Aglomeracja monocentryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Aglomeracja monocentryczna

Aglomeracja monocentryczna – duże skupisko ludności, w którego centrum znajduje się ośrodek miejski (tzw. rdzeń), a naokoło są przyrośnięte miasta satelitarne oraz zurbanizowane wsie. Miasta satelitarne najczęściej pełnią funkcje dzielnic sypialnych lub przemysłowych. Z czasem strefa podmiejska może zostać wchłonięta przez powiększające się miasto, stając się jego integralną częścią.

Powstaje, gdy jedno miasto posiada wyższą rangę i większą powierzchnię od pozostałych, które je otaczają.

Przykładami aglomeracji monocentrycznej mogą być:

Największe aglomeracje świata:

Nr Miasto Polska nazwa Państwo Populacja
1 東京 (Tōkyō) Tokio Japonia 33 800 000
2 서울 (Sŏul) Seul Korea Południowa 23 800 000
3 Ciudad de México Meksyk Meksyk 22 800 000
4 मुंबई (Mumbaī) Bombaj Indie 22 200 000
5 नई दिल्ली Delhi Indie 22 200 000
6 New York Nowy Jork USA 21 900 000
7 São Paulo São Paulo Brazylia 20 900 000
8 Maynila Manila Filipiny 19 000 000
9 Los Angeles Los Angeles USA 18 000 000
10 上海 (Shànghǎi) Szanghaj Chiny 17 900 000
11 大阪市 (Ōsaka-shi) Osaka Japonia 16 700 000
12 কলকাতা (Kolkata) Kalkuta Indie 16 000 000

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

  • Kazimierz Kuciński: Geografia : kompendium w zarysie i zadaniach. Warszawa: Difin, 2007, s. 223. ISBN 978-83-7251-758-6. 
  • Paweł Libner, Gerard Stefaniak: Geografia od A do Z. Repetytorium. Warszawa: Kram, 2005, s. 227. ISBN 83-86075-07-4. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty