Denar od pługa
Następca	Waldemar III
Dane biograficzne
Dynastia	Estrydsenidzi
Urodzony	1218
Zmarł	29 czerwca 1252 w Eiderstedt
Ojciec	Waldemar II Zwycięski
Matka	Berengaria portugalska
Żona	Mechtylda holsztyńska

Abel (?-29 czerwca 1252) – książę Szlezwiku od 1232, król duński w latach 1250-1252, syn Waldemara II Zwycięskiego i księżniczki portugalskiej Berengárii.

W momencie, gdy na tron Danii wstąpił jego brat Eryk IV, Abel rozpoczął trwającą wiele lat wojnę domową. Wojna ta zakończyła się w 1250, gdy król zginął w podejrzanych okolicznościach podczas uczty u Abla. Abel wstąpił więc na tron w atmosferze podejrzeń o zamordowanie swojego brata - powstało o nim wtedy powiedzenie "Abel z imienia, Kain z uczynków" (duń. Abel af navn, Kain af gavn).

W roku 1237 Abel ożenił się z Matyldą, córką holsztyńskiego hrabiego Adolfa IV. Od tego momentu pod wpływem żony polityka króla była zorientowana na południe (Niemcy); m.in. niemieckim miastom Hamburgowi, Lubece, Rostockowi i Wismarowi zrzeszonym w Hanzie Abel udzielił rozszerzonego dostępu do duńskich portów i rynku rybnego.

Podwyższenie podatków spowodowało powstanie Fryzów; skierowana przeciwko nim wyprawa zbrojna poniosła klęskę w 1252 pod Oedensworth, a Abel został zamordowany podczas ucieczki z pola przegranej bitwy.