Adam Witold Odrowąż-Wysocki
| Adam Witold Wysocki |
|
Adam Witold Wysocki |
|
Odrowąż |
|
| Data urodzenia | 12 lutego 1924 |
| Miejsce urodzenia | Przemyśl |
| Rodzina | Wysocki |
| Rodzice | Klemens Wysocki Emilia Wysocka-Gniewecka |
| Małżeństwo | Bożena Mirosława Dołęgowska-Wysocka |
| Dzieci | Alfred Wysocki, Aleksandra Wysocka-Zańko |
| Odznaczenia | |
Adam Witold Odrowąż-Wysocki (ur. 12 lutego 1924 w Przemyślu) – polski dziennikarz, wykładowca i działacz polityczny, wolnomularz, prezydent Universala Framasona Ligo – Polska, wielki edytor Wielkiego Wschodu Polski, redaktor naczelny i wydawca "Wolnomularza Polskiego".
[edytuj] Życiorys
Od 1944 do 1945 walczył w Polskich Siłach Zbrojnych w Europie Zachodniej. W latach 1945–1947 studiował w Instytucie Nauki o Prasie w Wiedniu, następnie na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1947–1948). W 1948 został na krótko aresztowany. W 1950 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Wyższej Szkoły Nauk Społecznych w Krakowie. W latach 1950–1957 był zatrudniony jako dziennikarz w "Życiu Warszawy", następnie pełnił obowiązki zastępcy redaktora naczelnego dwóch pism: "Kuriera Polskiego" (1967–1982) i "Życia Warszawy" (1972–1980). Pracował jako starszy wykładowca i docent na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 70. sprawował mandat radnego Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy[1]. W okresie 1980–1981 zatrudniony w Biurze Rzecznika Prasowego Rządu PRL, następnie był członkiem Prezydium Komitetu ds. Radia i Telewizji, wiceredaktorem Radia "Polonia" oraz redaktorem naczelnym programu Polskiego Radia dla Europy Zachodniej (1981–1986).
W latach 40. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, nie przyłączył się do PZPR. Od 1957 pozostawał członkiem Stronnictwa Demokratycznego. W 1986 objął kierownictwo nad Wydziałem Propagandy i Prasy Centralnego Komitetu SD.
Po upadku komunizmu związał się z ruchem wolnomularskim (lożami: "Wolność Przywrócona" i "Europa" Wielkiego Wschodu Francji). W 1998 został zastępcą Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Polski ds. mediów. W 1994 współorganizował Polską Grupę Narodową Powszechnej Ligi Wolnomularskiej, której został prezydentem.
Jest członkiem utworzonego w 2012 r. w Warszawie Instytutu "Sztuka Królewska w Polsce", którego celem jest inspirowanie, prowadzenie oraz koordynacja badań naukowych na temat przeszłości oraz teraźniejszości wolnomularstwa polskiego i światowego, przchowywanie oraz udostępnianie materialnych i niematerialnych świadectw dotyczących masonerii, wymiana informacji oraz wszechstronna popularyzacja wiedzy na temat wolnomularstwa i pokrewnych mu zjawisk[2].
Odznaczony Mérite Philantropique (Grande Médaille D'Or), Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej, egipskim Orderem Republiki i odznaczeniem niemieckich wolnomularzy Gwiazdą Budowniczych Katedr.
Żonaty z dziennikarką, wykładowczynią i działaczką ruchu wolnomularskiego w Polsce Bożeną Mirosławą Dołęgowską.
Przypisy
- ↑ Lista radnych StRN wybranych w dniu 9 bm., "Życie Warszawy", nr 296, 12 grudnia 1973, s. 12
- ↑ Powstał Instytut “Sztuka Królewska w Polsce”
[edytuj] Bibliografia
- Kto jest kim w Polsce 1989. Informator encyklopedyczny, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1494–1495
- Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821–1999. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1999, s. 552
- N. Wójtowicz, Wysocki Adam Witold Odrowąż, (w:) N. Wójtowicz, Masoneria. Mały słownik, Warszawa 2006, s. 422-423.
- Odznaczeni Oeuvre humanitaire et Mérite philantropique
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi
- Odznaczeni Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej
- Polacy odznaczeni egipskimi orderami i odznaczeniami
- Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej
- Politycy Stronnictwa Demokratycznego
- Polscy dziennikarze prasowi
- Polscy wolnomularze
- Radni Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy
- Uczestnicy Okrągłego Stołu
- Urodzeni w 1924
- Wykładowcy Uniwersytetu Warszawskiego