Adam Michał Prażmowski
| Adam Michał Prażmowski | ||
| biskup | ||
 |
||
|
||
| Kraj działania |  Królestwo Kongresowe |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1764 Kośmin |
|
| Data i miejsce śmierci | 8 lutego 1836 Warszawa |
|
| biskup płocki | ||
| Okres sprawowania | 1818 - 1836 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Sakra biskupia | 7 czerwca 1818 | |
| Odznaczenia | ||
  |
||
Adam Michał Prażmowski herbu Belina (ur. 1764 Kośmin[1] - zm. 8 lutego 1836 w Warszawie) – biskup płocki, naukowiec.
Był synem Franciszka Prażmowskiego h. Belina (1734-1813), kasztelana zakroczymskiego oraz Anny Boskiej z Bożego i Woli Boskiej h. Jasieńczyk - podkomorzanki czerskiej. Kształcił się w Seminarium Św. Krzyża w Warszawie. W 1788 wyjechał do Rzymu, tam zrobił doktorat z teologii i filozofii oraz przyjął święcenia kapłańskie.
Po powrocie do Polski brał czynny udział w życiu intelektualnym Warszawy. Działał w Towarzystwie Przyjaciół Nauk w Warszawie, był członkiem Izby Edukacyjnej i Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Pełnił funkcję proboszcza katedry warszawskiej. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego. [2]
W 1816 r. został mianowany koadiutorem biskupa płockiego Tomasza Ostaszewskiego, a po jego śmierci mianowany biskupem płockim - 17 marca 1818 roku. Sakrę biskupią przyjął 7 czerwca 1818 roku z rąk Prymasa Polski Franciszka Skarbek-Malczewskiego. 31 lipca 1818 mianowany senatorem Królestwa Kongresowego[3].
W 1818 roku dokonał reorganizacji diecezji płockiej. Teren jej podzielił na 17 dekanatów i 245 parafii. Na skutek tej reformy przestało istnieć wiele prężnie działających jednostek kościelnych. Jednakże kilka lat później dokonano ponownej reorganizacji.
Zaangażowany w życie publiczne Królestwa Polskiego, mimo pełnienia funkcji biskupa płockiego, na stałe rezydował w Warszawie, a do Płocka tylko dojeżdżał. Był współzałożycielem Towarzystwa Naukowego Płockiego i jego pierwszym prezesem. Był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk.[4]
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z nadania Aleksandra I Romanowa[5]. W 1826 odznaczony Orderem Orła Białego[6].
Zmarł w Warszawie, w 1836 roku.
Przypisy
- ↑ na podstawie wstępu do książki "Z archiwaliów diecezjalnych płockich XIX w. Dekanat mławski" - ks. prof. Michał Marian Grzybowski, Płock 2001.
- ↑ Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 1, s. 4.
- ↑ Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 478.
- ↑ Aleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831-1836, 1906, s. 496.
- ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 220.
- ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 287.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Adam Michał Prażmowski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik Tomasz Ostaszewski |
 |
Biskup płocki 1817-1836 |
|
Następca Franciszek Pawłowski |
|
|||||||
- Biskupi płoccy
- Członkowie Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego 1812
- Członkowie Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie
- Senatorowie duchowni Królestwa Polskiego
- Senatorowie Królestwa Polskiego (powstanie listopadowe)
- Odznaczeni Orderem Orła Białego (Królestwo Kongresowe)
- Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)
- Prażmowscy
- Urodzeni w 1764
- Zmarli w 1836
- Członkowie Towarzystwa Naukowego Płockiego
