Abigail (żona Dawida)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Abigail (hebr. Abigail lub Abigal) – postać biblijna ze Starego Testamentu. Jedna z żon Dawida. Wcześniej była żoną zamożnego Nabala z miasta Maon. Była roztropna i atrakcyjna.
Gdy Nabal nie chciał udzielić pomocy żywnościowej Dawidowi i jego wojownikom, Abigail, dowiedziawszy się o tym, pomogła Dawidowi w tajemnicy przed mężem, unikając w ten sposób zemsty Dawida. Kiedy Nabal zmarł, Abigail została drugą żoną Dawida po Achinoam.
W czasie wyprawy Amalekitów przeciw Dawidowi, Achinoam i Abigail zostały wzięte z mężem do niewoli. Po zwycięstwie nad Amalekitami i śmierci Saula Abigail pojechała z Dawidem do Hebronu, gdzie został namaszczony na króla. W tym mieście urodziła Kileaba.
[edytuj] Bibliografia
- Bosak P. S., Abigail, żona Nabala, w: Postacie biblijne, Słownik - konkordancja, Wyd. "W drodze", Poznań 1999, t. I, ISBN 83-7033-284-6.
| Ojciec ' |
Postać biblijna Występuje w księgach: 1 Sm, 2 Sm, 1 Krn |
Synowie Kileab |