Airbus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Airbus S.A.S.
Forma prawna Spółka akcyjna
Data założenia 1970 (Airbus Industries)
2001 (Airbus S.A.S.)
Lokalizacja Francja Tuluza
Ważni pracownicy Thomas Enders (CEO)
Harald Wilhelm (CFO)
John Leahy (CCO)
Fabrice Brégier (COO)
Branża Lotnictwo
Produkty Samoloty
Zatrudnienie 52700+ osób
Dochód ↑ 27,45 mld euro (2008[1])
Strona internetowa

Airbus (ˈɛərbʌs) – międzynarodowe konsorcjum europejskie zajmujące się produkcją samolotów. Spółka jest zależna od European Aeronautic Defence and Space Company. Siedziba koncernu znajduje się w Tuluzie we Francji.

Airbus zatrudnia około 50 tysięcy pracowników w różnych państwach Europy: Niemczech (Hamburg), Francji (Tuluza), Wielkiej Brytanii (Bristol) i Hiszpanii (Sewilla), a od 2009 roku także w Chinach (Tiencin)[2]. Spółki zależne od firmy znajdują się w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Chinach i Indiach.

Spółka najbardziej znana jest z samolotu średniego zasięgu A320 i największego samolotu pasażerskiego na świecie A380.

Spis treści

[edytuj] Historia

Historia Airbusa rozpoczęła się w 1967 roku, kiedy ministrowie Francji, Niemiec i Wielkiej Brytanii na lipcowym spotkaniu zdecydowali, że[3]:

W celu wzmocnienia współpracy europejskiej w dziedzinie techniki lotniczej, a tym samym wsparciu rozwoju gospodarczego i postępu technologicznego w Europie, do podjęcia odpowiednich działań na rzecz wspólnego rozwoju i produkcji Airbusa.

For the purpose of strengthening European co-operation in the field of aviation technology and thereby promoting economic and technological progress in Europe, to take appropriate measures for the joint development and production of an Airbus.

Airbus A300 - pierwszy model samolotu produkowany przez Airbusa należący do Lufthansy
Airbus A310 linii Hapagfly
Airbus A320 - najpopularniejszy samolot firmy Airbus należący do linii Swiss
Airbus A321 - wydłużona wersja Airbusa A320 linii Alitalia
Airbus A330 - szerokokadłubowy samolot linii EgyptAir
Airbus A340-600 - czterosilnikowy samolot dalekiego zagięgu
Airbus A380 - największy samolot pasażerski na świecie na lotnisku w Dubaju

29 maja 1969 roku na pokazach lotniczych w Le Bourget we Francji podpisano umowę inicjującą projekt A300 - pierwszego dwusilnikowego szerokokadłubowego samolotu pasażerskiego na świecie[3]. Konsorcjum Airbus Industry zostało oficjalnie założone w 1970 roku w celu konkurowania z amerykańskimi korporacjami takimi jak Boeing, Lockheed czy McDonnell Douglas[4]. W skład konsorcjum weszło przedsiębiorstwo francuskie France’s Aerospatiale oraz cztery przedsiębiorstwa niemieckie skupione w grupie Deutsche Airbus: Messerschmittwerke, Hamburger Flugzeugbau, VFW GmbH oraz Siebelwerke ATG[5]. Kilka lat później do spółki dołączyło hiszpańskie przedsiębiorstwo Construcciones Aeronauticas SA.

Lot pierwszego produkowanego przez Airbusa samolotu - A300 - odbył się 28 października 1972 roku w Tuluzie i zakończył się sukcesem. Dwa lata później, 23 maja 1974 roku, Airbus A300 wykonał swój pierwszy komercyjny lot na trasie Paryż - Londyn w liniach Air France[6].

Następnym samolotem wyprodukowanym przez firmę był Airbus A310, w którym zastosowano nowe elektroniczne systemy kontroli lotu. W 1984 roku oficjalnie ogłoszono rozpoczęcie projektu A320 - samolotu średniego zasięgu wyposażonego, jako pierwszy na świecie, w technologię fly-by-wire[7]. Uroczyście samolot zaprezentowano w Tuluzie lutym 1987 roku. Na ceremonii obecnych było około 1400 gości, w tym książę i księżna Walii oraz ówczesny premier Francji Jacques Chirac[7]. Samolot osiągnął spektakularny sukces na rynku, stając się najliczniej zamawianym modelem.

Cztery miesiące po pierwszym locie A320 firma rozpoczęła projektowanie dużych samolotów długodystansowych - dwusilnikowego A330 i czterosilnikowego A340[8]. Samoloty ukończono odpowiednio w 1991 i 1992 roku. W międzyczasie trwały prace nad wydłużoną i skróconą wersją modelu A320 - samolotach A321 i A319. Pierwszy z nich odbył swój pierwszy lot w marcu 1993 roku, drugi trzy miesiące później[9].

1 maja 1996 roku firma oficjalnie ogłosiła rozpoczęcie prac nad dużym samolotem pod nazwą Airbus A3XX[10]. Nad projektem pracowało około 600 osób, wzięło w nim udział 1000 firm z całego świata, w tym 800 ze Stanów Zjednoczonych, Rosji i Azji[11]. Efektem projektu był samolot Airbus A380 - największy samolot pasażerski na świecie - który został publicznie zaprezentowany 18 stycznia 2005 roku, a swój pierwszy lot odbył 27 lipca[12].

W grudniu 2004 roku firma rozpoczęła prace nad samolotem Airbus A350, mającym docelowo zastąpić samoloty A330[13].

W styczniu 2010 roku firma dostarczyła swój 6000 samolot - był to Airbus A380 przeznaczony dla linii Emirates[14]. W grudniu tego samego roku firma udostępniła wersje samolotów A319, A320 i A321 wyposażone w silniki z mniejszym zużyciem paliwa. Rodzinę tak wyposażonych samolotów nazwano A320neo[14].

[edytuj] Produkty

[edytuj] Cywilne

Linia produktów Airbus rozpoczęła się od modelu A300 - pierwszego na świecie dwusilnikowego szerokokadłubowego samolotu na świecie. Jego krótsza wersja jest znana jako model A310. Dzięki sukcesowi poprzednich modeli, Airbus rozpoczął pracę nad samolotem A320, wyposażonym w innowacyjny system sterowania fly-by-wire. Model odniósł ogromny sukces na rynku, stając się najczęściej produkowanym samolotem przez firmę. Jego krótsze wersje to modele A318 i A319, natomiast wersja wydłużona to model A321, która rywalizuje na rynku z konkurencyjnymi modelami Boeinga 737[15].

Szerokokadłubowe samoloty dalekiego zasięgu - dwusilnikowy A330 i czterosilnikowy A340 - posiadają skrzydła wyposażone w tzw. winglety. Airbus A340-500 ma zasięg działania 16 700 km (9000 mil morskich), który jest drugim największym zasięgiem wśród samolotów komercyjnych (po Boeingu 777-200LR - zasięg 17 446 km lub 9420 mil morskich)[16]. Spółka jest szczególnie dumna z wykorzystania technologii fly-by-wire oraz wspólnych systemów kokpitu w całej swojej rodzinie samolotów, co znacznie ułatwia szkolenie załogi.

Airbus pracuje obecnie nad samolotem zdolnym zastąpić serię A320, roboczo nazwanym NSR od "New Short-Range aircraft" ("Nowy samolot krótkiego zasięgu")[17][18]. W trakcie prac nad maszyną obliczono, że NSR będzie w stanie zaoszczędzić 9 do 10% paliwa w porównaniu do A320. Jednak Airbus zdecydował się poprawić już istniejące A320 wyposażając je w nowe winglety i poprawiając aerodynamikę[19]. Tak ulepszone samoloty powinny mieć od 4 do 5% mniejsze zużycie paliwa; ich wejście jest planowane na lata 2017-2018.

24 września 2009 roku Fabrice Bregier oświadczył Le Figaro, że spółka będzie potrzebowała od 800 milionów do 1 miliarda w ciągu sześciu lat do opracowania nowej generacji samolotów i zachowania przewagi technologicznej firmy w stosunku do nowych konkurencyjnych samolotów, takich jak chiński Comac C919[20], który ma wejść do służby w latach 2015-2020[21].

W lipcu 2007 roku Airbus dostarczył do FedEx ostatnie egzemplarze samolotów A300, kończąc tym samym ich produkcję. Firma zamierza przenieść produkcję modelu A320 z Tuluzy do Hamburga, a w zamian przenieść do Tuluzy produkcję samolotów A350 i A380. Operacja odbywa się według planu organizacji Power8 rozpoczętego przez byłego CEO firmy Christiana Streiffa.

Airbus zapewniał części zapasowe i serwisowanie dla samolotów Concorde aż do zakończenia przez nie lotów w 2003 roku[22][23].

Lista samolotów firmy Airbus (dane techniczne pochodzą ze strony producenta)
Samolot Opis Standardowa liczba miejsc Maksymalna liczba miejsc Wypuszczenie na rynek Pierwszy lot Pierwsza dostawa Zakończenie produkcji
A300 2 silniki, szeroki kadłub 228–254 361 maj 1969 28 października 1972 maj 1974
Air France
27 marca 2007 (wyprodukowano 561 sztuk)
A310 2 silniki, szeroki kadłub, zmodyfikowany A300 187 279 lipiec 1978 3 kwietnia 1982 grudzień 1985
Air Algerie
27 marca 2007 (wyprodukowano 255 sztuk)
A318 2 silniki, wąski kadłub, krótszy o 6,17 m od A320 107 117 kwiecień 1999 15 stycznia 2002 październik 2003
Frontier Airlines
A319 2 silniki, wąski kadłub, krótszy o 3,77 m od A320 124 156 czerwiec 1993 25 sierpnia 1995 kwiecień 1996
Swissair
A320 2 silniki, wąski kadłub 150 180 marzec 1984 22 lutego 1987 marzec 1988
Air Inter
A321 2 silniki, wąski kadłub, dłuższy o 6,94 m od A320 185 220 listopad 1989 11 marca 1993 styczeń 1994
Lufthansa
A330 2 silniki, szeroki kadłub 253–295 406–440 czerwiec 1987 2 listopada 1992 grudzień 1993
Air Inter
A340 4 silniki, szeroki kadłub 239–380 420–440 czerwiec 1987 25 października 1991 styczeń 1993
Air France
wrzesień 2008 (wersje A340-200 i A340-300)
A350 2 silniki, szeroki kadłub 270–350 475 2006 2012 (plan.) połowa 2013 (plan.)
Qatar Airways
A380 4 silniki, dwa pokłady, szeroki kadłub[24] 555 853 2002 27 kwietnia 2005 15 października 2007
Singapore Airlines

[edytuj] Wojskowe

Pierwszy samolot typu A400M w Sewilli 26 czerwca 2008

Pod koniec lat dziewięćdziesiątych Airbus stawał się coraz bardziej zainteresowany rozszerzeniem działalności na rynek lotnictwa wojskowego. Ekspansja na rynku samolotów wojskowych jest pożądana, ponieważ zmniejsza niebezpieczeństwo kryzysu Airbusa w wypadku problemów na rynku cywilnym. Pojawiły się dwie główne drogi rozwoju: powietrzne tankowce reprezentowane przez modele A310 MRTT i A330 MRTT oraz samoloty transportowe, których przedstawicielem jest A400M.

W styczniu 1999 roku Airbus ustanowił odrębną spółkę - Airbus Military SAS - w celu rozwoju i produkcji samolotów transportowych Airbus A400M[25]. Samolot A400M jest rozwijany przez kilka państw członkowskich NATO takich jak: Belgia, Francja, Niemcy, Luksemburg, Hiszpania, Turcja i Wielka Brytania, jako alternatywę dla zagranicznych samolotów transportowych, takich jak ukraiński Antonow An-124[26] i amerykański Lockheed C-130 Hercules[27][28]. Projekt A400M był kilkukrotnie opóźniany[29][30]. Airbus zagroził, że anuluje cały projekt, jeżeli nie otrzyma dotacji państwowych[31].

25 lutego 2008 roku ogłoszono, że Airbus wygrał zamówienie ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich na trzy powietrze tankowce zaadoptowane z samolotów pasażerskich A330[32]. 1 marca 2008 roku ogłoszono, że konsorcjum Airbus i Northrop Grumman wygrało kontrakt o wartości 35 miliardów dolarów na budowę 179 nowych powietrznych tankowców KC-45A przeznaczonych dla Sił Powietrznych USA[33]. Na decyzję formalną skargę złożył Boeing[34][35], przez co kontrakt został anulowany i przeznaczony do ponownego rozpatrzenia[36][37]. Ostatecznie postępowanie przetargowe wygrał zmodyfikowany Boeing KC-767, który otrzyma oznaczenie wojskowe KC-46A. Airbus nie oprotestował tej decyzji.[38]

W 2009 roku EADS połączyło Airbus Military SAS/AMSL i EADS-CASA/MTAD pod nazwą Airbus Military, który włączono do Airbusa jako dział odpowiedzialny za produkcję wojskową. Jego siedziba główna znajduje się w Madrycie, zakłady produkcyjne w Sewilli produkują obecnie modele CASY: C-212, CN-235 i C-295 oraz zajmować się będą finalnym montażem A400M, zakłady w Getafe odpowiadają za wyposażanie samolotów A330 MRTT.[39] W 2011 roku produkcja Airbus Military wyniosła 3 C-212, 7 CN-235, 10 C-295 i 6 A330 MRTT.[40]

Lista samolotów Airbus Military:

[edytuj] Produkcja i zamówienia

[edytuj] Według lat

Dane z dnia 31 grudnia 2011, w służbie pozostaje 6645 samolotów rodziny A3XX.

Razem 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999 1998 1997
Zamówienia 11479 1419 574 271 777 1341 790 1055 370 284 300 375 520 476 556 460
Dostawy 7042 534 510 498 483 453 434 378 320 305 303 325 311 294 229 182
1996 1995 1994 1993 1992 1991 1990 1989 1988 1987 1986 1985 1984 1983 1982 1981 1980 1979 1978 1977 1976 1975 1974
Zamówienia 326 106 125 38 136 101 404 421
Dostawy 126 124 123 138 157 163 95 105 61 32 29 42 48 36 46 38 39 26 15 15 13 8 4

Dane szczegółowe: <http://www.airbus.com/company/market/orders-deliveries/>

[edytuj] Według modeli

Model Dostawy w 2011 Zamówienia w 2011 Zapas zamówień Dostarczono W służbie
A300 561 368
A310 255 186
A3201 421 1348 3345 4947 4829
A330 87 85 349 837 831
A340 0 -2 2 375 364
A350 0 -41 555 0 0
A380 26 19 186 67 67
Suma 534 1419 4437 7042 6645
Dane na 31 grudnia 2011; 1Rodzina A320 łącznie z A318, A319 i A321

[edytuj] Zakłady produkcyjne

Główna fabryka Airbusa w Tuluzie zlokalizowana w pobliżu portu lotniczego Tuluza-Blagnac.
Główna fabryka Airbusa w Hamburgu.

Airbus posiada kilka linii montażowych przeznaczonych dla poszczególnych modeli samolotów. Są one zlokalizowane w poszczególnych miastach:

Airbus ponadto posiada wiele innych zakładów położonych w różnych miejscach w Europie. Problem transportu poszczególnych elementów samolotów pomiędzy fabrykami rozwiązano wykorzystując do transportu części samoloty Beluga. Wyjątkiem są części do A380, które są zbyt duże, by mógł je transportować Beluga[41]. Jego elementy są transportowane na pokładzie statku do Bordeaux, a następnie poprzez specjalną trasę Itinéraire à Grand Gabarit do zakładów w Tuluzie. Pomysł z transportem elementów samolotów wykorzystał konkurent Airbusa - Boeing - który przystosował do transportu części trzy własne samoloty Boeing 747. Najnowszym zakładem jest fabryka w Tianjin w Chinach, gdzie od 2008 produkowane są maszyny A320[42].

[edytuj] Struktura zatrudnienia

[edytuj] Liczba pracowników w poszczególnych oddziałach firmy

Oddział1 Państwo Liczba pracowników
Tuluza
(Tuluza, Colomiers, Blagnac)
 Francja 16992
Hamburg
(Finkenwerder, Stade, Buxtehude)
 Niemcy 13420
Broughton  Wielka Brytania 5031
Bristol
(Filton)
 Wielka Brytania 4642
Brema  Niemcy 3330
Madryt
(Getafe, Illescas)
 Hiszpania 2484
Saint-Nazaire  Francja 2387
Nordenham  Niemcy 2086
Nantes  Francja 1996
Albert
(Méaulte)
 Francja 1288
Varel  Niemcy 1191
Laupheim  Niemcy 1116
Harbin  Chińska Republika Ludowa 1000
(otwarte pod koniec 2010 roku)
Kadyks
(Puerto Real)
 Hiszpania 448
Waszyngton
(Herndon, Ashburn)
 Stany Zjednoczone 422
Wichita  Stany Zjednoczone 200
Bangalore  Indie 180
Pekin  Chińska Republika Ludowa 150
Mobile  Stany Zjednoczone 150
Miami
(Miami Springs)
 Stany Zjednoczone nieznana
Sewilla  Hiszpania nieznana
Moskwa  Rosja nieznana
Tiencin  Chińska Republika Ludowa planowane
Razem 56966+

(Stan z 31 grudnia 2006)

¹ Nazwa aglomeracji / metropolii jest podana jako pierwsza, w nawiasach umieszczone są dokładne lokalizacje zakładów

Przypisy

  1. Raport EADS z roku finansowego 2008 (ang.)
  2. Worldwide presence (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  3. 3,0 3,1 Early days (1967-1969) (ang.). [dostęp 2011-05-08].
  4. Airbus Industrie (ang.). [dostęp 2011-05-08].
  5. First order, first flight (1970-1972) (ang.). [dostęp 2011-05\08].
  6. Champagne…and drought (1973-1977) (ang.). [dostęp 2011-05=08].
  7. 7,0 7,1 Fly-by-wire (1980-1987). [dostęp 2011-05-13].
  8. The family grows (1988-1991) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  9. Expansion (1991-1992) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  10. Record-breakers (1993-2000) (ang.). [dostęp 2011-05013].
  11. Going global (2001-2004) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  12. The “wow” factor…and a new era dawns (2004-2007) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  13. Challenges and achievements (2006-2009) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  14. 14,0 14,1 Preparing the future (2009-2010) (ang.). [dostęp 2011-05-13].
  15. Informacja z serwisu "Chicago Tribune" (ang.)
  16. "Simon Calder: The man who pays his way" - artykuł z "The Independent" (ang.)
  17. "Airbus May Not Do A320 Replacement Alone" - artykuł z serwisu Aviation Week (ang.)
  18. "THE 737 STORY: Smoke and mirrors obscure 737 and Airbus A320 replacement studies" - artykuł z serwisu Flightglobal (ang.)
  19. "Pictures: Airbus aims to thwart Boeing’s narrowbody plans with upgraded 'A320 Enhanced' " - artykuł z serwisu Flightglobal (ang.)
  20. "China names first jumbo jet C919, to take off in 8 years" - artykuł z serwisu ChinaView (ang.)
  21. "Airbus needs extra cash for new planes: report" - informacja z serwisu Reuters (ang.)
  22. "BA chief blames French for killing off Concorde" - artykuł z "The Times" (ang.)
  23. "End of an era - Concorde is retired" - artykuł z "The Independent" (ang.)
  24. Opis z serwisu aerospace-technology.com (ang.)
  25. "A400M (Future Large Aircraft) Tactical Transport Aircraft, Europe" - artykuł z serwisu airforce-technology.com (ang.)
  26. "Strategic airlift agreement enters into force" - artykuł z serwisu NATO (ang.)
  27. "RAF transport aircraft delay" - artykuł z The Sunday Times (ang.)
  28. "Hercules support deal transforms RAF operations " - artykuł z serwisu flightglobal (ang.)
  29. "Why wait for the Airbus?" - artykuł z serwisu defencemanagement.com (ang.)
  30. "Airbus A400M delay does not foster confidence - Bundeswehr Inspector General" - artykuł z serwisu Forbes (ang.)
  31. "A400M Partners to Renegotiate Contract with EADS" - artykuł z serwisu DefenceNews (ang.)
  32. "Airbus wins UAE order for 3 MRTT aircraft - source" - artykuł z serwisu Reuters (ang.)
  33. "Air tanker deal provokes US row" - artykuł z serwisu BBC(ang.)
  34. "Boeing Protests U.S. Air Force Tanker Contract Award" - informacja z serwisu firmy Boeing (ang.)
  35. "Statement Regarding the Bid Protest Decision Resolving the Aerial Refueling Tanker Protest by The Boeing Company" - dokument United States Government Accountability Office (ang.)
  36. "SecDEF announces return of KC-X program" - artykuł z oficjalnej strony Sił Powietrznych USA (ang.)
  37. "CORRECTED: Pentagon says new tanker rules "crystal clear"" - artykuł z serwisu Reuters (ang.)
  38. Airbus won't protest Boeing's tanker win
  39. About Airbus Military (ang.). airbusmilitary.com. [dostęp 2011-08-10].
  40. New orders and deliveries strengthen Airbus Military’s prospects for future sales opportunities (ang.). airbus.com. [dostęp 2012-01-17].
  41. "Supersize Wings" - artykuł z serwisu Ingenia Online (ang.)
  42. "AIRBUS TO BUILD A320 JET ASSEMBLY LINE IN TIANJIN IN 2006" - artykuł z serwisu HighBeam Research (ang.)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty