Airbus A330 MRTT

Airbus A330 MRTT
A330 MRTT należący do RAAF
Dane podstawowe
Państwo	Francja, Hiszpania
Producent	EADS/Airbus Military
Typ	Samolot transportowy/latająca cysterna
Załoga	3
Historia
Data oblotu	15 czerwca 2007
Lata produkcji	2010 - trwa
Egzemplarze	5+
Dane techniczne
Napęd	2 × CF6-80E1A4 lub 2 × PW4168A lub 2 × RR Trent 772B o ciągu 320 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość	60,3 m
Długość	58,8m
Szerokość kadłuba	5,64 m
Wysokość	17,4 m
Powierzchnia nośna	362 m²
Masa
Własna	125 t
Użyteczna	45 t
Startowa	233 t
Zapas paliwa	111,100 kg
Osiągi
Prędkość maks.	880 km/h
Prędkość przelotowa	860 km/h
Pułap praktyczny	12,600 m
Zasięg	14,800km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
do 380
Przestrzeń ładunkowa
8 palet typu 463L, 32 palety przy wykorzystaniu górnego pokładu.
Użytkownicy
Królewskie Australijskie Siły Powietrzne, Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne, Królewskie Siły Powietrzne, Zjednoczone Emiraty Arabskie
Multimedia w Wikimedia Commons

Airbus A330MRTT (Multi Role Tanker Transport) – latająca cysterna i wojskowy samolot transportowy powstały na bazie samolotu pasażerskiego Airbus A330-200. Samolot w wersji bazowej po opuszczeniu francuskich zakładów Airbusa w Tuluzie leci do Hiszpanii, gdzie oddział Airbus Military w Getafe wyposaża go w instalację do tankowania oraz instalację, która umożliwia pobierania paliwa od innych cystern wyposażonych w sztywny przewód do tankowania.

Historia

Głównym impulsem do stworzenia samolotu było zapotrzebowanie wielu państw na nowe samoloty tankujące oraz monopol Boeinga, który wcześniej rozpoczął prace rozwojowe nad modelem Boeing KC-767, opartego na cywilnym Boeingu 767-200ER, który miał stać się następcą 50-letnich KC-135 Stratotanker i wykorzystywanych poza USA KC-707.

W 2001 roku Airbus pracował już nad A310 MRTT dla wykorzystujących te samoloty do celów transportowych Niemiec i Kanady, kiedy Japonia zdecydowała o wyborze Boeinga KC-767J. Większy i bardzo popularny w Japonii samolot Boeinga górował nad oferowanymi wtedy A310. W 2002 roku Włochy zamówiły 4 KC-767A jako następcę swoich KC-707.

Airbus zdecydował o budowie nowej, konkurencyjnej cysterny na bazie swojego najmłodszego i najlepiej sprzedającego się w swojej klasie szerokokadłubowego A330-200. Od tego momentu Airbus oferował znacznie większy samolot, który mógł zabrać o 20 t paliwa więcej od swojego konkurenta i za którym przemawiała bardziej nowoczesna konstrukcja. Począwszy od 2005 Airbus wygrał wszystkie konkursy na samoloty tankujące, rywalizując z Boeingiem kolejno w Australii, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Arabii Saudyjskiej, USA, Wielkiej Brytanii oraz rywalizując z Ił-78 w Indiach. Ten ostatni zakup został anulowany, wbrew opinii tamtejszych wojskowych, ze względu na zbyt wygórowany koszt. Także USAF anulował zakup A330 MRTT, który wygrał oryginalny konkurs KC-X. W tym przypadku zdecydowały protesty Boeinga, jego pracowników i wspierających go polityków. Ostatecznie przetarg na 179 cystern dla USAF wygrał w powtórzonym przetargu Boeing.

Wersje

A330 MRTT

Wersja bazowa, Airbus A330-200 przebudowany przez Airbus Military na latającą cysternę.

KC-30A

Oznaczenie dla A330 MRTT nadane przez Królewskie Australijskie Siły Powietrzne, wyposażony w dwa przewody elastyczne i centralny sztywny boom. Zaplanowano 5 sztuk.

KC-45A

Oznaczenie dla A330 MRTT nadane przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych, wyposażony w dwa przewody elastyczne i centralny sztywny boom. W 2008 EADS/Northrop Grumman został zwycięzcą programu KC-X, zamówienie na 179 tankowców anulowano.

Voyager KC2

Oznaczenie Royal Air Force dla A330 MRTT z dwoma elastycznymi sondami do tankowania umieszczonymi pod skrzydłami. Zaplanowano 7 sztuk.

Voyager KC3

Identyczny do Voyager KC2, ale z trzecim elastycznym przewodem umieszczonym na końcu kadłuba. Zaplanowano 7 sztuk.

Użytkownicy

Australia

• Królewskie Australijskie Siły Powietrzne są pierwszym użytkownikiem samolotu, dostarczono 4 z 5 zamówionych KC-30A.

Arabia Saudyjska

• Królewskie Saudyjskie Siły Powietrzne zamówiły 6 samolotów.

Wielka Brytania

• Królewskie Siły Powietrzne będą korzystały z 14 samolotów oznaczonych jako Voyager, zastąpią one Lockheed L-1011 i Vickers VC-10. Samoloty będą własnością konsorcjum AirTanker (m.in. EADS - Airbus Military, Rolls-Royce, Thales UK), Lufthansa Technik będzie odpowiadać za utrzymywanie sprawności samolotów. Dotychczas ukończono 2 Voyagery.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

• Siły Powietrzne Zjednoczonych Emiratów Arabskich zamówiły 3 maszyny.

Airbus Voyager należący do RAF

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona producenta (ang.). a330mrtt.com. [dostęp 2011-08-10].