Ablacja (astronomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Ablacja (ang. ablation) – usuwanie warstw powierzchniowych materiału poprzez jego topnienie i sublimację. Jest zjawiskiem wywoływanym przez tarcie i siły oporu atmosfery.

Ablacja występuje, lub jest celowo wykorzystywana, przy:

  • przejściu meteoroidu przez atmosferę,
  • usuwaniu materiału powierzchniowego (tzw. osłony ablacyjnej) w komorze zapłonowej silników rakietowych lub osłony termicznej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę (lub inny gęsty gazowy ośrodek, tj. pył kosmiczny, warkocz komety). W tychże zastosowaniach praktycznych, ablacji ulega materiał specjalnie do tego przeznaczony. Odparowanie materiału służy chłodzeniu komory lub statku przed wysoką temperaturą wywoływaną przez spalanie paliwa albo tarcie.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty