Aeronautics Orbiter
| Aeronautics Orbiter | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Izrael |
| Producent | Aeronautics Defense Systems |
| Typ | UAV |
| Konstrukcja | kompozytowa |
| Załoga | 0 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | bezszczotkowy silnik elektryczny |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 2,2 m |
| Długość | 1 m |
| Wysokość | 0,12 m |
| Masa | |
| Startowa | 6,5 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 139 km/h |
| Prędkość przelotowa | 56 - 87 km/h |
| Pułap | 3035 m |
| Długotrwałość lotu | 95 min. (dzień) 60 min. (noc) |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Polska Izrael Irlandia Serbia Azerbejdżan Meksyk | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Aeronautics Orbiter – izraelski, taktyczny bezzałogowy aparat latający (UAV - Unmanned Aerial Vehicle), produkcji firmy Aeronautics Defense Systems. W 2005 roku aparat został zwycięzcą konkursu na nowy taktyczny, bezzałogowy samolot dla Jednostki Wojskowej Grom stając się w ten sposób pierwszym bezpilotowym aparatem latającym na wyposażeniu SZ RP.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Orbiter jest typowym taktycznym aparatem do wypełniania zadań określanych mianem "Over The Hill" (bliskie rozpoznanie). Po raz pierwszy został zaprezentowany publicznie podczas Międzynarodowego Salonu Lotniczego w Paryżu w 2005 roku. W tym samym roku w sierpniu, JW Grom zorganizowała przetarg na nowy, bezzałogowy aparat taktyczny. Do konkursu stanęły Aeronautics Defense Systems (reprezentowanym przez G&R Zintegrowane Systemy Bezpieczeństwa) z Orbiterem, WB Electronics z WB Electronics SOFAR oraz Cenzin z amerykańskim RQ-11 Raven. Zwycięzcą został Orbiter a pod koniec września podpisano kontrakt na zakup 3 aparatów wraz z oprzyrządowaniem. Jednym z podstawowych kryteriów, które zadecydowały o wyborze Orbitera była możliwość bardzo szybkiej realizacji dostaw. Już w grudniu 2005 roku aparaty znalazły się na wyposażeniu jednostki a w marcu 2006 roku rozpoczęły loty. Na przełomie 2005 i 2006 Izrael odwiedziła pierwsza grupa żołnierzy JW Grom w celu zaznajomienia się z systemem i nauką jego obsługi. Z racji utajnienia działań warszawskiej jednostki wojskowej niewiele wiadomo o misjach w jakich Orbiter uczestniczył. Pewne jest jego wykorzystanie przez jednostkę w Afganistanie gdzie w 2009 roku utracono jeden z aparatów z powodów niekorzystnych warunków klimatycznych panujących w tym górzystym kraju.
[edytuj] Konstrukcja
Orbiter jest niewielkim, wykonanym w całości z kompozytów węglowych i szklanych średniopłatem napędzanym elektrycznym silnikiem bezszczotkowym. Statek powietrzny może być wyposażony w jedną z trzech rodzajów głowic ze stabilizowanymi kamerami do obserwacji nocnej, dziennej i pracującej przy słabym oświetleniu. Głowica z kolorową, cyfrową kamerą dzienną D-STAMP/3G o masie 750 g, 10 krotnym powiększeniem zapewnia możliwość wykrycia pojazdu z odległości 2 km a człowieka z ok. 900 metrów. Polskie Orbitery mogą być wyposażone w najnowszą głowicę przeznaczoną do współpracy z Orbiterem, U-STAMP (Un-Cooled Stabilized Miniature Infra Red Camera) z niechłodzoną kamerą pracującą w podczerwieni. Wszystkie głowice montowane są w dziobie bezzałogowego środka rozpoznawczego. Orbiter ma możliwość przesyłania obrazu z kamery w czasie rzeczywistym na odległość do 15 kilometrów od stanowiska operatora. Aparat staruje z katapulty. na której rozpędzany jest przy użyciu gumowych taśm. Istnieje również możliwość wystartowania aparatu z ręki. Ląduje wykorzystując poduszkę powietrzną i spadochron. Dzięki prostocie konstrukcji Orbiter charakteryzuje się dość dużą odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Aparat ma konstrukcję bezogonową ze skrzydłami o dużym skosie zaopatrzonymi w winglety. Na końcu kadłuba zamontowane jest dwułopatowe, składane śmigło, które rozkłada się po wystrzeleniu Orbitera.
