Adam Witold Odrowąż-Wysocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polskiego wolnomularza. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Adam Witold Wysocki
Adam Witold Wysocki
Adam Witold Wysocki
Odrowąż
Odrowąż
Data urodzenia 12 lutego 1924
Miejsce urodzenia Przemyśl
Rodzina Wysocki
Rodzice Klemens Wysocki
Emilia Wysocka-Gniewecka
Małżeństwo Bożena Mirosława Dołęgowska-Wysocka
Dzieci Alfred Wysocki, Aleksandra Wysocka-Zańko
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej Order Republiki (Egipt) Order Mérite Philantropique

Adam Witold Odrowąż-Wysocki (ur. 12 lutego 1924 w Przemyślu) – polski dziennikarz, wykładowca i działacz polityczny, wolnomularz, prezydent Universala Framasona Ligo – Polska, wielki edytor Wielkiego Wschodu Polski, redaktor naczelny i wydawca "Wolnomularza Polskiego".

[edytuj] Życiorys

Od 1944 do 1945 walczył w Polskich Siłach Zbrojnych w Europie Zachodniej. W latach 1945–1947 studiował w Instytucie Nauki o Prasie w Wiedniu, następnie na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1947–1948). W 1948 został na krótko aresztowany. W 1950 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Krakowie. W latach 1950–1957 był zatrudniony jako dziennikarz w "Życiu Warszawy", następnie pełnił obowiązki zastępcy redaktora naczelnego dwóch pism: "Kuriera Polskiego" (1967–1982) i "Życia Warszawy" (1972–1980). Pracował jako starszy wykładowca i docent na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 70. sprawował mandat radnego Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy[1]. W okresie 1980–1981 zatrudniony w Biurze Rzecznika Prasowego Rządu PRL, następnie był członkiem Prezydium Komitetu ds. Radia i Telewizji, wiceredaktorem Radia "Polonia" oraz redaktorem naczelnym programu Polskiego Radia dla Europy Zachodniej (1981–1986).

W latach 40. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, nie przyłączył się do PZPR. Od 1957 pozostawał członkiem Stronnictwa Demokratycznego. W 1986 objął kierownictwo nad Wydziałem Propagandy i Prasy Centralnego Komitetu SD.

Po upadku komunizmu związał się z ruchem wolnomularskim (lożami: "Wolność Przywrócona" i "Europa" Wielkiego Wschodu Francji). W 1998 został zastępcą Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Polski ds. mediów. W 1994 współorganizował Polską Grupę Narodową Powszechnej Ligi Wolnomularskiej, której został prezydentem.

Jest członkiem utworzonego w 2012 r. w Warszawie Instytutu "Sztuka Królewska w Polsce", którego celem jest inspirowanie, prowadzenie oraz koordynacja badań naukowych na temat przeszłości oraz teraźniejszości wolnomularstwa polskiego i światowego, przchowywanie oraz udostępnianie materialnych i niematerialnych świadectw dotyczących masonerii, wymiana informacji oraz wszechstronna popularyzacja wiedzy na temat wolnomularstwa i pokrewnych mu zjawisk[2].

Odznaczony Mérite Philantropique (Grande Médaille D'Or), Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, egipskim Orderem Republiki i odznaczeniem niemieckich wolnomularzy Gwiazdą Budowniczych Katedr.

Żonaty z dziennikarką, wykładowczynią i działaczką ruchu wolnomularskiego w Polsce Bożeną Mirosławą Dołęgowską.

Przypisy

  1. Lista radnych StRN wybranych w dniu 9 bm., "Życie Warszawy", nr 296, 12 grudnia 1973, s. 12
  2. Powstał Instytut “Sztuka Królewska w Polsce”

[edytuj] Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1989. Informator encyklopedyczny, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1494–1495
  • Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821–1999. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1999, s. 552
  • N. Wójtowicz, Wysocki Adam Witold Odrowąż, (w:) N. Wójtowicz, Masoneria. Mały słownik, Warszawa 2006, s. 422-423.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty